artikel

Café Gompie scoort met hits

Horeca

Eigenlijk is het één grote jatbende.’ Café Gompie-eigenaar Franck Evers is de eerste om toe te geven dat de single ‘Hey Baby’ niet de hitlijsten bestormt vanwege het originele karakter van het deuntje. Maar na het uit 1995 stammende ‘Alice, who the fuck is Alice’ is ‘Hey Baby’ wel de tweede hit van het Nijmeegse feestcafé. En alsof dat nog niet genoeg is, verschijnt een dezer dagen ook nog een dubbel-cd, ‘Gompie’s Apres Ski Top 100’. Knallen maar!

Café Gompie. Altijd feest. Hoewel daar om tien uur ’s ochtends niet zoveel van te zien is, geeft de berg doppinda’s die de schoonmaakster bij elkaar veegt wel een indicatie van de drukte van de voorgaande avond. Achter de bar een mandje met daarin de single ‘Hey Baby’. Een tientje per stuk. En daar weer achter, ingelijst, de drie singles die onder de naam Gompie op de markt werden gebracht. Twee ervan genieten grote bekendheid. ‘Alice, who the fuck is…’ en het recent uitgebrachte ‘Hey Baby’.

Naamsbekendheid
Het was vijf jaar geleden platenbaas Rob Peters die tijdens een bezoek aan de zaak de hitpotentie zag van de interactie tussen barkeepers en diskjockey tijdens de door Smokey gezongen tranentrekker ‘Living next door to Alice’. Peters liet het nummer niet veel later inzingen door Peter Koelewijn, hiermee de royalty’s besparend.
Franck Evers was op dat moment nog geen eigenaar van Gompie. Hij werkte er als barkeeper. Nu zegt hij: ‘De hele productie is door die jongens gedaan. Ze hebben alleen wel de naam van ons café gebruikt. En het werd echt een wereldhit. Zoiets is natuurlijk supergoed voor de naamsbekendheid van je café. Nog steeds. Tijdens de zomerfeesten, die ieder jaar 80.000 tot 90.000 mensen naar de stad trekken, krijgen we ook nu nog heel vaak reacties zo van: hé, dat is het café van Who the fuck is…’

Dj otzi
Een verklaring waarom er bijna vijf jaar tussen de twee singles zat heeft Evers niet. Nog niet zo lang geleden werd hij gebeld door Rob Peters. Deze maakte hem erop opmerkzaam dat de Oostenrijkse dj Otzi (bekend van Anton aus Tirol) furore maakte met een snelle versie van het uit 1964 stammende ‘Hey Baby’. Of Evers er iets voor voelde het nummer onder de naam Gompie ook in Nederland uit te brengen. ‘Hij weet gewoon wat voor soort café we zijn en wij hadden ook die single van dj Otzi al in huis. Maar het is gewoon één grote jatbende. Op het moment dat iets ergens een hit is, moet je gewoon proberen er eerder dan een ander ook een uitvoering van te maken. En neem je het nummer zelf op, dan ben je vrij ermee te doen wat je wilt. Ik kan me ook voorstellen dat Smokey destijds niet zat te juichen dat wij zo met hun nummer omgingen, maar uiteindelijk hebben ze zelf ook nog geprobeerd ermee te scoren. En er zijn nog tientallen andere versies op de markt gebracht.’
Dat ‘Hey Baby’, met wederom de zang van Peter Koelewijn, alweer een paar weken in de Nederlandse hitlijsten prijkt, heeft volgens Evers alles te maken met de contacten die zowel Peters met zijn bedrijf RPC Entertainment als Peter Koelewijn in Hilversum heeft. ‘
Laatst hebben we een single in eigen beheer uitgebracht. Een bewerking van het André Hazes-nummer ‘Een vriend’ door onze zingende portier Marcello. Maar zodra je met een eigen liedje richting Hilversum stapt, verzand je ontzettend snel in de onwil van anderen. Het is ook onze business niet. Voor mij is het geen roeping om liedjes uit te brengen.’

Geen risico
Het mag dan geen roeping zijn, met de begin december op de markt gekomen dubbelaar ‘Gompie’s Apres Ski Top 100’ heeft Evers zich intensief mogen bemoeien. ‘We lopen er geen risico’s mee, al is er wel geld mee gemoeid. Wij stellen hem samen en bepalen de volgorde van de nummers. Ook de foto’s op de hoes zijn door ons uitgekozen. Vijf of zes nummers moesten apart worden ingezongen. Dat heeft te maken met de platenmaatschappijen van bijvoorbeeld Hazes en Borsato, die niet willen dat er nummers van beiden op één cd komen te staan.’ Evers is van mening dat de dubbel-cd één grote promotie wordt voor Gompie. ‘Het sluit naadloos aan bij de boodschap die we willen uitdragen. In café Gompie is het altijd feest.’