blog

Zielsgelukkig

Fastfood 943

Voor een vergadering over ons winkelgebied moet ik naar het gemeentehuis van Rockanje. Na de vergadering loop ik – om mijn hoofd een beetje leeg te maken – richting strand. Ik kom langs lunchroom Tante Agaath. Het is een lunchroom/kunstgalerie die helemaal gerund wordt door mensen met een verstandelijke beperking.

Zielsgelukkig
Ton Vis

Nou werk ik in de zaak ook zo af en toe met mensen met een verstandelijke beperking. Ik weet dat Martin, die een aantal keren bij ons in de keuken heeft geholpen, tegenwoordig drie dagen in de week bij lunchroom Tante Agaath aan het werk is.

Dus het besluit is snel genomen. Even een kopje koffie drinken bij Agaath en kijken of Martin er is. Bij binnenkomst hoor ik achter de schermen het zingen van liedjes van Kinderen voor Kinderen. Daar moet ik om glimlachen. Dan komt Martin binnen. Hij ziet mij en valt me verbaasd om mijn nek. Hij is zo blij en zo gelukkig in deze zaak en dat doet mij goed.

Dan komt er uit de keuken nog een jongen die regelmatig met zijn ouders in onze winkel komt. Ook hij hangt om mijn nek. Ik krijg een rondleiding door het atelier en zie nog vijf jongens die wel eens bij mij in de zaak komen. Ze zijn aan het verven en kleien en noem maar op. ‘Ton, Ton, Ton’, hoor ik. Ik moet bij allemaal komen kijken en allemaal zijn ze apetrots.

En ik? Ik word hier zo gelukkig van dat ik een traantje moet wegpinken. En dat allemaal omdat ze regelmatig bij mij in de zaak komen en ik ze altijd vrolijk help. Wat kan het runnen van een cafetaria toch een gelukkige gezichten opleveren.

Ton vis
Eigenaar Kwalitaria
‘t Centrum, Oostvoorne

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels