artikel

De nabije toekomst

Horeca

Halverwege februari. De sneeuw op het plein voor restaurant Bon Ton smelt onder invloed van de zon.Het is nog volop winter, maar toch dringt het voorjaar zich al zachtjes op. Jan Willem Mans en Hans Eitler beschouwen binnen in hun restaurant de nabije toekomst. Een tegenvallend boekjaar is achter de rug, tijd dus om voort te gaan. Om in ieder geval te zorgen dat 1999 meer winst geeft dan 1998 deed.

Het afgelopen jaar mag dan (letterlijk en figuurlijk) niet al te zonnig zijn geweest, voor het komende seizoen zijn Mans en Eitler tamelijk optimistisch. Er zijn de nodige indicatoren die deze zonnige stemming de komende maanden kunnen gaan rechtvaardigen. Zo bestaat de mogelijkheid dat er eindelijk een einde gaat komen aan de ellende die de omgeving van de Nieuwezijds Kolk het afgelopen jaar heeft doorstaan.

Aan restaurant Bon Ton vast zit winkelcentrum De Kolk. Zat winkelcentrum De kolk, want het hele winkelcomplex heeft maar iets meer dan een jaar mogen bestaan. Diverse fouten bij het ontwerp, de invulling en de exploitatie van De Kolk hebben ervoor gezorgd dat na enkele maanden al duidelijk was dat het winkelcentrum een mislukking zou worden. Inmiddels is, na veel touwtrekken, het hele winkelcentrum leeg en wordt er een nieuwe invulling aan gegeven. ‘Waarschijnlijk komen er kantoren en dat zou niet verkeerd zijn voor ons, in verband met zakendiners en lunches’, denkt Jan Willem Mans hardop. ‘Het kan in ieder geval niet slechter worden dan het afgelopen jaar is geweest. De helft van het complex leeg, de ander helft nauwelijks bezocht. Dat doet het imago van dit plein natuurlijk ook geen goed’.

Geruchten
Er doen meer hoopgevende geruchten de ronde. Zo gaat het verhaal dat er een stadsmuseum gerealiseerd zal worden, vlak achter Bon Ton. Daarnaast wordt er gesproken over de vestiging van een VVV-kantoor als een stadsmuseum trekt veel toeristen naar het plein.’ Dan is er nog de overbuurman, een gedrocht van een pand dat al maanden dichtgetimmerd is. ‘Dat was een antikraakpand, maar er is al heel lang niets meer mee gebeurd. Nu ziet het er dan eindelijk naar uit dat het opgeknapt zal worden. Er zit een horecabestemming op en er zal waarschijnlijk een café in komen. Dat juichen wij uiteraard toe.’

Vlak naast dit dichtgetimmerde pand zit nog een probleemgeval, een coffeeshop waarvan de eigenaar al eentijdje in de gevangenis zit. ‘Die zaak schijnt nu verkocht te zijn, dus we gaan ervan uit dat daar nu ook eindelijk eens iets fatsoenlijks komt. IN ieder geval geen coffeeshop, want dat staat de gemeente niet meer toe. Een café of lunchroom of zoiets zou niet slecht zijn voor het plein.’Als alle plannen en geruchten doorgang vinden, zal de Nieuwezijds Kolk ook langzaam maar zeker afkomen van zijn discutabele imago van tochtig, ongezellig en hier en daar zelfs crimineel.

Evenementen‘
Wij doen er in ieder geval alles aan het imago van het plein op te krikken. Samen met twee collega’s op het plein, coffeeshop Betty Boop en café De Jonghe Dominus, gaan we een aantal evenementen op poten zetten. De overige collega’s in de buurt zijn minder ondernemend, maar ze ondersteunen onze plannen wel en dat is al heel wat. Zo gaan we gezamenlijk een feest maken van Koninginnedag. En op 11 april openen we officieel het nieuwe terrasseizoen met een optreden op het plein van Het Zwanenkoor, een authentiek Amsterdams koor. Wordt fantastisch.’ Maar wel illegaal. Officieel heeft de gemeente slechts toestemming gegeven voor één evenement per jaar voor het hele plein.

‘Te zot voor woorden’, vindt Jan Willem Mans. ‘We willen in de zomer in ieder geval ook nog een midzomerfeest organiseren rondom de langste dag van het jaar. Dat zou dan ons officiële evenement zijn en verder mogen we niks meer. Ja, Koninginnedag en Gay Pride. Omdat dat officiële feestdagen zijn in Amsterdam. Maar op die ene extra activiteit na mag je nog geen blokfluitspeler op het plein zetten. Daar hebben wij nu dus gewoon even maling aan.’ Uiteraard gokt het ondernemersduo op een iets mooiere zomer dan in ’98. ‘Veel slechter kan het toch niet worden’, denkt Mans.

1001 regeltjes
Vooruitlopend op de zomer presenteert het tweetal vast de terrasplannen: ‘We zetten banken neer met verhoogde rugleuningen, om de wind tegen te houden. Afgelopen jaar waaide de gasten soms van het plein af. Dat gaan wen u dus voorkomen. Overigens moeten we daarbij natuurlij kook weer met 1001 regeltjes rekening houden. Zo mogen de schotten, want zo heten die rugleuningen officieel, niet hoger zijn dan 1.50 meter en moeten ze voor 50 procent doorzichtig zijn. Daar zijn we nu dus mee aan ’t werk.’

Door een andere terrasopstelling plus enkele banken tegen de gevel denkt het duo het aantal terrasplaatsen te kunnen uitbreiden van 64 vorig jaar tot 80 nu. ‘Scheelt toch weer.’ Die banken tegen de gevel mogen eindelijk niet van de gemeente. ‘Daar zijn ook weer regels voor. Dat mag alleen als er tropisch weer voorspeld is. Ja, dat menen ze serieus. Maar ook daar moeten we ons maar even niet te veel van aantrekken.’ Daarnaast zijn er in Bon Ton zelf wat wijzigingen doorgevoerd. De achtermuur is geschilderd, waardoor de zaak een frisser en lichter aanzien heeft gekregen.

Pianobar
Voorin, pal voor het raam, komt een pianobar, met een tweeledig doel. ‘Ten eerste vinden mensen het geluk koffie te drinken aan een bar voor het raam en ten tweede ziet iedereen die buiten loopt dan in een oogopslag dat er wat te doen is bij Bon Ton’, legt Hans Eitler uit. ‘Bovendien creëeren we op die manier een aantal extra zitplaatsen op een plek die voorheen als loze ruimte gezien werd.’Tenslotte zijn er intern wat zaken besproken die een efficiëntere manier van werken mogelijk moeten maken.

‘We moeten het komende seizoen doelmatiger met personeel omspringen. Dat betekent onder andere dat we zelf nog wat meer moeten doen. Zoiets scheelt al gauw een hele sloot personeelskosten’, zegt Hans Eitler. ‘En we verwachten dat we een aantal typische aanloopkosten niet meer hoeven maken, waardoor het haast niet anders kan dan dat we in 1999 een beter jaar gaan draaien.’

Zelfgemaakt
Een punt waarmee Bon Ton zich tracht te onderscheiden van veel concurrenten, is het vers en zelf bereiden van de producten op de kaart. ‘Zo’n beetje alles wordt hier zelf gemaakt’, zegt kok-eigenaar Hans Eitler. ‘Dat betekent dus ook dat de broodjes niet worden afgebakken, maar helemaal zelf gemaakt. De koekjes bij de koffie zijn zelf gemaakt, de terrines, de patés, zelfs de rosbief op een broodje ros is door ons zelf gebakken. Maar ook de soepstengels en de croutons zijn hier gemaakt. Dat kost wat meer tijd in de keuken, maar ik denk dat het je een dermate onderscheidend vermogen geeft dat het zichzelf terugverdient. En bovendien is het gewoon leuk,. Een rechtgeaard kok moet volgens mij pijn in zijn hart hebben als hij koekjes en broodjes kant-en-klaar krijgt aangeleverd.’