artikel

Activiteitenbegeleider gehandicapten start ijssalon/lunchroom

Horeca

Domiek Post uit Apeldoorn haalde eerder dit jaar voor het eerst de kolommen van Snackkoerier. Omdat hij met hoge cijfers het examen van de cursus ambachtelijk ijsbereiden in Wageningen had volbracht, werd hij door de organisatie van meesterijsbereiders IJstop in het zonnetje gezet. Binnenkort brengt Post, nieuw in het vak, het geleerde in praktijk. Hij vond in Ommen een pand, waarvan de verbouwing tot ijssalon/lunchroom Utopia nu op een oor na is gevild. Maar dat ging niet zonder slag of stoot.

‘Ik ben van oorsprong sportleraar’, vertelt Domiek Post. ‘Tot eind vorig jaar was ik in de gehandicaptenzorg werkzaam als activiteitenbegeleider. Ik had een verantwoordelijke functie maar liep daarin voortdurend tegen allerlei regelgeving aan. Daar had ik uiteindelijk schoon genoeg van. Nu had ik al enige tijd het idee om in de horeca iets voor mij zelf te beginnen. Dit werd gestimuleerd door mijn schoonvader, voormalig directeur van bakproductenfirma Baukje. Mijn plannen kregen steeds meer vaste vorm. Met name ijs sprak mij erg aan. Het is een heerlijk smulproduct dat je het hele jaar door met feest kunt associëren. IJs is veel meer dan een toetje.’

Met bezoekjes aan ijssalons in heel het land oriënteerde Post zich op de branche. Hij verdiepte zich in de omgang van ondernemers met hun bedrijf, wat ze goed deden, maar ook wat naar zijn idee beter kon. Vorig jaar besloot hij zich op te geven voor de cursus ambachtelijk ijsbereider op de Vakschool Wageningen. Het resultaat loog er niet om. Post slaagde eind 2000 met een acht voor theorie en een tien voor praktijk. ‘Daar ben ik best trots op’, zegt de 33-jarige ijsbereider, die vervolgens besloot om op zoek te gaan naar huisvesting voor een eigen ijssalon.

‘Ik richtte mij op locaties met voldoende zitgelegenheid, een terras en de mogelijkheid voor twee keukens. Eén voor ijsbereiding en één voor gerechten zoals luxe broodjes, wraps, pannenkoeken, soep en salades. Ik wil de zaak namelijk het hele jaar door open houden en dan is een uitgebreider assortiment wel zo verstandig. Dat neemt niet weg dat de gasten ook in de winter bij mij voor vers ijs terecht kunnen. Dat er van oktober tot maart geen behoefte is aan ambachtelijk schepijs, vind ik een fabeltje. De vraag is hooguit iets minder. Wel zorg ik dat het smaakassortiment wat warmer is dan in de zomer.’

Domiek Post vond een geschikte locatie in Ommen. Hij huurde een deel van een gebouw waar in het verleden het gemeentehuis was gevestigd, met een fraai uitzicht op de rivier De Vecht. ‘De laatste 15 jaar heeft hier een brasserie gezeten. Maar die ondernemer had er geen zin meer in. Het pand voldoet volledig aan mijn eisen. Het interieur kent voldoende ruimte en de locatie is perfect. Ommen is een toeristenstadje met jaarlijks zo’n miljoen overnachtingen. Een naam voor mijn bedrijf had ik ook al: Utopia.’

Ingrijpende verbouwing
Het pad op weg naar Utopia liep echter niet over rozen. Eerst sputterde de eigenaar van het gebouw tegen. ‘De verhuurder wilde er geen ijssalon in’, vertelt Post. ‘Hij vreesde veel toeristische klandizie in korte broek en met gymschoenen. Dat zou niet goed zijn voor de uitstraling van zijn pand. Ik heb eindeloos met de eigenaar overlegd en hem zelfs een ultimatum moeten stellen. Nadat hij elders een prachtige ijssalon had gezien, ging hij alsnog om. In mei jongstleden kon ik toch beginnen met een ingrijpende verbouwing van het pand.’

Slopershanden hadden hun werk volbracht en met de herstructurering van het interieur was reeds begonnen, toen bij de aankomend horecaondernemer een brief van de gemeente Ommen op de mat viel. Domiek Post: ‘Ik had de brandweer gepolst over de veiligheid van het pand. Vervolgens kwam een ambtenaar van bouw- en woningtoezicht op bezoek. Die schrok zich een hoedje toen hij zag dat het complete interieur al was gesloopt. Hij stond meteen op de rem. Eerst moest namelijk worden uitgezocht of de renovatie wel strookte met de monumentale bestemming die aan het gebouw zou kleven.

De interieurbouwers die reeds aan de slag waren kon ik per omgaande naar huis sturen. Verder moest ik allerlei rapporten maken voor monumentenzorg. Gelukkig werd op het stadhuis de zaak redelijk snel afgehandeld. Gebleken was dat mijn zaak niet in het monumentale deel, anno 1828, zit maar in een aanbouw uit 1956. We mochten door, alleen, we kónden niet. Mijn interieurbouwers waren inmiddels met een andere klus bezig en bovendien stond de bouwvakvakantie op het punt van beginnen. Omdat er na de vakantie ook al klussen waren ingepland, heeft de verbouwing uiteindelijk meer dan twee maanden stilgelegen.’

Het streven van de ondernemer was er aanvankelijk op gericht om zijn zaak begin juli voor publiek te openen. Thans heeft hij zijn bakens verzet naar maart volgend jaar. ‘Hoewel mijn bedrijf tevens een bestemming als lunchroom heeft en ik ook in de winter ambachtelijk ijs wil verkopen, lijkt het mij toch beter om pas dán officieel van start te gaan. Wel wil ik in de tussentijd al ijsbereiden voor derden. Ik heb daarover reeds contacten met een aantal afnemers met het oog op weekends en de feestdagen. Bovendien kan ik zo eerst een poosje warmdraaien’, aldus Post.

‘Laat je goed informeren’

Laat je door de gemeente waar je je wilt vestigen eerst goed informeren’, adviseert Domiek Post collegaondernemers die een nieuwe zaak willen beginnen. ‘Vraag tijdig informatie over de bestemming van het pand wat je op het oog hebt. Ga na of je er inderdaad datgene mee kunt doen wat je van plan bent. Zelf was ik te goed van vertrouwen en ging alleen af op de gegevens die de vorige huurder en de eigenaar van het pand mij vertelden. Als ik van tevoren mijn licht had opgestoken in het stadhuis zou dat een hoop slapeloze nachten en verspilde energie hebben gescheeld.’