artikel

Partir c’est mourir un peu

Catering

Een Frans gezegd luidt: partir c’est mourir un peu. Vrij vertaald: vertrekken is een klein beetje sterven. Welnu, ik verlaat Misset Catering en ik ga daarbij een klein beetje dood. Al klinkt dat dramatischer dan het is. Maar het feit is dat het fenomeen catering door mijn bloed is gaan stromen.

Partir c’est mourir un peu

Ruim vijf jaar geleden werd ik gevraagd om het toenmalige Catering Magazine nieuw leven in te blazen. In samenwerking met de toenmalige hoofdredacteur Hans Steenbergen. De nieuwe naam: Misset Catering. En vanaf 2006 smoelde het vakblad anders, zowel inhoudelijk als qua vormgeving.

Het blad heeft (nog steeds) als doepgroep: ‘iedereen die werk maakt van gastvrijheid in alle sectoren van de catering’. Om die mensen en de sectoren te leren kennen heb ik aan participerende journalistiek gedaan.

Ik heb een dag als cateringmedewerker gefungeerd in het door Eurest gerunde bedrijfsretaurant van ons kantoor. Dat was buffelen. Veel respect voor de cateringdames die met minder mensen meer moeten doen.

Op het gebied van eventcatering draaide ik een middag mee bij Albron. Ik kwam terecht achter een van de drukste bars op het start-/finishterrein van de Vierdaagse in Nijmegen. Man, wat heb ik gepeesd. En dat vrijwillig. Ik buig diep voor al deze medewerkers.

Ook in de zorgcatering liep ik mee, broodjes en maaltijden voorbereiden voor de bewoners van een zorgcentrum van Sodexo. Ook hier aanpoten en deadlines halen. Het lijkt wel op het maken van een blad :-) Petje af voor de zorgmedewerkers. Van alle ‘snuffelstages’ maakte ik een verslag met foto’s voor blad en site. Meelopen op de werkvloer, een aanrader overigens voor managers, dan weten ze pas echt wat er speelt.

Wat heb ik in die vijf jaar geleerd van de branche? Voor wat betreft de contractcatering: vooral zeer professioneel geleid. Maar qua openheid, gastvrijheid en ondernemersdrift kan het wel wat beter. Daar kunnen ze nog wat leren van party– en eventcateraars.

Al kunnen die op hun beurt weer kennis vergaren van de retailachtige benadering van de contractcatering. F&B en hospitality in de zorg gaat stukje bij beetje de goede kant op, niet in de laatste plaats omdat externe cateraars het heft in handen krijgen. Maar in veel ziekenhuizen en/of zorgcentra zou ik het eten en drinken vooralsnog van me afschuiven. Maar ook heb ik de catering in andere instellingen, het onderwijs en in inflight van nabij meegemaakt. Het was leerzaam.

Door Misset Catering heb ik een enorm aantal aardige, oprechte, hardwerkende en inspirerende mensen leren kennen. Ik dank jullie allen en zal jullie vast en zeker weer tegenkomen. Ik word chef redacteur bij zusterblad Misset Horeca.

Onder meer de nieuwe hoofdredacteur Geert van den Bosch zet ‘mijn’ werk bij Misset Catering voort. En dan sluit ik maar af met een ander Frans gezegd: à la votre. Vrij vertaald: proost! Op een nieuw begin!

Hans Schmeinck