artikel

Medische diensten oefenen hulp na brand in feesttent

Horeca

Huilende, verwarde en schreeuwende gewonden, kinderen die hun ouders kwijt zijn en mensen die familieleden zoeken. Bij een calamiteit moeten medische hulpverleners hun hoofd koel houden en kiezen welke gewonden ze op welke manier en in welke volgorde behandelen. Zaterdag 8 december oefenden ze die werkwijze in het Rotterdamse Museumpark.

Tientallen mensen bootsten als zwaar- of lichtgewonden de chaotische situatie na die zou ontstaan als een volle feesttent in brand zou raken. Oorzaak: een van het podium gevallen vuurspuwer.

Politie en brandweer deden niet mee aan deze grootschalige oefening. Ook was niet aan de orde hoe snel de ambulances ter plekke waren, zoals het ook geen rol speelde dat de traumahelikopter vanwege de mist niet kon uitrukken. Alle aandacht ging uit naar de medische opvang en verzorging van de slachtoffers. Waarnemers hielden in de gaten welke keuze de hulpverleners maakten en of ze patiënten de juiste behandeling gaven.

Binnen een uur waren alle gewonden ‘bekeken’. De zwaargewonden werden verzorgd in twee noodhospitaals; de lichtgewonden wachtten in een stadsbus tot ze voor behandeling naar het ziekenhuis zouden worden gebracht.

De oefening maakte volgens de initiatiefnemers duidelijk dat het nodig is veel te trainen. ‘Deze proef ging eigenlijk zoals verwacht. We zijn niet voldoende getraind op grootschalige situaties en daarom moeten we oefenen. Onze mensen zijn elke dag op straat, maar hulpverlening bij een ramp is wezenlijk anders dan de reguliere ambulanceoptredens’, stelt J. Christiaanse, hoofd Geneeskundige Hulpverlening bij Ongevallen en Rampen (GHOR), verantwoordelijk voor alle geneeskundige inzet vanaf de rampplek naar de ziekenhuizen.

Voor het Academisch Ziekenhuis Rotterdam, dat aan deze oefening meedeed, is het nut van een dergelijke training duidelijk. ‘Op papier is er een rampenplan en nu zien we in praktijk of het werkt. De lichtgewonden per bus naar het ziekenhuis brengen is een goed idee. Maar hoe reageert de portier als de bus bij de ambulancesluis staat? Duurt het lang voordat het extra opgeroepen personeel er is? Eigenlijk zouden we dit meer moeten oefenen, maar dat kost geld.’

De training van zaterdag kostte ongeveer 300.000 gulden. De financiën zijn niet de enige rem op het aantal oefeningen, meent Christiaanse, want ook het beperkte aantal hulpverleners is van belang. ‘Ik zou wel zes van dit soort oefeningen per jaar willen houden, maar ook als daar geld voor komt, is er nog niet voldoende personeel.’