artikel

Kwantitatieve Ingrediënten Declaratie (KWID)

Horeca

Welke ijsbereider verkoopt van tijd tot tijd niet eens een bakje ambachtelijk ijs aan derden? Behalve de totale houdbaarheids datum (THT) wijken de beschrijvingen op de verpakkingen van ijs nogal eens af. Bovendien is de etikettering regelmatig in strijd met de voorschriften zoals deze gelden sinds 14 februari 2000. In dit verslag wordt ingegaan op de zogenoemde KWID, afkorting voor Kwantitatieve Ingrediënten Declaratie. Dit zijn wettelijke voorschriften voor vermelding van ingrediënten op de verpakking van voorverpakte levensmiddelen.

Kwantitatieve Ingrediënten Declaratie (KWID)

Hoe druk moeten ambachtelijke ijsbereiders zich maken om de nieuwe voorschriften? Volgens de huidige voorschriften moet er voor bepaalde ingrediënten op de verpakking van voorverpakte levensmiddelen een kwantitatieve vermelding staan; dit wordt ‘kwid-ten’ genoemd. In de praktijk echter blijkt dat weinig keurmeesters op één lijn zitten. De bestaande richtlijnen worden door de keuringsdiensten verschillend geinterpreteerd. Binnen Europa bestaan dezelfde richtlijnen, maar er is al geen eenheid in uitleg van de wet tussen Noord en Zuid Nederland laat staan tussen Noord en Zuid Europa. De ‘KWID’ moet worden toegepast wanneer in de aanduiding of met een afbeelding de naam van een ingrediënt op de verpakking wordt genoemd.

Praktijkvoorbeeld
U maakt ijs van melkpoeder. Dit ingrediënt heeft misschien al honderd bewerkingen ondergaan, heeft om subsidieredenen al meerdere grenzen overschreden, of heeft vanwege de nog niet vergeten dioxine-affaire al jaren in opslag gelegen. Dan kunt u het naar mijn mening gewoon niet maken om een plaatje van een Holsteiner koe op de verpakking te plakken of een afbeelding van een ouderwetse melkbus om daarmee de versheid van het product te suggereren. Aan de andere kant, als u beweert dat het ijs van verse boerenmelk is gemaakt, dan moet dat ingrediënt er daadwerkelijk in zitten.
Ingrediënten zijn grondstoffen waarmee levensmiddelen zijn samengesteld, maar het kunnen zelf ook levensmiddelen zijn. Boter is daar een voorbeeld van. Ingrediënten moeten met hun specifieke naam worden vermeld maar een groepsnaam is ook toegestaan, zoals bijvoorbeeld zuivel. Een nadere toelichting hierover kunt u lezen in het Warenwetbesluit Etikettering van Levensmiddelen, bijlage 1.

Interpretaties en afspraken
Er is een opsomming van interpretaties welke tot stand zijn gekomen tijdens bijeenkomsten met diverse branches. Daarbij zijn afspraken gemaakt in overleg met de directie Gezondheidsbeleid en specialisten van de Inspectie Welzijn en Volksgezondheid (W&V). Maar volgens mijn informatie is daarvoor de ambachtelijke ijsbranche nooit gezamenlijk met andere branches of apart uitgenodigd. U kunt het gevolg daarvan zelf constateren: in een bijlage bij het informatieblad nummer dertig van de Inspectie W&V die de titel ‘voorbeelden van interpretaties’ heeft meegekregen. In deze bijlage staan hoofdzakelijk voorbeelden van worst, saté huzarensalade, loempia, worstenbrood en mayonaises.

Percentage vermelden
In de opsomming staat één voorbeeld dat de ambachtelijke ijswereld zou kunnen aangaan: levensmiddelen waarin ‘roomboter’, ‘gefractioneerd botervet’ of ‘boterconcentraat’ is verwerkt worden aangeduid als ‘boter..’. In de lijst van ingrediënten dient het ingrediënt dat verwerkt is te worden vermeld. Voor roomboter en boterconcentraat mag roomboter worden genoteerd, mits het boterconcentraat gereconstitueerd is. In de lijst van ingrediënten dient boterconcentraat als ingrediënt te worden vermeld.Ten aanzien van de kwantitatieve vermelding geldt een overeenkomstige handeling. Alleen wanneer gefractioneerd botervet is verwerkt moet dat percentage als zodanig worden vermeld.

Percentages berekenen
Het gehalte van ingrediënten dient vanuit de receptuur bij de bereiding te worden vastgesteld. Alleen als het product veel vocht verliest dient het percentage in het eindproduct te worden ‘ge-kwid’.
Het is toegestaan voor ons ijs om bij bepaalde producten een eindproduct-declaratie te doen. Dat wil zeggen dat bijvoorbeeld bij pistache-ijs het percentage verwerkte pistachenoten moet worden vermeld. Het is niet verplicht om daarbij een vermelding te doen van de ‘percentage in de toebereide waar’ maar het maakt het wel duidelijker voor de consument. In het regulier overleg Warenwetbesluit is vastgelegd dat de hoeveelheid van de te ‘kwid-ten’ ingrediënten ‘relatief’ tien procent mag afwijken.

Vermelden op verpakking
Ambachtelijk ijsbereiders kunnen kiezen uit drie opties: (1) in de aanduiding van het voorverpakte levensmiddel, (2) op een afzonderlijke plaats op de verpakking in de nabijheid van de aanduiding, (3) in de lijst van ingrediënten direct achter het desbetreffende ingrediënt.