blog

Jureren van de Terras Top 100 2016: plaksnor op en gáán

Café 3505

Arnoud Schimmel won in 2015 de Terras Top 100. Dit jaar doet hij -dus- niet mee en de afgelopen maanden is hij, samen met partner Alexandra Viersma undercover op pad gegaan als jurylid om terrassen te beoordelen. Plaksnor op en gáán. Voor wie altijd al wilde weten hoe zo’n jurering nou in z’n werk gaat: in deze column beschrijft hij één van zijn eerste dagen. Drie bezoeken, één voltreffer.

Jureren van de Terras Top 100 2016: plaksnor op en gáán
Hoofdjuryleden Arnoud Schimmel en Alexandra Viersma tijdens de Hoofdjurybezoeken 2016.

Gezien de timing, begin maart, kan ik raden wat er in de brief van Misset Horeca zit die op de deurmat ligt. En inderdaad, de uitnodiging om ook dit jaar als mystery visitor op pad te gaan voor de Terras Top 100. Een erebaantje waar je geen nee tegen zegt. Want wat is er leuker dan kijken wat je collega’s er van bakken?

Bezoek 1: te vroeg voor drukte?

Een maandje later zitten de eerste echte terrasdagen er bij Van Speijk op en durf ik met een gerust hart Egmond aan Zee te verlaten.  Ik zet mijn plaksnor op voor de eerste geheime bezoeken. In Noord-Holland gaat bij de spotters meteen een belletje rinkelen als ik het terras op kom, dus voor de zaken op mijn lijstje moet ik een eindje rijden. Onderweg wordt het zonnetje dat er zojuist nog was, verdreven door een gitzwarte regenwolk. Maar gelukkig gooit onvoorspelbaar weer vandaag geen roet in het eten, want eenmaal op het eerste terras kan ik plaatsnemen uit de wind en zelfs in het teruggekeerde zonnetje. Heerlijk. Toch blijkt het een valse start. Naast me zit een gezellig drukke tafel, waar de serveerster nog niet helemaal op had gerekend. Zo vroeg op de dag zijn dat soort tafeltjes een mooie bonus, maar door de vereiste aandacht ziet ze mijn tafelgenoot en mij volledig over het hoofd. Als het tempo van deze serveerster de toon zet, ga ik mijn planning voor vandaag nooit halen. Na onnodig lang te hebben gezeten, kunnen we eindelijk verder met onze missie.

Bezoek 2: geen bijverkoop

Een kwartier later neem ik plaats op een leuk terras midden in het centrum van een gezellig stadje en bestel een biertje. Terwijl de bestelling wordt gemaakt doen we onderling een spoedoverhoring van het beoordelingsformulier. Zijn we wel op alle punten aan het letten? Wordt bijvoorbeeld de bestelling herhaald? Doen ze aan bijverkoop? Heeft de bediening kennis van de producten? En ga zo maar door. Ook deze tweede zaak scoort niet bijster goed. Opnieuw duurt het lang voordat we worden opgemerkt en tijdens het opnemen van de bestelling wordt er niets verteld over de mooie bieren die ze hier op tap hebben. Is het personeel wel op de hoogte dat ze zijn aangemeld voor de Terras Top 100? De pils wordt uiteindelijk met een verleidelijke schuimkraag gepresenteerd, maar voor we een bitterballetje kunnen bestellen is de medewerker alweer weg.

Bezoek 3: een voltreffer

Het wordt al laat, maar ik wil toch nog een terras kunnen afvinken. En ja hoor, een voltreffer! We worden met een glimlach welkom geheten, de bier- en wijnkaart heeft na de introductie geen geheimen meer en er wordt ons –proactief- gevraagd of we ook iets lekkers zouden willen eten. En dat allemaal terwijl het terras afgeladen vol zat. Napratend beseffen we dat we flink wat kritiek hebben genoteerd vandaag, maar dankzij dit laatste terras rijden we toch voldaan terug naar Egmond. Nog even kijken in ons eigen ‘winkeltje’. We zijn net na het diner terug en terwijl ik een rondje loop word ik aangesproken door een man die aan een tafeltje zit. ‘U heeft toch een terras in de Top 100? Ik zit hier al vier minuten en word maar niet geholpen.’ Auw! Nu maar hopen dat het geen mystery visitor is…

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels