artikel

Hoezo verveling?

Catering

Vanaf maandag 27 juli 2009 gaan we de eerste gasten aan boord van de ss Rotterdam ontvangen. Dat is vandaag over twee maanden. Na een verbouwingsperiode van ruim drie jaar zou je nu dan toch zo’n beetje klaar moeten zijn. Maar zoals zo vaak bij dit soort megaprojecten komt het toch weer op de laatste dagen aan.

Hoezo verveling?

Ik heb bewondering voor de mensen die dat allemaal coördineren. Ga er maar aanstaan, twaalf dekken, waarvan de grootste zo’n 6.500 m2 groot, moeten heringericht worden. En daarin is volgorde belangrijk. Als horecamensen zijn we dagelijks bezig het koude voorgerecht voor de soep te serveren en de soep weer voor het hoofdgerecht en zo voort. En dat het liefst binnen een voor de gast aan tafel acceptabele tijdspanne. De bedoeling is dat het schip van boven naar beneden, Deck voor Deck wordt afgebouwd en ingericht. En dan kan het ontbreken van een pietluttig knelkoppelingetje er voor zorgen dat de man van het plafond niet verder kan, daardoor de schilder, daardoor de man van het licht en vervolgens de man (of vrouw) van het tapijt.

Tegelijkertijd worden bij Woonbron, de eigenaar van de ss Rotterdam, de commissarissen naar huis gestuurd en de directie onder toezicht gesteld door de Minister. Wordt er aan boord, in de persoon van Willem Smit, een bijzonder enthousiaste maar nieuwe directeur benoemd die nog even snel zijn ideeën wil meenemen in het bouwproces. En blijkt uit voortschrijdend inzicht dat de servicekosten tegenvallen en dat de gekozen communicatiestrategie voor met name de particuliere markt nog wat aanscherping behoeft in de vorm van als het even kan een nieuw beeldmerk.

Bij On Board On Shore staan inmiddels 24 medewerkers in de startblokken. Alle werkplekken op ons best riante kantoor aan de Willemskade zijn bezet, collega’s lopen stage bij zusterbedrijven om het cateringvak te leren. Andere collega’s denken na over procedures op het gebied van werktijdregistratie, in- en verkoopmethodieken, het handhaven van de HACCP regels. En… niet onbelangrijk hoe we bij vloed de spullen aan boord gaan krijgen over een loopplank van vijftien meter lang met een hellingshoek van ruim 10 graden en een fijne drempel als extra hindernis.

Dan knipt een onbezonnen medewerker van onze bovenburen ook nog een KPN kabel door en zitten we twee dagen zonder e-mail en internet. Verder brengt een project als dit een vergader- en commissiecultuur met zich mee waarvoor ze zich in Brussel bij de EU niet zouden schamen.

Ik verveel me dus geen moment in het Rotterdamse en kan u verzekeren dat het uitdagend is. Maar ik kan niet kan wachten tot het eerste menu aan onze gasten aan boord geserveerd kan worden. En dan zorg ik ervoor dat onze gasten niet hoeven te wachten op de Consommé Aurore omdat vergeten is de tomaten te bestellen, op de Tournedos Rossini omdat we geen verse truffels in huis hebben of op de Soufflé Mont-Bry omdat de vanillestokjes op waren. En als u zich afvraagt waar deze gerechten vandaan komen? Uit de sessie `Lekker koken aan boord van de Holland America Line in de jaren zestig`.

Ben ik gelukkig toch weer eens met mijn eigenlijke vak bezig en denk ik terug aan de St. Hubertus Horecavakschool in Amsterdam en de leraren die mij het koksvak hebben geleerd. En dan hoop ik op mijn beurt aan boord van de ss Rotterdam vele jongeren op te leiden voor het mooie horecavak. Want voor het geval u het vergeten bent: één van de kerndoelstellingen van de ss Rotterdam is het opleiden van jongeren in tal van disciplines aan boord. En ook dat is geen bezigheid waarmee je je snel verveelt!

Henk Kroneberg

Directeur On Board On Shore