artikel

Huppel The Pub Den Haag: bruincafé anno nu

Café 12280

Twee jonge, kakelverse ondernemers nemen in 2007 café Huppel The Pub over in de Haagse binnenstad. In 10 jaar tijd weten ze het inmiddels 40 jaar oude café op de rails te krijgen en een eigen smoelwerk te geven. Bier, whisky en muziek spelen een hoofdrol. ‘We doen niet aan een concept, maar weten precies wat we willen en hoe we dat moeten realiseren.’

Huppel The Pub Den Haag: bruincafé anno nu
Foto's: Dennis Wisse - Roel Dijkstra Fotografie

De naam is een grappige vondst in combinatie met het woord pub. ‘De Huppel’ is echter geen pub, maar een bruincafé dat dit jaar alweer 40 jaar gasten warmte en geborgenheid biedt in de binnenstad van Den Haag. Ondernemers Jeroen van Beek (36) en Eline van Urk Dam (38) staan uitgebreid stil bij dit jubileum met proeverijen, een rondvaart, een kloosterbezoek – klooster waar bier gebrouwen wordt uiteraard – en een taptakeover van Kompaan Bier, eveneens uit De Hofstad.

Het sneeuwt daardoor een beetje onder; maar ook Jeroen en Eline zelf hebben hun jubileum; 10 jaar eigenaar van Huppel The Pub. Jeroen: ‘Dat klopt, maar het draait toch echt wel om de Huppel, niet zozeer om ons.’ Prima, maar wat is de Huppel dan? Eline lijkt de vraag verwacht te hebben en reageert snel en duidelijk: ‘Een bruine kroeg, maar geen stoffige kroeg. En bovenal: een echte kroeg. Dus geen eetcafé, maar echt een zaak waar drank centraal staat. Je kunt hier wel hapjes krijgen, maar die zijn echt voor bij de borrel.’

Onderscheidend vermogen

De Huppel is een bruincafé, maar alle keuzes die gemaakt worden zijn ‘net even anders’. Dat gaat van de muziekkeuze tot aan het assortiment. Eline: ‘Wij hebben ons eigen bier, de Hupp-Ale. Toen we die lieten ontwikkelen, hadden we kunnen kiezen voor een toegankelijk blond bier, beetje zoetig, een allemansvriend. Maar (C)Roel Dijkstra-Vlaardingen - Foto Dennis Wisse Den Haag / Huppel The Pubdat past niet bij ons.’ Jeroen: ‘We laten ’m tegenwoordig bij Kompaan brouwen, en het is een behoorlijk hoppig, blond bier. Dus wat bitterder van smaak en fruitig. In de hoek van de IPA, maar dat is het net weer niet.’

Op de site van de Huppel staat nadrukkelijk te lezen dat de geserveerde snacks ‘niet uit de frituur komen.’ Een bewuste keuze, deels ingegeven door een praktische kant, gezien het totale vloeroppervlakte van zo’n 65 vierkante meter. Jeroen: ‘We hebben geen keuken, dus alle hapjes die je krijgt, maken we allemaal achter de bar. Dat houdt in dat er niet veel ruimte is, maar een frituurlucht wil je sowieso niet in je café hebben.’

‘Frituur heb je overal, wij hebben het net even anders’

Eline: ‘Frituur heb je overal, wij hebben net even andere dingetjes. Gehaktballetjes van de lokale slager en kaas hier uit de buurt. Dat is niet alleen goed, het is ook lekker. We hebben niet veel hapjes, maar wat we hebben, daar sta ik 100 procent achter. Dat vind ik wel fijn. Alles wat we hier hebben is gewoon goed.’ Maar als gasten per se een ‘vette hap’ willen, kunnen ze dat bij het café naast ons bestellen en mogen ze dat in de Huppel nuttigen. Jeroen: ‘Ik ben er geen fan van, maar dat mag wel.’

Whisky en bier

Zoals eerder aangehaald, Huppel The Pub is een café waar drank centraal staat. En dan met name bier en whisky. In 2015 is Huppel The Pub uitgeroepen tot ‘Beste Whisky Horecagelegenheid van Nederland’, een onderscheiding van de Scotch Single Malt Whisky Society. 150 om en nabij pronken er imposant op grote schappen boven de bar. Jeroen: ‘Grappig eigenlijk dat die opvulling zorgt (C)Roel Dijkstra-Vlaardingen - Foto Dennis Wisse Den Haag / Huppel The Pubvoor een fraai gezicht, terwijl het heel normale boekenplanken zijn die leeg écht niet mooi zijn.’ Die liefde voor de whisky kregen ze mee van de vorige eigenaar. Eline: ‘Die had hier al 100 whisky’s en wij werkten hier. Dan leer je dat vanzelf enorm waarderen.’

Het aantal bieren dat De Huppel verkoopt, is op zich niet extreem veel, 60 verschillende soorten. Daarnaast zijn er acht kranen waarvan er vier verplichtingen hebben naar brouwer Heineken; één tap met Heineken, één met Brand, één met Brugse Zot en één met Paulaner. De overige vier zijn ‘vrij’. Jeroen: ‘60 bieren is een bewuste keuze. Een behoorlijk aantal, maar niet zoveel dat je het overzicht kwijtraakt. Bovendien, het is er altijd. Niks is vervelender dan wanneer je uit een enorme bierkaart eindelijk je keus gemaakt hebt, je te horen krijgt dat het er niet is. Maar ook vanuit praktisch oogpunt: we hebben 60 vierkante meter verkoopoppervlak en een opslag; ieder hoekje is bezet, er past ook gewoon niets meer bij.’

‘Personeel wordt actief betrokken bij de bierkaart; wat mag eraf, wat mag erbij’

Eén keer per jaar wisselt de bierkaart bij de Huppel. Er is een zomerkaart en een winterkaart. Jeroen: ‘Sommigen staan er altijd op, maar de porters bijvoorbeeld alleen in de winter.’ En welke er verder op blijven of bijkomen, daar heeft het hele team zeggenschap in. Eline: ‘We laten iedereen op een papiertje schrijven wat er wat hen betreft uit moet en wat er bij mag komen. Alles waar we het unaniem over eens zijn voeren we sowieso door. Daarna kijken we goed naar de voorkeuren. Zo is iedereen bij het proces betrokken.’

Eerste schreden als ondernemers

Als Jeroen en Eline Huppel The Pub in 2007 overnemen, werken beiden al langere tijd in het café. Eline: ‘Hier hebben we elkaar dan ook leren kennen.’ Jeroen is leraar en Eline werkt in de zorg, beiden werken één dag in de week in de Huppel. Jeroen: ‘En toen we net drie jaar bij elkaar waren, vroeg de toenmalige eigenaar, Harry van Dijke, die het café al dertig jaar runde, of wij het wilden overnemen.’

Het duo hapt niet meteen toe en neemt anderhalve week bedenktijd. Jeroen: ‘Ik wist al wel dat ik niet mijn hele leven leraar wilde zijn en de horeca trok me wel. Daar stond tegenover dat ik meer had met daghoreca.’ Eline: ‘Je vraagt je natuurlijk ook af of je het samen wil doen. We hadden al drie jaar lang een leuke relatie (C)Roel Dijkstra-Vlaardingen - Foto Dennis Wisse Den Haag / Huppel The Pubmet elkaar en dat wil je graag zo houden. We werkten weliswaar allebei al bij de Huppel, maar Jeroen op vrijdag en ik op donderdag. Ofwel; nog nooit samen. Dus stel dat we het zouden doen en het zou niet werken; stop je dan met het café? Of stop je dan met elkaar?

Kortom genoeg zaken om in overweging te nemen.’ Als het ze besluiten het te doen, komt het eerste probleem om de hoek kijken; hoe te financieren. Jeroen: ‘Eigen middelen hadden we niet en tien jaar geleden zaten we in de crisis. Als je bij een bank kwam voor een lening en je liet het woord ‘horeca’ vallen, stond je bij wijze van spreken alweer buiten. Dus we besloten het te pachten. Althans, besloten; het was de enige optie.’ Het pachten is een ideale uitkomst voor de twee. De financiële risico’s zijn, mocht het misgaan, minimaal. Het gaat echter goed. Jeroen: ‘Ja, en daarom zijn we nu natuurlijk minder blij met de pachtconstructie. Maar zoals gezegd, het was de enige optie.’

‘Onze hectoliterkorting moet ’t dubbele zijn’

Grootste nadeel is dat de huurbaas contractuele verplichtingen heeft met brouwer Heineken. Jeroen: ‘Dat scheelt natuurlijk enorm in de hectoliterkorting.’ Alleen pils doet de Huppel tussen de 270 en 290 hectoliter op jaarbasis. 70 procent daarvan is Brand en zo’n 30 procent Heineken.’ ‘We kregen een nieuwe accountmanager van de brouwer’, lacht Eline. En die kon niet geloven dat we zoveel pils deden op 60 vierkante meter verkoopoppervlak.’ Jeroen: ‘We krijgen nu €65 hectoliterkorting, maar dat zou natuurlijk minimaal €100 moeten zijn. Zeker als je nagaat hoeveel we doen. Maar daar wil Heineken niet in mee gezien de constructie waar we nu in zitten.’

‘Ik weet hoeveel hectoliterkorting de buren krijgen: dan is het frustrerend dat je zelf niet brouwerijvrij bent’

Het frustreert lichtelijk, juist omdat er goed contact is met de andere horecazaken in de straat. Jeroen: ‘Ik weet hoeveel zij doen en hoeveel korting ze krijgen. Dat verschil is, omdat ze brouwerijvrij zijn, gewoon groot. Het scheelt mij duizenden euro’s op jaarbasis. Ik ben ermee begonnen het allemaal in kaart te brengen en dat wil ik eigenlijk van heel Den Haag doen, maar dat moet ik ooit nog maar eens afmaken.’ Eline: ‘Maar goed, het is niet dat we toentertijd een foute beslissing genomen hebben, het was de enige optie. En door die pachtconstructie was ons risico beperkt, dat was ons ook wat waard. We hadden een contract voor twee jaar en was het misgegaan, waren we er na die tijd vanaf geweest. Natuurlijk zouden we dan wel een stuk voorraad en inkoop moeten overnemen, maar dat zijn niet de bedragen waar je van schrikt. Zo konden we redelijk zorgenvrij beginnen aan iets nieuws.’

Ruimere openingstijden

Als ze de Huppel overnemen, is het niet meer het café dat het eens was. Jeroen: ‘Het lag wel op z’n gat. Voorheen was het een drukbezocht café, maar de laatste jaren was de schwung er wel een beetje uit.’ Eline: ‘Maar doordat wij al zolang in dit café werkten, wisten we wel welke lijken er in de kast zaten en waar de pijnpunten lagen. Het was al meteen duidelijk wat we anders zouden doen. Maar Harrie was ook heel eerlijk daarover tegen ons. Hij zei dat de Huppel in de basis prima was, maar dat er een frisse wind door moest waaien. Daar gingen wij dus voor zorgen.’

Het eerste dat het duo aanpakt zijn de openingstijden. Jeroen: ‘Het café was alleen ’s avonds open, vanaf 19.00 uur. Maar ja, 19.00 is een enorme ‘net-niet-tijd’. Net na of rond etenstijd, de avond is nog niet begonnen, het hangt er echt tussen in. Dus we gingen om (C)Roel Dijkstra-Vlaardingen - Foto Dennis Wisse Den Haag / Huppel The Pub16.00 open en in het weekend om 15.00 uur.’ De nieuwe openingstijden blijken een succes en hebben een dubbele uitwerking. Eline: ‘Ten eerste levert het meer op, want vanaf dag één stonden mensen een paar minuten voor openingstijd al op de stoep, dus dat was goed. Maar je krijgt ook een ander café met een breder publiek.

‘Lichterbruincafé’

Voorheen waren het echt alleen stamgasten en was dit een beetje een hardrock café.’ Die stamgasten zijn er nog steeds en de rock is er ook nog altijd, maar ook gasten die niet tot die groep behoren, weten de weg naar de ‘nieuwe Huppel’ te vinden. Eline: ‘Dat de Huppel toegankelijker werd voor een breder publiek, vonden we niet alleen zelf fijn. Het was ook nodig, anders zouden we het hier gewoon niet redden.’ Ook de ‘bruine’ uitstraling wordt onder handen genomen. De sfeer en het concept blijft grotendeels overeind, maar zo bruin als het voorheen was, is het nu niet meer. Jeroen: ‘Het was hier erg donker, dus we hebben onder meer nieuwe lampen opgehangen, wat lichter meubilair aangeschaft en het grote donkere gordijn bij de ingang verwijderd.’

Het duo benadrukt dat het geen kommer en kwel was toen ze het overnamen. ‘Absoluut niet. Maar de frisse wind waarover Harrie sprak, die hebben wij erin gebracht. Denk bijvoorbeeld aan nieuwe wijnglazen en andere wijnen. Want voorheen waren er van die duralex-glazen, dat vonden we echt niet meer kunnen.’

Meer bier, minder medewerkers

Ook aan de ‘achterkant’ verandert het nodige. Eline: ‘Er waren geen hapjes te verkrijgen en we hadden zes bieren op fles en twee op tap.’ In die tijd helemaal niet zo gek. Eline: ‘Nee, we hadden vier kranen en verder ‘the usual suspects’; Palmpje, Westmalle, Duvel…’ Jeroen en Eline besluiten zich te focussen op het speciaalbier, naast de al aanwezige 100 whisky’s. Eline: ‘Destijds staarde iedereen zich blind op Belgische bieren, mede waardoor besloten wij om ons te richten op de Nederlandse.’ Dat bleek een goede gok, gezien de populariteit van het Nederlandse bier.

‘Jilz of Corona; dat past hier gewoon niet’

Jeroen: ‘Wat opviel, was dat één of twee bieren van één brouwer niet werkt. We hadden dat bijvoorbeeld van Kompaan. Ik dacht, dat vinden mensen leuk hier, een Haagse brouwer. Maar het liep helemaal niet. Pas toen we zes of zeven verschillende bieren hadden, begon het enorm goed te lopen.’ Niet dat er alleen Nederlandse bieren te verkrijgen zijn bij de Huppel. Eline: ‘Nee, we kijken naar brouwer en diversiteit, kijken om ons heen en luisteren goed. Het moet wel passen hier. Jilz of Corona verkopen we bijvoorbeeld niet.’

Ondernemers en personeelszaken

Waar het stel voor waakt, is dat er te veel veranderingen tegelijk doorgevoerd worden. Eline: ‘Je bent met z’n tweeën en beslist zodoende vrij eenvoudig. Maar je wil niet alles op de kop gooien. Het belangrijkste is dat mensen zien dat er aandacht en liefde in het concept van een café zitten, daarvoor hebben we ons best gedaan.’

Vanaf het moment dat het stel de Huppel overneemt, zijn ze ondernemers en krijgen ze personeel onder zich. Dat blijkt nog een opgave omdat er op dat moment, in hun ogen, te veel mensen werken. Jeroen: ‘Elke dag stond er iemand anders in het café, (C)Roel Dijkstra-Vlaardingen - Foto Dennis Wisse Den Haag / Huppel The Pubwijzelf werkten ook één dag. Dat vonden we geen goede manier van werken, het verhindert ook enige vorm van continuïteit in je zaak. Als jij altijd op donderdag kwam, en je stapte een keer op woensdag binnen, dan kon er een totaal andere sfeer hangen.’

Van de acht personeelsleden, worden er uiteindelijk twee overgenomen. Geen gemakkelijke beslissing, omdat het inhoudt dat er afscheid genomen moet worden van voormalige collega’s. ‘Nee, maar we konden het uitleggen en ze begrepen het ook. Want naast het belang van continuïteit moest er natuurlijk ook gewoon geld verdiend worden. Dat was ook een reden. De mensen van wie we toen afscheid namen, komen hier gelukkig nog steeds als gast.’ Inmiddels hebben Jeroen en Eline alweer zeven mensen (4 fte’s) in dienst. ‘Maar die werken allemaal drie of vier dagen. Dus op welke dag je ook komt, er is altijd wel iemand die je kent.’

Meer verkoop door bediening aan tafel

Dat het nieuwe concept werkt, blijkt. Het afgelopen decennium steeg de omzet jaarlijks gemiddeld met zo’n 17 procent. Eline: ‘Op een maandagavond hebben we tientallen gasten binnen. Dat is heel netjes als je nagaat dat Den Haag op die avonden verder uitgestorven is. De barman zorgt er vervolgens voor dat het geen ‘dooie boel’ is. Op donderdag-, vrijdag- en zaterdagavond is het stampvol. Dan staan we met vier personeelsleden. Drie achter de bar en één in het café om glazen te halen en te bedienen.’

‘Eén extra medewerker inzetten voor bediening aan tafel heeft ons ontzettend veel extra omzet opgeleverd’

Dat laatste is ook een introductie van het duo. ‘Op een drukke zaterdagavond staat het hier met 80 man propvol. En als je achter in de zaak staat, ben je niet al te snel geneigd jezelf naar voren te wurmen om opnieuw bier te bestellen aan de bar. De extra medewerker die bedient aan tafel levert ons zo ontzettend veel meer verkoop op. Dus dat is iedere donderdag, vrijdag en zaterdag vast ingevoerd. We waren eerst bang dat mensen het als ‘pusherig’ zouden beschouwen als er iemand vaker aan hun tafel staat met de vraag of ze nog iets willen. Maar, ten eerste gaat het er natuurlijk om hoe je dat doet. Ten tweede willen mensen uiteindelijk gewoon lekker aan tafel blijven zitten en hun bier drinken met degene met wie ze op stap zijn.’ Eline: ‘Bovendien is het extra service en kwaliteit. Je krijgt niet alleen snel je drank aan tafel. De lege glazen worden opgeruimd, er wordt een doekje over de tafel gehaald, de wc’s worden bijgehouden; de kosten hebben we er in twee uur uitgehaald.’

Zelf muziek meenemen

En op die drukke avonden gaat de muziekknop ook omhoog. ‘Niet zo hard dat je niet meer met elkaar kan praten’, zegt Jeroen. ‘Maar er is dan sowieso meer geluid van mensen, dus kan de muziek wel iets omhoog.’ Eline: ‘En soms moet er even geknald worden met bijvoorbeeld Rammstein, en dan gaat het even voluit.’

Muziek speelt sowieso een belangrijke rol bij De Huppel. Op maandagavond mogen gasten hun eigen vinylplaten meenemen en deze afspelen op de pick-up op de bar. Jeroen: ‘We zijn nog altijd wel een rock-café. Dus de stijl van muziek is wel hetzelfde. Denk aan oude rockklassiekers als Jimmy Hendrix en Pink Floyd tot aan
(C)Roel Dijkstra-Vlaardingen - Foto Dennis Wisse Den Haag / Huppel The PubK’s Choice en ook het nieuwere werk. Ook indy of blues-
uitschieters, maar geen Nederlandstalige muziek of house. Mensen mogen ook een nummer aanvragen en dat is een groot succes. Maar als er een vrijgezellenfeest binnenloopt en die willen Hazes horen dan zeggen we sorry, maar dat past hier gewoon niet.’

Karakter bewaken

Al die veranderingen zijn de afgelopen jaren mondjesmaat doorgevoerd en hebben geresulteerd in een nog jaarlijks stijgende omzet. Gemiddeld met zo’n 17 procent. ‘En 5 jaar geleden dachten we écht aan onze top te zitten, maar toch weten we onszelf ieder jaar nog te verrassen’, lacht Eline. ‘De winst zit ’m onder andere in steeds efficiënter werken. Denk daarbij aan het voorbeeld van wat een extra medewerker op de vloer oplevert, of de berekeningen van een uurtje eerder opengaan.

‘Hier komen veel expats en die komen júist voor de authentieke sfeer’

Ook weet de Huppel een breed publiek aan te boren. Eline: ‘In Den Haag zijn veel expats en die komen ook op doordeweekse avonden graag in het café. Die weten dan gelukkig wel de weg naar ons te vinden.’ En dan niet omdat Huppel zich per se richt op die gasten. ‘Nee’, zegt Jeroen, ‘ze komen juist hier omdat het authentiek is. Veel van die expats drinken bijvoorbeeld graag Guinness, maar dat gaan we hier niet op de tap doen. Dat past hier niet.

We willen niet in het straatje van ‘Ierse Pubs’ komen. Huppel The Pub is een typisch Nederlandse kroeg en dat weten de gasten te waarden. Juist ook de expats. Want zij zien het als een thuiskroeg, maar dan wel in een ander land. Dat komt onder meer door de persoonlijke benadering. De gasten bij naam kennen en weten wat ze drinken.’

Eline: ‘En al staat de zaak ramvol: als er iemand binnenkomt of weggaat wordt diegene áltijd begroet. Al til je tijdens je drukke werkzaamheden even je hoofd omhoog, een gast wordt altijd begroet. Zo weet je wie er binnen is en wie er weggaat. Gasten vinden het leuk en worden tegelijkertijd gerustgesteld. Ze weten (C)Roel Dijkstra-Vlaardingen - Foto Dennis Wisse Den Haag / Huppel The Pubdat ze opgemerkt zijn en dat ze binnen afzienbare tijd geholpen worden. De Huppel is zo gegroeid dankzij het eigen karakter en dat bewaken we heel goed. Wij zeggen ook altijd dat we geen concept hebben. We weten echter heel goed welke sfeer we willen in onze zaak en hoe gasten in de watten gelegd moeten worden.’

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels