Terraslasten blijven hoog

Uit het onderzoek dat Misset Horeca en AQ Services dit voorjaar uitvoerden, kwam naar voren dat de lasten om een terras te mogen exploiteren hoog zijn. En landelijk sterk verschillen bovendien. De onderzoekers vroegen bij meer dan honderd belangrijke terrasgemeenten in dit land naar de kosten voor een terras met een oppervlakte van 25 m2. Vijf bij vijf meter, in het centrum van de stad of plaats. De meeste horecabedrijven zitten hier qua oppervlakte ruim boven. Hiervoor dient gemiddeld €767,- te worden neergeteld. Dat is 5 procent meer dan in 2007.

Zijn alle kosten voldaan, en die kunnen fors zijn, dan mogen de tafels en stoelen pas daadwerkelijk naar buiten. Bij maar een paar gemeenten zit de mogelijkheid tot terrasexploitatie al besloten in de exploitatievergunning en zijn dus geen extra kosten verschuldigd. Gemiddeld kost een terrasvergunning in 2008 €121,15. Hoewel de verschillen met vorig jaar meevallen (+7,1%) is de stijging fors als we die vergelijken met 2004, toen hetzelfde papiertje gemiddeld nog €81,74 kostte.

Kostendekkend
Hoewel de terrasvergunning officieel louter ‘kostendekkend’ mag worden verstrekt, zijn de tarieven die de gemeenten hiervoor hanteren zeer uiteenlopend. In Zeist en Middelburg zijn het nog schappelijke prijsjes, respectievelijk €29,20 en €45,70. Hetzelfde papiertje kost in Nijmegen €489,95 - voor onbepaalde tijd, dat wel - en in Utrecht liefst €856,22, daar zit de terrasvergunning bij de exploitatievergunning inbegrepen. Het genoemde bedrag is voor een nieuw bedrijf met terras. Een bestaand bedrijf met terras is een paar tientjes voordeliger uit.

Precario is als vanouds een belangrijke inkomstenbron voor de Nederlandse gemeenten. Gemiddeld kost dit de ondernemer €767,10 per m2. De duurste terrasgemeente van Nederland is Maastricht. Een vergunning kost er €82,72. De precario per 25 m2 bedraagt er €2385,-. Amsterdam is een goede tweede. Een terras van 25 m2 kost €2062,- en voor de terrasvergunning moet de ondernemer in de hoofdstad €305,- betalen.


De belangrijkste conclusies