Hartman-stoeltjes

‘Als een crimineel? Wie behandelt je als een crimineel? Wat is er aan de hand?’
‘We wachten al twee jaar op een terrasnota en die komt maar niet. Ze komen er niet uit.’

‘Ze?’
‘De gemeente, de lokale autoriteiten. Laatst hadden we een bijeenkomst. Alle horecaondernemers waren aanwezig. De gemeente was er, de brandweer, de politie, noem maar op. Constructief overleg, heet dat. We wilden verder.’

‘En?’
‘We hebben gevraagd naar de terrasnota. Waar die bleef en of die eigenlijk nog wel nodig was? Het antwoord: dan weten we in ieder geval waar we aan toe zijn. En toen kwam het: die nota is nodig, anders zet u witte plastic Hartman-stoeltjes op ons mooie plein, reageerde de gemeente, zonder blikken of blozen.’

'Oei.’
‘Ja, inderdaad oei. Ik keek die gemeenteman aan en zei: waarvoor houdt u ons eigenlijk? Alsof wij Hartman-stoeltjes willen neerzetten. Het idee alleen al! Heeft u enig benul van horeca? Enig idee van sfeer, kwaliteit en beleving? Weet je wat het is? Als je bij ze aanschuift, hebben ze al het idee ‘dat is een horecaondernemer, die wil de boel flessen. Het is een crimineel.’ Zo frustrerend!’

‘Kan het niet anders?’
‘In een andere gemeente waar we zitten, gaat dat inderdaad heel anders. Daar hebben ze geleerd de mensen vertrouwen te geven. Zo’n verademing.’
‘Neem ze dan mee naar je andere vestiging en breng ze in contact met die gemeente. Of, weet je wat, schrijf zelf die nota en lever hem in.’

‘Zelf schrijven?’
‘Ja, zij komen er niet uit, want ze hebben geen verstand van horeca. Of ze zijn domweg te bang om beslissingen te nemen. Ze mochten eens een regel bedenken die te overtreden is waardoor ze het deksel op de neus krijgen.’

‘Hmm, dat is inderdaad een idee.’
‘Maar dan op zo’n manier dat je ze het gevoel geeft dat zij die nota op papier hebben gezet. Dan kun je meteen subtiel invloed uitoefenen. Zie het als een spel.’

‘Tja, daar zeg je wat.’

‘Blij?’

Peter Garstenveld

Meer columns: