artikel

Belegger van Eijl druk met ‘voorjaarscollectie

Horeca

Amrâth Hotels is nieuw (op nummer 87) binnengekomen in de vorige week gepubliceerde Misset Horeca Top 100 van Horecaconcerns. Amrâth, nu al met tien hotels, en een vergader- en partycentrum, is een initiatief van de particuliere belegger Giovanni van Eijl uit Bussum. Hotelexploitatie is bij hem uit noodzaak geboren. Voor een van zijn zaken kon hij geen goede huurder vinden.

Giovanni van Eijl, een mooie naam voor een snelle bezorger van pizza’s en pasta’s. In werkelijkheid betreft het een 57-jarige ietwat gesloten persoonlijkheid uit Bussum. Hij doet in hotels, maar wel op een manier die een hoog quattro stagione-gehalte verraadt.
Vlak voor de jaarwisseling voegde hij in staccatotempo drie hotels toe aan wat hij noemt zijn ‘najaarscollectie’: hotel Arneville in Middelburg, hotel Arion in Vlissingen en hotel Erica in Berg en Dal.
Voor de ‘voorjaarscollectie’ heeft hij wel al wat op het oog, maar dat is voorlopig nog geheim. Informatie komt pas als alles in kannen en kruiken is. En ook de general managers van zijn hotels krijgen pas in het allerlaatste stadium inlichtingen over een nieuwkomer, maar dan wel als de inkt nog nat is.
Van Eijl wil voor de toekomst alleen kwijt dat hij betrokken is bij de nieuwbouw van een hotel ‘in een grote stad in het oosten des lands’.
De belegger in hotels pleegt een paar onverstaanbare telefoontjes aan een tafeltje in het restaurant van hotel Lapershoek in Hilversum. Nee, er is geen hoofdkantoor en hij heeft er ook geen behoefte aan. Zijn kantoor is een organizer en mobiele telefoon in één.
Niet alleen Van Eijl, maar ook directeur Marcel Bosman van Lapershoek maakt zijn opwachting in het hotel, want Van Eijl heeft, naar eigen zeggen, niet veel verstand van de hotellerie. De vraag is echter hoe lang hij zich deze lichtelijk valse bescheidenheid nog kan aanmeten. Als hij een paar minuten door de fotograaf in beslag wordt genomen, fluistert Bosman over de tafel: ‘Meneer Van Eijl is zakelijk enorm goed. Je kunt een heleboel van hem leren!’

Koffie serveren
Het is de man van de grote lijn. Van Eijl gaat niet vertellen hoe ze in Lapershoek of in een van de andere hotels de koffie moeten serveren. Niettemin reageert hij met een veelbetekenend ‘O?’, als de fotograaf meldt dat hij geen optimale exterieurfoto kan maken, omdat de buitenverlichting het niet doet. En als een serveerster met een blad vol glaswerk een uitglijder maakt, zegt de belegger geschrokken: ‘Dát ging maar net goed.’
Verstand van de hotellerie? Gezegend met oog voor detail, is het een kwestie van tijd. En het getuigt van inzicht om de praktijk over te laten aan de managers zelf, die kennen de bedrijven. Die weten wat nodig is en mogen een investeringsplan voorleggen, waar Van Eijl dan alleen nog een krabbel onder hoeft te zetten.
In 1997 legde deze meester in de rechten en voormalig marketingdirecteur van het bekende reclamebureau McCann-Erickson in Amstelveen de definitieve basis (eerder had hij Motel Maarsbergen in Maarsbergen al gekocht en in exploitatie genomen) voor een heuse eigen hotelketen met de aankoop van het statige hotel De l’Empereur in Maastricht. Een mooi object, Jugendstil-architectuur, paste helemaal in zijn liefhebberij: monumentale panden.
Van Eijl wilde het pand verhuren, maar kon er geen geschikte huurder voor vinden. De enige serieus geïnteresseerde wilde heel de boel op z’n kop zetten en een minimale huur betalen. Op zo’n basis wilde Van Eijl geen exploitatie. ‘Ik keek door de hoteldeur en zag een heleboel mensen rondlopen. En ze rekenden nog allemaal af ook. Toen dacht ik: dan doe ik het zelf wel.’ Hij aarzelde niet en trok Paul Spaan aan als hoteldirecteur in De l’Empereur.

Aanwinsten
De afgelopen jaren groeide de keten naar inmiddels tien viersterrenhotels met een waarde van zo’n 150 miljoen gulden. Van de AMS-groep nam Van Eijl hotel Pierre in Eindhoven en hotel Belvoir in Nijmegen over. Van horecamagnaat Gezinus Brals kreeg hij hotel Lapershoek in Hilversum aangeboden. In Maastricht kwam hotel Du Casque erbij. In Heerlen kocht hij Grand Hotel Heerlen en zette er als directeur hotelveteraan Peter Helleman neer. Recentelijk vulde Van Eijl het geheel aan met Grand Hotel Arion in Vlissingen, hotel Arneville in Middelburg en Best Western Hotel Erica in Berg en Dal. Bij Amrâth is ook het zeer eigentijdse theater-, congres- en partycentrum De Graaf Wichman in Huizen aangesloten.
De naam Amrâth heeft Van Eijl pas afgelopen zomer op zijn imperium geplakt. Het is de meisjesnaam van zijn uit Frankrijk afkomstige moeder. Amrâth heeft naar zijn smaak meer internationale allure dan het in het buitenland haast niet uit te spreken Van Eijl. Bovendien staat het dakje op de naam chic.
Amrâth Hotels en Restaurants bv, zo heet de club officieel, is statutair gevestigd in hotel De l’Empereur in Maastricht. Van Eijl is directeur, elk hotel is een aparte dochtermaatschappij.De directeuren, weliswaar in dienst bij Van Eijl, functioneren er bij wijze van spreken als zelfstandige ondernemers en zaten vaak al vóór de overname in de hotels. Zo was Bosman van Lapershoek deel van ‘de erfenis’. ‘Maar laat ik het positief benaderen en het een welkomstgeschenk noemen’, zegt Van Eijl.

Hemels
Amrâth profileert zich met L’Esprit Amrâth: Ambiance, Raffinement en Elegance. Van Eijl heeft het over ‘warme chic’ en ‘Bourgondische inslag’. Een verblijf in een Amrâth-hotel belooft hemels te zijn, gezien de twee engelen die het logo sieren, al moet de grondlegger toegeven dat hij nog niet in al zijn bedrijven de nacht heeft doorgebracht.
Naast de continue expansie wordt er druk gewerkt om de brand Amrâth in de markt te zetten en de onderlinge samenwerking tussen de hotels te consolideren. In november verscheen voor het eerst Le Journal Amrâth, de hoteldirecteuren hijsen dagelijks de Amrâth-vlag en kopen gezamenlijk in via de inkooporganisatie van de Best Western-organisatie.
Vijf van de tien Amrâth-hotels zijn aangesloten bij het samenwerkingsverband Best Western. Van Eijl laat de keuze van zo’n lidmaatschap over aan de hoteliers zelf. Om verwarring te voorkomen, liggen er in de badkamers van de hotels geen Amrâth-zeepjes naast de Best Western-zeepjes.Eens in de twee maanden vergaderen de general managers met directeur Van Eijl over de targets. Bosman van Lapershoek omschrijft het gezelschap, waarin twee dames verkeren (Hanny van Dongen van hotel Pierre en Fleur de Groot van De Graaf Wichman) nu al als een vriendenclub. Er is uitwisseling van ideeën en kennis. Bosman helpt Jan Bakker van Belvoir in Nijmegen om daar de banqueting op te zetten naar voorbeeld van Lapershoek.
Om L’Esprit Amrâth vooral ook tastbaar te maken, besteedt Van Eijl de totale cashflow van 2000 (‘Volgend jaar hoop ik echt wat over te houden.’) aan renovaties en verbeteringen van de hotels. De opvallendste investering is de opknapbeurt van de gevel van De l’Empereur met geavanceerde laserstraaltechniek. Er zijn plannen voor uitbreiding van Lapershoek, waar nog een stuk bouwgrond achter het hotel ligt.
De hotelbelegger geeft toe dat de ingrepen vaak een gevolg zijn van achterstallig onderhoud. Hotels in de verkoop ogen opgepoetst, later blijken de verborgen gebreken. Hoewel, op Lapershoek, dat hij eind 1999 kocht, was niets aan te merken. De twee AMS-hotels echter waren volgens Van Eijl ‘een beetje uitgemolken’.

Risico’s
Risico van het vak. Beleggen in hotelpanden heeft nogal wat nadelen. Het blad Vastgoedmarkt bracht ze eerder in kaart. Eén ervan is het gegeven van de regelmatige verbouwingscycli en interieurkosten. En de hotellerie is erg conjunctuurgevoelig. Dat is nu een pluspunt, maar Van Eijl weet ook dat het begin jaren negentig met name in Amsterdam huilen met de pet op was. ‘Om die reden exploiteer ik niet zelf in Amsterdam en ben ik ook niet van plan er nog hotelpanden te kopen. In de hoofdstad vallen de klappen het eerst en het hardst.’
Voordeel van beleggen in hotels is dat het rendement hoger is dan bij kantoren. Van Eijl heeft kantoren, maar met de laatste aankopen bestaat meer dan de helft van zijn beleggingen uit hotels. De risico’s neemt hij op de koop toe, want hij vindt het een leuke branche en heeft er lol in.Hoewel hij regelmatig een slag slaat, is het aanbod van hotels niet groot, laat Van Eijl weten. Overnames zijn soms zo gepiept. ‘Met AMS had ik de zaak binnen een week rond. Met Erica in Berg en Dal ben ik een jaar bezig geweest. Meestal duurt het erg lang.’
Amrâth groeit sneller dan die andere nieuwe hotelketen in de Misset Horeca Top 100 van Horecaconcerns (nummer 86): de Fletcher Hotelgroep met zeven vestigingen. Het initiatief van Hotelbongoeroe Chris Luken en en zijn zakenpartner Colas van der Valk. Volgens Luken wordt de groei vooral afgeremd door de exorbitant hoge prijzen die hoteleigenaren voor hun onroerend goed vragen.‘
Alles heeft z’n prijs’, reageert Van Eijl. ‘Je kunt niet voor een dubbeltje op de eerste rang zitten. Waar ik naar kijk is: is het een goedlopende tent. En een goedlopende tent kost geld.’
Van Eijl grijpt nog eens naar zijn mobiel en kondigt zijn komst ‘morgenavond’ in De l’Empereur in Maastricht aan. Daar is de renovatie van de gevel inmiddels klaar. Bovendien wordt de laatste hand gelegd aan een anderhalve meter hoog mozaïek, voorstellende de engelen en de letter A van Amrâth. Het kunstwerk krijgt een plaats op de gevel, tussen een beeldenrij van (horeca)beroepen en taferelen. Van Eijl: ‘We hebben daar een kok hangen en een schoenpoetser. Het is ons goedkoopste personeel. Ze vallen niet onder de CAO. Alleen komen ze een beetje kil over. Voor de warme chic van Amrâth moet je toch écht naar binnen.’

De voor- en nadelen van beleggen in hotels

Voordelen

1. Rrendement is hoger dan bij kantoren, vaak meer dan 8 procent.
2. Vaak gezichtsbepalende ‘glamour’ ook in de plaats van vestiging.
3. Menselijke aspecten/gastvrijheid.

Nadelen

1. Sterk conjunctuurgevoelig, is echter ook voordeel bij hoogconjunctuur.
2. Regelmatige verbouwingscycli/kosten interieur.
3. Arbeidsintensief beheer.
4. Personeelskosten.
5. Gevoelig voor overcapaciteit.