artikel

Genietbaar roemeens

Horeca

Wijn uit het voormalige Oostblok. Staat dat niet voor zoet wit en discutabel rood? Landen als Hongarije, Bulgarije en Roemenië werken hard aan een kwalitatieve inhaalslag. Twee ex-hotelschoolstudenten startten hun eigen wijnbedrijf. Met een assortiment van zes Roemeense kwaliteitswijnen moet de Nederlandse markt worden veroverd.

Jarenlang diende Roemeense wijn vooral als ruilmiddel voor Russische olie. Dat aan de kwaliteit van de wijnen niet al te veel aandacht werd besteed, mag geen verwondering wekken. Maar die tijd is voorbij. Buitenlandse investeerders roken hun kans en kochten veel van de in potentie goede wijngronden. Zo ook het Italiaanse Vinarte, dat drie wijnhuizen aankocht.Het was dit bedrijf waarmee Remco Groenewold en Pieter van de Graaf in contact kwamen tijdens hun zoektocht naar kwaliteitswijnen uit Roemenië. ‘Het land wordt op wijngebied nog onderschat, maar naar onze mening maken ze enkele kwalitatief goede wijnen met een goede uitstraling’, verklaart Remco Groenewold hun keuze voor het land. Collega Pieter van de Graaf voegt er aan toe dat elke nieuwe jaargang weer beter is dan de voorgaande.De twee vrienden leerden elkaar kennen tijdens hun studie aan de Leeuwarder Hotelschool. Begin dit jaar besloten ze de gedeelde interesse in wijn gestalte te geven in de vorm van een eigen wijnimportbedrijf: Groenewold en Van de Graaf. De wijnactiviteiten voeren ze uit in hun vrije tijd. In het dagelijks leven is Groenewold actief als account manager bij een grote bank, Van de Graaf is sales manager bij een grote partycateraar.

Proeverij
Hoe smaken de wijnen? Om dat te beoordelen is de hulp ingeroepen van vinoloog Wilko van der Kooi. Tijdens een kleine proeverij analyseert hij in ’t kort de zes wijnen.Uitschieter is zonder meer de Prince Matei van Villa Zorilor (13,5%). Een merlot-wijn die twaalf maanden op fust heeft gerijpt en daarna nog eens zes maanden rust op de fles kreeg. ‘In harmonie. Mooie tannines en dito zuurgraad. Zwoele neus met mooi rijp fruit’, beoordeelt Van der Kooi. De van hetzelfde wijnhuis afkomstige Red Paradox (12,5%) is ook zeer genietbaar. Met zijn geur van zwarte bessen, bladeren en een tikje cederhout, en een inkoopsprijs voor de horeca van ƒ12,50 is de prijs-kwaliteitverhouding dik in orde.

De vinoloog is minder te spreken over de Sienna Premium Oak (14%) van Terase Danubiane. ‘Een stevig glas wijn, maar niet in harmonie’, luidt het oordeel. ‘De alcohol is een beetje dominant. Misschien dat de wijn over een jaar beter tot zijn recht komt.’ De van hetzelfde wijnhuis afkomstige Prince Mircea (14%) heeft langer op hout gelegen, wat zorgt voor een betere smaakbalans. Cassis en mint worden er in de smaak herkend, evenals een dropje.Het gamma omvat ook één cabernet sauvignon. De Castel Bolovanu (12,5%) uit 1999. Hoewel de geur meer belooft dan de smaak waarmaakt, kwalificeert Kooi de wijn toch als ‘een lekker glas’. Cassis en cederhout zorgen voor een zwoele neus. De afdronk kenmerkt zich door veel fruit en is een tikje wrang. De jongste wijn van de proeverij is de Grana Villa Zorine (12,5%) uit 2000. ‘Een soepele drinkwijn’ luidt het oordeel. Niet geheel tot tevredenheid van Groenewold en Van de Graaf bestempelt Kooi de meeste wijnen als goede caféwijnen. ‘En daar is niets mis mee’, spreekt hij bemoedigend. ‘De prijs afgemeten tegen de kwaliteit is goed en ze zijn onderscheidend door hun herkomst. En dat is precies waar veel horecabedrijven naar op zoek zijn.’ Info: www.groenewoldenvandegraaf.nl