blog

Internetcolumn Ton Vis: Laatste wens

Fastfood

Op vrijdagmiddag word ik gebeld door een dame. Zij vraagt of ze spreekt met de cafetaria uit Oostvoorne. Dat bevestig ik. Ze vraagt of ik die meneer ben die in Rotterdam-Noord is geboren. Ook dat kan ik bevestigen. Dan komt het hele verhaal.

Internetcolumn Ton Vis: Laatste wens

De vader van de dame in kwestie stond in ons dorp op de camping. Verliefd was hij op de duinen en het strand van Oostvoorne. Als hij wat ging eten, waren er twee bedrijven in het dorp favoriet. Bij ons kwam hij graag voor een praatje over voetbal en Rotterdam. Als hij kennissen op visite kreeg, kwam hij steevast in ons bedrijf eten.

Ik vraag haar, met een vermoeden in mijn achterhoofd, wat ze wil. Haar vader blijkt zo’n twee maanden geleden te zijn overleden. Daarna is hij gecremeerd. Zijn grote wens was om de as uit te laten strooien in de duinen en op het strand van Oostvoorne. En als dat eenmaal allemaal achter de rug is, moeten alle familieleden wat gaan drinken en eten in de Kwalitaria.

Beschroomd laat ik haar weten het een mooi verhaal te vinden, maar dat een beeld van de goede man nou niet direct bij mij naar boven komt.

‘Als u zondag voor ons een plek reserveert in uw zaak zal ik een foto voor u meenemen’, zegt ze. ‘Nou dat moet dan maar geregeld worden’, zeg ik.

Het maakt toch echt wel indruk dat iemand als laatste wens heeft, een samenzijn in onze zaak te laten organiseren.

Ton Vis

Eigenaar Kwalitaria ’t Centrum Oostvoorne

Meer blogs van Snackkoerier:

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels