Een Limburger gaat voor Iers succes

'Ik had een aantal jaren in loondienst gewerkt, toen ik voor een prikkie een bedrijf kon kopen in Geleen. Mijn vrouw Anita en ik hebben razendsnel beslist. We zijn zelf op de bovenverdieping gaan wonen en begonnen beneden met ons bierspecialiteitencafé, Maximiliaan. Zonder ondernemingsplan zijn we gestart, maar het ging vanaf het begin bijzonder goed. Het geld stroomde gewoon binnen.'

Het ging zelfs zo goed, dat Max Massen het zich na enkele jaren kon permitteren er drie sportwagens op na te houden. De bomen groeiden tot in de hemel, maar op een gegeven moment kwam er een omslag. De welvaart veranderde langzaam maar zeker in ellende. Er kwam een verkeerd soort publiek binnen, er waren drugsproblemen en de omzet kelderde al snel met meer dan 50 procent.

Neerwaartse spiraal
'Als je eenmaal in zo’n neerwaartse spiraal terechtgekomen bent, is het heel moeilijk daar weer uit te komen. Vooral als je in de jaren daaraan voorafgaand eigenlijk nooit ergens op hebt hoeven letten. We zaten tegen het faillissement aan; toen hebben Anita en ik samen nog een keer flink de schouders eronder gezet en het bedrijf weer winstgevend en verkoopklaar gemaakt. Uiteindelijk hebben we de zaak kunnen verkopen aan een van onze barkeepers.'

Rustig bijkomen van de hectiek rond Maximiliaan was er echter niet bij. Max had zijn zinnen gezet op een nieuwe zaak, in Maastricht deze keer. Een Ierse pub leek hem wel wat. Niet dat hij iets met Ieren had, hij wist eigenlijk helemaal niets van het land en zijn inwoners. Wat hij wel wist, was dat diverse collega’s al goed geld hadden verdiend met een Ierse pub. En ook dat hij de eerste zou zijn die de formule op Maastricht losliet. In Dublin liet hij zich uitvoerig voorlichten over de voorwaarden waaraan een goede Ierse pub moet voldoen. Toen was het tijd om te beginnen.

Hij besloot dat zijn pub in ieder geval zoveel mogelijk authentiek Iers zou zijn. 'Ik weet dat er op diverse plaatsen Ierse pubs zijn die weinig of niets met Ierland te maken hebben. Dat wilde ik dus pertinent niet. Bij mij is alles zoveel mogelijk Iers: het barpersoneel, het bier, maar ook alle gerechten. We hebben schitterende Ierse gerechten op de kaart staan en zijn in dat opzicht dus veel meer dan alleen een pub.’

Chef-kok Chris Marley (uiteraard een Ier) leeft zich in de kleine keuken van John Mullins uit met alle denkbare Ierse delicatessen. ‘Wicklow lambsrack with rosemary and garlick’, ‘oysters Kilpatrick’, ‘sizzling Irish steak’ en natuurlijk ‘traditional Irish lamb stew’ zijn slechts enkele van de specialiteiten op de kaart. Uiteraard worden er ook (zware) Ierse ontbijten geserveerd, tot drie uur ‘s middags, zoals dat in Ierland ook gebeurt.

Het publiek van John Mullins bestaat, hoe kan het ook anders, voor een groot deel uit Ieren en Engelsen. 'Die weten je opvallend snel te vinden', ondervond Max Massen. Maar ook veel Nederlandse toeristen blijken de deur van John Mullins Irish pub graag open te duwen. 'Vanaf dag 1 heeft de zaak goed gedraaid', zegt Max voldaan.

Max Massen
Max Massen is in 1960 geboren in Sittard. Na enkele mislukte schoolavonturen (geen enkele opleiding wist hij te voltooien), besloot hij de horeca in te gaan. Geen van zijn familieleden had een horeca-achtergrond, maar Max hield van het caféleven en besloot er zijn werk van te maken. Tot zijn 25e werkte hij in restaurant Colaris in het Limburgse Beek, daarna begon hij voor zichzelf in Geleen, met biercafé Maximiliaan. Op 1 juli 1997 kocht hij een al veel langer door hem begeerd bedrijf in Maastricht, om er op 1 december van dat jaar John Mullins Irish pub & restaurant te beginnen. Max Massen is getrouwd met Anita, die hem steunt in zijn bedrijfsvoering, maar in tegenstelling tot hun eerste ondernemingsavontuur nu duidelijk op de achtergrond blijft.

Op cursus bij Guinness
De Ierse brouwerij Guinness heeft speciaal voor ondernemers die overwegen een Ierse pub te beginnen een uitgebreid cursusprogramma opgezet. Ook Max Massen volgde deze cursus, alvorens hij aan zijn Ierse avontuur begon. 'Een heerlijke cursus', herinnert Max zich. 'Ik was samen met elf andere ondernemers, uit allerlei landen, een week uitgenodigd in Dublin. We zijn daar helemaal gek gemaakt, in de positieve zin des woords.'

De cursus bestond uit voorlichtingsbijeenkomsten, maar vooral uit heel veel bezoeken aan authentiek Ierse horecabedrijven en natuurlijk de Guinness-brouwerij. De cursisten werden doordrenkt met de Ierse pubsfeer en overgoten met mooie verhalen over hogere rendementen op Engels bier uit de pomp (geen tapverlies, meer glazen uit een vat etc.).Eenmaal aan de slag voorzag de brouwer de (toekomstige) ondernemers van allerhande materialen om de zaak mee aan te kleden. 'Alleen voor een financiering moet je niet bij Guinness zijn', weet Max Massen. 'Dat doen ze gewoon niet, dus dat heb ik hier helaas met mijn bank moeten regelen.'