Angst

Deze man is een vakman. Hij leest vlees: geef hem een stuk wild en hij beent het blindelings uit. Zijn restaurant is niet de absolute Nederlandse top, maar zeker niet slecht. Noem het niveau Bib Gourmandplus.

Ik zat tegenover hem aan tafel. Een hete kop koffie tussen ons in. Het was nog geen elf uur in de ochtend. Het restaurant was leeg. Hij pakte zijn mobiele telefoon uit zijn zak, een oude Nokia. Zo’n ding dat het nog steeds feilloos doet. Het ultieme non-gadget, aangeschaft eind jaren ’90.

‘Ik kan er mee bellen’, zo vertelde hij mij. ‘Al dat andere kan ik niet. Ik wil het ook niet, ik heb er geen tijd voor.’ Hij keek daarbij wel zorgelijk, want ergens op het internet was een plek waar hij nooit kwam. Zijn mobiele telefoon bereikte die plaats gewoonweg niet.

Maar op die plek - Twitter, Hyves, Facebook, Foursquare - wordt straks, eigenlijk nu al, over zijn lot beslist. Zo voelde dat bij hem. Kekke gasten wisselen daar adressen en recensies uit. Kraken hem af of loven hem, ook al hebben ze niet die vleesbagage van deze gesjeesde aardrijkskundestudent.

Die gasten kunnen zelfs ‘burgemeester’ worden in zijn restaurant als ze vaak
genoeg inloggen (Foursquare). De succesvolle kok had van dat alles gehoord, maar hij had er geen grip op. Het maakt hem onzeker.

Twitter, Hyves, Facebook en Foursquare zijn op dit moment speeltjes van een voorhoede, hun impact is nog beperkt. Straks gaat de dam doorbreken en is ieder restaurant overgeleverd aan de grillen van de mobiele internetgemeenschap. Zo voelt dat. Ook dat is angst, voor het onbekende dat eraan komt.

Nadat ik de deur achter mij dichtdeed, moest ik over dit alles nog eens goed nadenken. Ik trok een troostvolle conclusie. Zolang mijn slagerszoon zijn vleesbagage vasthoudt en uitdraagt op het bord, is er niets aan de hand.

De sociale media, want zo heten die programmaatjes, kan zich inderdaad gedragen als een groep hyena’s. Ze stormen in groepsverband op een slachtoffer af. Ze snuffelen eraan en maken iets helemaal kapot of maken er juist een hype van. Twee dingen die je niet wilt.

Bij dit Bib-restaurant zouden ze echter niet veel aantreffen. Ja, kwaliteit en een sympathieke restaurateur met een oude telefoon en verstand van goed vlees. Precies zoals het eigenlijk altijd zou moeten blijven. Hij heeft niks te vrezen.

Peter Garstenveld

Meer columns: