blog

Stress

Fastfood

Het is voor mij een feest om in onze cafetaria een Delifrance-corner te gaan bouwen. De bouwtekeningen zijn klaar en de gesprekken met de interieurbouwer, loodgieter en elektricien afgerond. Het is dus tijd om mij te gaan richten op de producten die we gaan verkopen. Maar ook menukaarten, en moeten we ook naar nieuw serviesgoed gaan kijken?

Stress

Kortom, ik kan met niets anders meer bezig zijn dan de  vernieuwingen in de zaak. Aangezien wij pas onlangs besloten tot verbouwen, konden wij onze al lang geleden geboekte wintersport niet afzeggen. Dus ik mis een week.

Dan word ik op een zondagavond gebeld. Mijn oude vader (82) moet worden opgenomen in het ziekenhuis en daar een week blijven. Resultaat: wij zullen hem veel moeten helpen en wonen niet om de hoek. Iedere dag even op en neer naar Spijkenisse. Maar goed, we proberen vijf kwartier in een uur te proppen om ook alle vernieuwingen op de zaak goed op orde te hebben. En daarbij ook nog onze zaak zeven dagen in de week open te houden.

Dan blijkt dat mijn vader naar een verzorgingsflat moet. Ook die moet opgeknapt en de verhuizing moet worden geregeld. Die verhuizing gaat zo goed als zeker nog  plaatsvinden voor onze wintersport.

Natuurlijk gaat het allemaal weer lukken, maar mijn hoofd draait op volle toeren. Ik heb dus erg veel stress. En wie zijn daarvan de dupe? Juist, mijn vrouw, kinderen, personeel en de mensen die mij moeten helpen met verbouwen. Als alles achter de rug is, maak ik het wel weer goed.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels