artikel

‘Cateraars vertonen weinig zelfstandig gedrag

Horeca

Willem Hollander is terug van weggeweest. Na een periode van veertien maanden nam hij op 1 januari 2000 zijn oude plaats weer in op de hoogste zetel bij Compass Nederland. Een hartinfarct, gevolgd door maanden van rust, gaven Hollander de gelegenheid om zichzelf, zijn leven en zijn werk onder het vergrootglas te leggen.

‘Ik denk dat ik mezelf beter heb leren kennen.’ En: ‘Diep in hun hart vinden veel hogere cateringfunctionarissen onze branche toch eigenlijk nog altijd een bitterballensector. Er is op de werkvloer vaak meer trots dan in de top.’ Over onze huidige maatschappij zegt Hollander: ‘Geld is belangrijker geworden dan werk. Grote concerns zijn in de eerste plaats aandelenfabrieken.’

Willem Hollander begon zijn carrière in de aanverwante horeca. Hij was onder andere commis de rang bij de HAL en steward bij de KLM. Vanuit die internationale, horeca-achtige activiteiten kwam hij terecht bij Eurest, toen dat nog in de kinderschoenen stond. Al snel werd hij dé man van Eurest Nederland, dat in 1995 opging in Compass. Vorig jaar, net toen hij aan een “sabbatical year” zou beginnen, kreeg Hollander een hartinfarct. Achteraf denkt hij dat de onderhandelingen om de catering van de PTT bij Compass in te lijven misschien wel de laatste druppel zijn geweest. ‘Dat soort onderhandelingen en alles daarom heen hoop ik in ieder geval nooit meer mee te maken’, zegt hij achteraf.

Goede presentatie
Hoezo, nooit meer?
‘Die onderhandelingen waren verschrikkelijk moeizaam en zwaar. Wij dachten tot op het laatste moment derde te staan, na Albron en Van Hecke. Maar blijkbaar had Albron zijn offerte niet goed genoeg in elkaar zitten en bij Van Hecke deugde de uiteindelijke presentatie niet – zegt men. Die presentatie was bij ons juist heel goed. Daarop hebben we uiteindelijk gewonnen. Niet op de prijs. ‘

Relatie
Is de prijs eigenlijk überhaupt wel zo belangrijk als je meestal hoort zeggen?
‘Je moet natuurlijk oppassen voor algemene conclusies. Maar het is wel zo, dat er altijd meer argumenten meespelen dan alleen de prijs en de inspanning die je daarvoor levert. Vooral de relatie met de prospect is altijd heel belangrijk. Je moet bij elkaars sfeer passen.’

Jong en dynamisch
En het imago? De laatste tijd heeft bijvoorbeeld Dishcovery een sterk imago in de markt, zoals je waarschijnlijk zelf ook weet …
‘Dishcovery heeft inderdaad een paar heel goede deals binnengehaald. Dat is vooral te danken aan Bartel Geleijnse zelf. Die komt trouwens bij ons vandaan. Ik vond het heel jammer toen hij wegging. Dishcovery heeft een jong en dynamisch imago. Maar zoiets is meestal maar tijdelijk. Eerder was ECS een tijd lang de trendy cateraar. Die is nu ook volwassen geworden.’

Weinig kritisch
Je hebt de tijd gehad om rustig over alles na te denken. Wat is je ‘grote conclusie’ waar het gaat om de contractcatering?

‘Ik denk dat we te weinig trots zijn op ons vak. En daarom komen we ook onvoldoende voor ons winstcomponent op. Jan Mulder van de Shell zei dat terecht in een interview. Er is in de catering vaak meer trots op de werkvloer dan in de top. De kern van ons vak is laagdrempelige horeca en daar moeten we ons niet voor schamen. Tegelijkertijd vind ik dat wat wij als cateraars zelf aan onderzoek doen onvoldoende wetenschappelijke waarde heeft. Ook het bedrijfschap kan niet genoeg doen, met alleen Tom Oosterom als de cateringman. Bij gebrek aan beter kijkt de Nederlander altijd maar naar de VS. We papegaaien. We zijn weinig kritisch en creatief. We vertonen weinig zelfstandig gedrag.’

Te weinig verdiensten
Jan Mulder zei in Catering Magazine ook, dat de concurrentie over de rug van het personeel wordt uitgevochten.

‘Dat vind ik niet. Maar Veneca heeft bij de CAO van twee jaar terug wel een inschattingsfout gemaakt, waardoor de catering minder goed in de arbeidsmarkt is komen te liggen. Veel mensen op de werkvloer verdienen weinig. Het is niet te rechtvaardigen dat binnen een organisatie de één moeite heeft om de eindjes aan elkaar te knopen terwijl de ander vele miljoenen opstrijkt.’

Kwalijke kanten
Dat klinkt op z’n minst verrassend, uit de mond van een grootindustrieel. Ben je door je ziekte maatschappelijk anders gaan denken?
‘Nee, beslist niet. Ik heb opnieuw afstand kunnen nemen. Ook maatschappelijk. Ik zie nu nog sterker dan voorheen hoe het kapitalistische systeem niet alleen goede, maar ook kwalijke kanten heeft. Ook daarin gaan we Amerika achterna. Geld wordt langzamerhand belangrijker dan werk. Dat komt onder andere doordat grote concerns zijn veranderd in aandelenfabrieken.’

In elkaar donderen
Wil je daarmee zeggen dat je denkt dat ons Westerse systeem uiteindelijk een keer helemaal in elkaar dondert?’
‘Als we zo doorgaan wel, ja. Maar, ik denk ook, dat dat nog jaren kan duren. Áls het ooit al gebeurt. Alles verandert natuurlijk continu.’

Indianenverhalen
Kan iemand in jouw positie het zich eigenlijk wel permitteren om ruim een jaar uit de roulatie te zijn?
‘Ja, ik vind van wel. Ik had mezelf een “sabbatical year” belooft, nadat de PTT deal rond was. Dat plan werd ingehaald door mijn hartinfarct. En als je dan zo’n jaar weg bent, dan komen er buiten de eigen organisatie allerlei roddels en Indianenverhalen op gang. In zo’n jaar leer je niet alleen je vrienden kennen, maar ook je vijanden. Maar dat is nu dus allemaal verleden tijd. Dat zijn de feiten. Dat ik vlak voor mijn ziekte mijn functie bij de Veneca neerlegde was bijvoorbeeld zuiver het gevolg van een ernstig verschil van mening met de overige bestuursleden. Meer niet.’

Vice-voorzitter
Over de Veneca gesproken hoe zit het daarmee? Ben je daar ook weer terug?
‘Ja, opnieuw als vice-voorzitter. Tijdens mijn afwezigheid is de aanleiding waarom ik opstapte, uit de wereld geholpen. En daar ben ik blij om.’

Profiel

Willem Hollander (54) is vanaf de oprichting in 1972 in dienst bij Eurest (tegenwoordig Compass Nederland). In 1975 werd hij directievoorzitter. Daarnaast is hij onder meer vice-voorzitter van Veneca, bestuurslid van het bedrijfschap Horeca en Catering, bestuurslid van de FBA en lid van Beroepenveld commissie Hogeschool Diedenoort.