artikel

Eethuis Hommeles heeft twee gezichten

Horeca

Cafetariahoudster Yvonne Willems uit Arnhem heeft sinds anderhalf jaar de combinatie cafetaria-eetcafé. Ze noemt deze haar eethuis. Het grote voordeel: beide segmenten trekken voor elkaar klanten aan.

Eetcafé annex cafetaria Hommeles toont twee uiteenlopende gezichten. Het rechterdeel van de zaak is een typische no-nonsense cafetaria met krukken en eetcounters langs de zijwanden, een fruitautomaat en een leesmap voor de wachtenden. Strak, fris ogend, betegeld. De linkerkant van de zaak oogt heel anders. De glaspui loopt gewoon door, hoewel het eetcafé een eigen ingang heeft. Je stapt een andere wereld binnen. Gezellige houten tafeltjes en stoeltjes, banken langs de wand met wijnrode bekleding, warmgele wanden. Beide gedeelten van de zaak zijn verbonden door een centrale counter. Aan de ene kant bestellen klanten een frietje met een frikandel speciaal, en aan de andere kant een cappuccino en een pasta carbonara.

Klus
Yvonne Willems is trots op haar zaak. ’Het eetcafé is twee jaar geleden helemaal verbouwd. We hebben er een muur uitgesloopt om meer ruimte te krijgen en een kelderruimte gegraven voor de voorraden. Gelukkig komt mijn man uit de bouw, en dat scheelde enorm, hoewel we ook een aannemer ingehuurd hadden. Zo’n klus doe je echt niet in je eentje.’Het exterieur van het eetcafé is nog niet aangepast. ‘Het geld was op, dus konden we de zaak niet verder opknappen. Over een tijdje komt de buitenboel aan de beurt. Ik wil alles zachtgeel met wit hebben.’

Bloeiend bedrijf
Yvonne Willems heeft altijd in de horeca gewerkt, onder meer jarenlang in een hotel-restaurant in Zwitserland. Uiteindelijk kwam ze in Arnhem terecht, waar ze haar man Rogier Classen ontmoette en aan de Hommelseweg boven een cafetaria ging wonen. ‘Tien jaar geleden brandde die cafetaria helemaal uit. De toenmalige huurder stopte er daarna mee. Mijn man en ik hebben de zaak vervolgens overgenomen.’ Aanvankelijk als huurders en sinds zeven jaar als eigenaars maakten van Yvonne en Rogier van cafetaria Hommeles een bloeiend bedrijf. ‘Omdat ik koken hartstikke leuk vind, wilde ik meer met maaltijden gaan doen. In de cafetaria is het meeste tenslotte kant-en-klaar, al maak ik zelf stoofvlees en pindasaus.’

Goed doorbakken
Yvonne hakte enkele jaren geleden de knoop door en toverde het zitgedeelte van haar cafetaria om tot eetcafé. Zonder marktonderzoek te doen. ‘We hadden er gewoon vertrouwen in. Ik merkte om me heen dat mensen die werken vaak geen tijd en energie meer hebben om te koken. Ze willen buitenshuis eten. Snel, goed en voordelig, maar niet altijd shoarma of frites.’Die formule sloeg aan. ‘Ik had natuurlijk het voordeel dat de snackbar heel goed draait. Er zitten in deze buurt ontzettend veel cafetaria’s, maar velen daarvan wisselen regelmatig van eigenaar. Ik ben inmiddels de langstzittende cafetariahouder van de buurt. Wij zijn populair om onze goed doorbakken frietjes. Wij hadden al een klantenkring, de cafetaria liep goed, dan heb je een riante start.’

Zelf maken
Bij Hommeles staan achttien verschillende schotels op het menu, waaronder kipkerrie-rijst, spareribs, biefstuk en gegrilde zalmfilet in dille roomsaus. De prijzen liggen tussen de 12,50 en 20 gulden. Daarnaast is er een voordelig geprijsd weekmenu, bijvoorbeeld een taco gevuld met gekruid gehakt met rijst, mais en sla voor een tientje. Yvonne Willems: ‘We maken alles zelf. Tot en met de kruidenboter en de soepen. Dat kost veel tijd, dus om toch goedkoop te blijven moet je scherp inkopen. Ik ga elke vrijdag zelf naar de markt.’Hommeles heeft vier vegetarische schotels, waaronder een gevulde courgette. Willems: ‘Daar was veel vraag naar bij mijn klanten. Het is ook leuk voor gemengde gezelschappen: dan is er voor elk wat wils. Ook in de cafetaria merk ik dat: de groentekroket doet het erg goed.’

Prijzen laag
Ze heeft inmiddels een vaste klantenkring, waarvan sommigen twee tot drie keer per week komen eten. ‘De cafetaria en het eetcafé trekken ook voor elkaar klanten aan. Mijn cafetariaklanten komen ook eten, en vice versa.’Nog steeds heeft de cafetaria meer omzet dan het eetcafé, maar dat kan volgens Yvonne komen omdat ze de prijzen bewust laag houdt. ‘De bestlopende producten? In de snackbar frikandellen en kroketten, in het eetcafé de kip met speksalade. Die heeft mijn schoonzusje bedacht: plakjes kipfilet en uitgebakken spekjes, allebei lauwwarm, op salade met een lentesausje. Daar zit onder andere gember in.’

Drugsoverlast
De Hommelseweg in Arnhem staat bekend om zijn koffieshops en het bijbehorende publiek. Yvonne heeft daar nooit problemen mee gehad. ‘Dit is echt een leuke buurt. In het begin waren er nog wel eens wat problemen. Je moet echter duidelijk zijn, altijd. Ik zeg gewoon wie ik niet binnen wil hebben. Dat werkt. Met een goede babbel kom je een heel eind. Misschien juist omdat ik een vrouw ben: als er een mannetjesputter achter de balie staat, kan dat misschien agressie opwekken. Bij mij is dat niet nodig. Ik zeg dat ook altijd tegen de meiden die hier werken: gewoon vriendelijk en rustig zeggen waar het op staat.’Alleen bij personeelswerving heeft Yvonne last van de naam die haar buurt heeft. ‘Mensen haken soms af als ze horen waar mijn zaak zit. Terwijl dat niet nodig is. Er is hier helemaal geen drugsoverlast.’

Arbeidsintensiever
Yvonne Willems heeft drie personeelsleden, waarvan twee fulltime. Allemaal vrouwen. ‘Een bewuste keuze. Ik heb in het begin wel jongens gehad, maar die maken minder goed schoon. Bovendien kun je met meiden ook nog eens een serieus gesprek voeren. Bij jongens is het alleen maar grappen maken.’ Echtgenoot Rogier werkt niet meer in de zaak. ‘Hij is wel mede-eigenaar, maar werkt toch liever in de bouw.’Yvonne heeft zich, erkent ze, verkeken op het extra werk dat het eetcafé geeft. ‘Dat had ik toch niet helemaal juist ingeschat. De cafetaria kon ik als het moest in m’n eentje doen, zelfs als het druk was. Met het eetcafé lukt dat echt niet, want je moet ook bedienen en de tafels afruimen. Het is veel arbeidsintensiever. Je hebt in feite toch wel twee zaken. Er moet iedere dag iemand in de keuken aanwezig zijn, je moet twee keer inkopen. Want van de cafetaria-inkoop gebruik ik alleen de frites voor het eetcafé. Daar komt bij dat voor de cafetaria alles gebracht wordt. Voor het eetcafé koop ik zelf vers in.’

Vergunning
Extra vergunningen had Yvonne Willems voor de uitbreiding van haar zaak niet nodig. ‘Alleen heb ik sinds kort ook een drankvergunning. Want mensen willen een glaasje wijn of pilsje bij het eten. Ik deed dat in het begin zonder vergunning, maar daar moest ik mee stoppen toen ik een waarschuwing kreeg. Dat scheelt toch enorm in je omzet.’