artikel

Scoolcard stimuleert leerling gezond te leven

Catering

Het is een spagaat waar schoolcateraars zich (soms) in bevinden. Overheid en school willen vooral een gezond assortiment, de leerlingen gaan voor hartiger snacks. En zijn die er niet in de eigen kantine, dan toch zeker bij de snackbar aan de overkant. De Scoolcard moet hier verandering in brengen. Gezond eten wordt beloond met concertkaartjes of leuke kortingen op de sportschool.

Scoolcard stimuleert leerling gezond te leven

Al langere tijd is er gewerkt aan de Scoolcard. Een spin-off van cateringconcept Scoolcompany dat in 2014 bij de uitreiking van de Misset Catering Awards nog genomineerd was voor Meest Innovatieve Concept. Inmiddels is het klaar om ‘uitgerold’ te worden. Het online platform dat nodig is aan de achterkant ‘staat’, de samenwerking met een aantal belangrijke partijen is geregeld, gesprekken met scholen en gemeenten zijn gevoerd en het eerste pilotproject draait. Richting de zomer komt er een eigen app en zal ook de speciale website, waarop deelnemers kunnen inloggen en de eigen gegevens bekijken, klaar zijn. Voor scholen is er ook een prikkel om de kaart in te voeren. Dankzij de ingebouwde chip is deze ook als leerlingpas te gebruiken. En dus te gebruiken voor toegangscontrole, identificatie of kluisjes.

En die uitrol kan verder gaan dan de dertig eigen locaties van Scoolcompany, zegt Rene Bos van Bram Stolk Foodservice in Capelle aan den IJssel, het bedrijf achter Scoolcompany. Met meerdere collega-cateraars is hij inmiddels in gesprek. Er is volgens hem interesse om aan te haken bij het initiatief dat meerdere herkenbare problemen in de schoolcatering wil aanpakken. De geringe interesse in het gezonde deel van het assortiment dat wordt aangeboden, én het uitbannen van het contante geld. Alle betalingen die via de Scoolcard worden gedaan, gaan af van een tegoed dat online op iedere kaart geplaatst kan worden.

Anders benaderen
Al langere tijd is Bos bezig om via het Scoolcompany concept het bewustzijn van de scholieren te beïnvloeden. De aankleding van de kantines werd aangepast om de geborgenheid van de leerlingen te vergroten en de – in sommige gevallen – overlast in de buurt te verkleinen. De ruimte waar zij de pauzes doorbrengen, moet een echte comfortzone zijn. Waar ze even kunnen ontspannen, met elkaar kletsen of – heel belangrijk – de smartphone op kunnen laden. Dus deden steigerhouten banken hun entree en kwamen er oplaadpalen met stopcontacten. ‘Het werd weer leuk om binnen te blijven’, zegt Bos.

Die ook aan de slag ging met het assortiment. Er kwamen ‘gezondere’ broodjes bij en het aanbod fruit en groenten werd groter. De animo daarvoor viel tegen. ‘Jongeren in deze leeftijdscategorie, echte pubers dus, zijn nog niet zo bezig met “gezond”, we moeten ze dus op een andere manier stimuleren en prikkelen. In de directe omgeving van de school zijn zoveel andere, veel ongezondere, prikkels dan vroeger. Dan moet je erg je best doen om die euro binnen de schoolmuren te laten besteden’.
Wat wel hielp om de bewustwording te stimuleren, was het toevoegen van het aantal calorieën aan ieder broodje of snack en het benodigde aantal minuten dat er nodig is om het te verbranden als er gelopen of gefietst wordt. Zo bevat een tosti ham/kaas 258 calorieën. Er moet een dik uur gefietst en
37 minuten gelopen worden om die weer kwijt te raken. Bos: ‘Ik sprak vorig jaar een meisje die echt schrok toen ze zag hoeveel calorieën een minipizza heeft. Maar niet omdat ze zichzelf te dik vond, maar omdat ze bang was te dik te worden. Niet alleen obesitas maar ook anorexia is onder jongeren een groot probleem.’

Alle goede bedoelingen ten spijt, jongeren zijn maar moeilijk vatbaar voor boodschappen over gezond en het nut van voldoende beweging. ‘We hadden heel veel mooi POS-materiaal gemaakt, maar toen we ze er naar vroegen, bleek niemand het echt gezien te hebben. De reden? Ze lopen de hele dag alleen maar op hun mobiel te kijken. Het ding afpakken op school kan eigenlijk niet meer. Leerlingen en ouders zien het als een soort heiligschennis. Dus moet je dat ding juist gebruiken. Door deze combinatie van factoren gingen we ons realiseren dat we jongeren op een andere manier moeten gaan benaderen, willen we ons doel bereiken.’ Geen statische communicatie meer, maar directe communicatie, via de mobiel.’

Meerdere functies
Naast een online platform en een app is de Scoolcard ook nog een plastic card, formaat bankpas. Volgens Bos gaat dit binnen nu en twee jaar veranderen, als ook die functie wordt overgenomen door de smartphone. Met dank aan de in vrijwel iedere telefoon ingebouwde NFC-chip, die betalen op deze manier mogelijk maakt. De card hebben we nu nog nodig om te betalen bij de automaten, over twee jaar waarschijnlijk alleen nog maar de leerlingpas en communitycard. Over een paar maanden wordt er al een speciale app gelanceerd waarmee de scholieren het actuele assortiment in de kantine kunnen bekijken of het broodje van de week. ‘En we kunnen straks ook snel een actie uitzetten als we ons assortiment willen aanpassen. Is het mooi weer? Dan snel een pushbericht eruit dat er fruitsalades of ijs-lollies zijn.’

Los van de extra functionaliteiten die aan de Scoolcard zijn toe te voegen, is het vooral de bedoeling om scholieren te motiveren vaker gezonde dingen te kopen. De manier om dat te bereiken is simpel, goed gedrag belonen. ‘Door onze afspraken met meerdere partners, zoals de Sligro, kunnen we dat doen. Zo hadden we laatst een actie met de KNVB waar je twee kaartjes voor de oefeninterland Nederland-Frankrijk kon winnen. Of we verloten concertkaartjes voor Beyoncé.’ Maar het kan ook op een andere manier. ‘Je kunt ook 10 procent korting geven op de sportschool of workshops aanbieden die met beweging te maken hebben. Iedere school is ook anders. Per school kijken we waar behoefte aan is. Dan doen we nu trouwens ook al. Zit er bijvoorbeeld een snackbar in de buurt, dan kijken we ook of er een ander assortiment kan worden toegelaten.’

Op bijstandsniveau
Het belangrijkste voordeel van de Scoolcard voor hem als cateraar is de betaling ermee. Als het aan Rene Bos ligt, is het afstorten van cash geld straks tot een minimum beperkt en staat het geld dus ook veel sneller op de eigen rekening. Er zijn bovendien meerdere manieren om geld op de kaart te zetten. ‘Er zijn grote verschillen tussen de inkomsten die leerlingen hebben. Ze hebben een bijbaan of juist ouders met weinig geld. Omdat wij ook de gemeente erbij betrekken, merken we dat er veel gezinnen in armoede leven. In Nederland zitten 600.000 gezinnen op bijstandsniveau. Een gemeente kan via Scoolcard ook geld op de kaart zetten of dagelijks een gratis lunch aanbieden. Durfde een leerling daar voorheen niet voor uit te komen, nu kun je gewoon afrekenen zonder dat je klasgenoten weten dat er thuis eigenlijk geen geld voor is.’ Andere situaties zijn ook denkbaar. Dat bijvoorbeeld ouders geld op de kaart zetten. Dat kan online. En het is zo in te stellen dat er vanaf een bepaald bedrag een bonus bij komt. Dus bij €80 krijg je €90. Dan hebben wij in ieder geval die €80 al binnen.’ Lagere bedragen zijn natuurlijk ook mogelijk.

De data die door het gebruik van de Scoolcard verzameld worden, kunnen gericht gebruikt worden om het assortiment aan te passen of bijvoorbeeld op andere momenten eten aan te bieden. ‘Misschien wel ontbijtjes, of een Schoolmelk-abonnement zoals vroeger.’

Volgens Rene Bos zijn zijn collega’s niet huiverig om met Scoolcompany samen te werken. ‘Sterker nog, we worden actief benaderd door collega’s. We zijn geen groot bedrijf en we zijn allemaal op zoek naar dezelfde oplossingen. Natuurlijk, wij willen ook graag groeien. Vroeger deden we dat met het aantal schoollocaties, nu met Scoolcard.’ Gevraagd naar de kosten die in rekening worden gebracht, zegt hij dat een percentage van de omzet of een maandelijks vast leasebedrag de meest waarschijnlijke opties zijn. ‘Zo kunnen ze het zelf ook het beste integreren in hun eigen business-model.’ De investeringen die nodig zijn om bij het platform ‘aan te haken’, zijn volgens hem minimaal. ‘Is er een kassa waarmee je in kunt loggen, dan is het al geregeld.