blog

Op = op

Catering

Je bord leeg eten betekende vroeger maar één ding; een toetje! Zelfs spruiten schoof je daarvoor mokkend naar binnen. Mijn moeder sneed de helft van een rottende sinaasappel en riep dan glunderend: ‘dit stuk is nog prima!’ Thuis dus geen grammetje waste.

Op = op

Toen ik ging studeren veranderde er iets. We kookten het hele pak spaghetti ook al aten we met zijn tweeën. Reden? Het pak was maar 0,29 cent. Onze voedselbesteding is de afgelopen 50 jaar van 40% van ons inkomen naar 10% gezakt. Na de WOII zijn voedselprijzen drastisch gedaald. En daarmee ook onze waardering voor voedsel. Eten is relatief gezien zo goedkoop geworden dat we het makkelijk weggooien.

Bij evenementen lijkt ‘more is more’ ook al jaren de regel en uitverkopen is een doodzonde. Zo tekenen we soms boeteclausules ter waarde van hypotheken. Met een overschot aan eten is er altijd een hoop verspilling. Hoewel we als bemiddelaar zoeken naar oplossingen voor de reststromen – organisatie van waste diners of lokale varkenstallen trakteren op bergen overgebleven groenvoer – het blijft dweilen met de kraan open.

Op onze eigen festivals, ‘Het Hoofdgerecht’ en ‘Food Unplugged’ (i.s.m. Food Inspiration en gemeente Ede), bepalen wij zelf de regels. Op = op vinden wij. Natuurlijk was dat spannend, maar ook bezoekers willen serieus genomen worden en snappen dat dingen eindig zijn in deze wereld. Dus misschien nog wel veel belangrijker dan het ‘waste watchen’; sta jezelf toe dat er iets op mag.  Do less en do it better!

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels