blog

Bierbehandeling over de hele wereld bedroevend

Café

Terwijl ik dit schrijf, zit ik in de KLM lounge van Lagos te wachten op mijn vlucht terug naar Nederland. In Lagos sprak ik voor zevenhonderd vertegenwoordigers van Nigerian Breweries over ‘the perfect serve’. Een lekker verhaal, dat ik al vele malen heb verteld, maar wil iets moest aanpassen omdat er in Nigeria enkel om flesbier is.

Bierbehandeling over de hele wereld bedroevend

De passie voor bier is er niet minder om, dat was duidelijk. Met name de passie als het op het drinken van dit mooie product aankomt. Niet dat de Nigerianen zoveel drinken, maar het viel weer eens op.  In de jaren dat ik de wereld rondreis om de passie voor bier te prediken, heb ik het altijd over de passie van het bier behandelen. Tuurlijk hou ik ook van bier, maar het moet wel goed behandelt zijn voordat ik het drink. Zo moeilijk is het niet, ijskoud bier in een brandschoon gespoeld glas, perfect getapt of geschonken en afgeschuimd op het juiste moment zodat je die lekkere, lobbige bolling op je glas krijgt. Bij die gedachte loopt het water echt al in m’n mond, maar kom er maar eens om.

Overal waar ik kom, hebben mensen een mening over en een passie voor bier. Brouwers, bar eigenaren, f&b-managers, marketingmensen, ze hebben allemaal hun eigen passie voor dit vloeibare goud. En weet je wat nou zo grappig is, al is het om te huilen? De bierbehandeling is bijna nergens zo goed als in ons eigen land. In de VS ,met al hun typische craft-bieren en de grootste bierproductie in de wereld,  is de bierbehandeling ronduit slecht.

Je hoeft echt niet ver te zoeken om een bar te vinden waar je veertig bieren op de tap hebt. Nadat je er een tijdje over gedaan hebt om te bepalen welke je wilt proeven, een bier waarvan je hoopt dat er voldoende doorloopsnelheid in zit zo dat het nog vers genoeg is. Daarna komt het op het tappen aan, of ja, het vullen van het glas. Negen van de tien keer gaat het bier in een droog, warm glas, zo dik als de ramen van de gepantserde auto waarin ik werd vervoerd naar de luchthaven. De uitstroomtuit van het bier raakt meestal het schuim en duikt het bier in, tja en eigenlijk is de lol er voor mij dan al af.

Het doet me fysiek pijn om te zien hoe het bier dat met zo veel liefde en passie is gebrouwen, wordt geruïneerd aan het begin van zijn toch al korte leven. Dankbaar ben ik als ik na elke trip thuiskom en naar m’n stamcafé kan om daar een lekkere, frisse, goed getapte afgeschuimde pils te drinken.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels