artikel

Na bijna een halve eeuw, nooit meer ‘ijs van Anneke

Horeca

’s Zomers een lekker ijsje kopen bij Anneke de Groot (72). Dat was jarenlang een populaire bezigheid van jong en oud in Dronrijp (Friesland) en omstreken. Na 47 jaar heeft De Groot besloten om te stoppen met de ijsverkoop. Zij en haar man sukkelen namelijk met hun gezondheid. ’Mijn heupen zijn versleten, daarom is het beter om ermee op te houden. Ik zal mijn klanten erg gaan missen’, zegt Anneke de Groot. Dronrijp verliest een markant onderneemster.

Broer Feenstra
IJs verkopen zit de familie De Groot in het bloed. De ouders van Anneke runden vroeger een café in Dronrijp. In de zomermaanden ging haar vader met een ijscokar naar alle dorpsfeesten in de regio en deed er prima zaken. Toentertijd was men nog niet gebonden aan vergunningen. Anneke de Groot werd in 1953 – samen met haar echtgenoot Cor – eigenaar van een zaak in huishoudelijke artikelen en speelgoed te Dronrijp. Zij besloten om verpakt ijs erbij te gaan verkopen. ’Eerst verkochten we het ijs vanuit een kamer achter onze winkel. Liefhebbers kwamen dan achterom via de steeg. In 1965, toen onze zaak werd verbouwd, heb ik een ijsloket aan de straatzijde laten maken. In de doorloop tussen de winkel en onze huiskamer stond onze vrieskist met ijsco’s. Zodra het belletje ging, liep ik daar naar toe en opende het ijsloket. Deze handel viel goed te combineren met de winkel’, vertelt De Groot. ’We verkochten vroeger louter Friesche Koe-ijs, dat in Leeuwarden werd gefabriceerd. De mensen waren er gek op, het liep hier ’s zomers vaak storm. Toen de Leeuwarder fabriek later met de productie van Friesche Koe-ijs stopte, zijn wij andere soorten verpakt ijs gaan verkopen. Groothandel Vriesterk in Dronrijp was daarvan onze vaste leverancier.’

Freule’
De familie De Groot heeft door de jaren heen voornamelijk vanuit de eigen zaak ijs verkocht. Alleen bij speciale gelegenheden werd er ook gevent. Zo stonden ze ieder jaar tijdens de dorpsfeesten van Dronrijp en het nabijgelegen Beetgumermolen met een ijscokar op het feestterrein. De laatste jaren nam zoon Sipke dit werk op zich.
Verder hebben Cor en Anneke de Groot ruim veertig jaar lang ijs verkocht bij één van de belangrijkste kaatswedstrijden in Friesland: de Freule-partij te Wommels. Op dit evenement komen jaarlijks duizenden toeschouwers af. ’In de vijftiger jaren ging Cor dan samen met een hulp met twee bakfietsen vol verpakt ijs naar Wommels toe om te venten tijdens de Freule.
Meestal werd er op zo’n dag een topomzet gedraaid. Als Cor gedurende de dag door zijn ijsvoorraad heen dreigde te raken, belde hij met de Friesche koe-fabriek. Die stuurde dan snel nieuwe dozen ijsco’s vanuit Leeuwarden met de lijnbus naar Wommels toe’, vertelt Anneke de Groot glimlachend. Tot spijt van de familie De Groot kwam er enkele jaren geleden een abrupt einde aan hun ijsventen tijdens de Freule. ‘We moesten 700 gulden pacht betalen om voor een dag te mogen venten op het kaatsterrein en dat vonden we te gortig. Dan kun je beter thuis blijven, want zo blijft immers nauwelijks winst over’, aldus De Groot.

Koelvrieswagens
Sinds de tachtiger jaren meldden zich steeds minder klanten bij het ijsloket in Dronrijp. ‘Dat is te wijten aan de opkomst van bedrijven zoals IJspaleis en Arctica, die met koelvrieswagens bij de mensen langs de deuren rijden en hen dozen ijs voor thuis in de vriezer verkopen. Dat heeft ons veel klandizie gekost. Verder gingen supermarkten en ook benzinestations door de jaren heen jammergenoeg steeds meer ijs verkopen’, zegt De Groot. Dronrijp kreeg er in de voorbije jaren diverse nieuwbouwwijken bij. Tot haar spijt leverde haar dat geen grotere klandizie op. ‘Veel mensen in de nieuwbouw zijn forensen die in Franeker of Leeuwarden werken. Zulke personen komen vrijwel nooit in het dorpscentrum. Dat is jammer voor de leefbaarheid in het dorp.’
Enkele jaren geleden wilde De Groot stoppen met de winkel en de ijsverkoop. In die periode overleed echter haar zoon, na een slopende ziekte. ’Dat heeft me zwaar aangegrepen. Om te voorkomen dat ik de hele dag in de huiskamer zou zitten huilen, ben ik doorgegaan met de zaak. Zo kon ik de zinnen enigszins verzetten. Nu is het dan mooi geweest. Ik heb altijd genoten van mijn werk en heb een schitterende tijd in de zaak gehad. De ijsvrieskist verkopen we, de winkel wordt verbouwd tot slaapkamer.’