artikel

‘Wij zijn de luis in de pels

Horeca

Chris van der Linde noemt Van der Linde Party Productions uit Rotterdam nog altijd ‘ons’ of zelfs ‘mijn’ bedrijf, ook al is hij daar sinds eind ‘99 niet meer formeel aan verbonden. Want Chris van der Linde is een party-rot. In de loop der jaren heeft hij een visie op het vak ontwikkeld waarin woorden als samenwerking en networking een ereplaats hebben. ,Allerlei clubs en bedrijven hebben elk hun eigen keukentje, maar wel één netwerk.,Het partyvak is volgens hem in de afgelopen drie decennia veranderd van het wegbrengen van schalen tot het investeren in vaste locaties.

‘Wij zijn de luis in de pels

Chris van der Linde rolde min of meer bij toeval in de horeca. Maar daar ging hij tegen de muren op. Zijn draai vond hij pas toen hij zijn horecabedrijf via uitbreng steeds meer richting partycatering stuurde. Op een studiereis naar Amerika, met Misset, nu 25 jaar geleden, ging voor hem de knop om. Op die reis ontdekte hij waar het in het vak écht om draait: geld. En hoe je dat moet binnen halen door middel van een moderne, actieve bedrijfsmatige aanpak. En visie.

Spreekt dat eigenlijk niet voor zichzelf?
Ja, dat zou je inderdaad zeggen. Maar dat is niet zo. Er zijn nu nog altijd legio bedrijven die geen helder bedrijfsplan hebben, om maar iets te noemen. Er wordt nog altijd heel veel vanuit de traditie gewerkt. Té productgericht. Bij de huidige sterke concurrentie moet je visie hebben, je moet meerdere disciplines in huis hebben of halen en je moet samenwerken waar mogelijk. Vergeet niet dat er in ons vak heel veel is veranderd in de afgelopen 20 jaar.

Wat dan?
Ons vak is gegroeid van de uitbreng van buffetten, vaak vanuit de horeca, tot een branche van samenwerking en vaste locaties. Je kunt al lang niet alles zelf meer. En om de risico’s te spreiden moet je tegenwoordig investeren in langlopende contracten. De grootste verandering is het commercieel investeren in locaties. Zoals wij dat hebben gedaan bij Sparta…

Maar je hoort toch nog wel eens zeggen dat stadioncatering niet altijd even lucratief is..?
Dat ligt eraan. Wij hebben bij Sparta een 15-jarig contract voor alle catering. Dat heeft ons 2,5 miljoen gekost. Maar afgezien van de onderhoudskosten en dergelijke komt daar verder geen cent meer bij. En we krijgen er heel veel voor terug. Er is bij Sparta bijna dagelijks iets te doen, van vergaderingen en partijen tot en met trouwerijen. En dan heb je natuurlijk ook nog de publiekscatering. Verder is het stadion met zijn gerestaureerde Kasteel voor ons dé plek waar we netwerken. Via de partijen, maar vooral ook via onze eigen sky-box. Sparta is een typisch Rotterdamse herenclub. Bij Sparta kom je de echte Rotterdamse manier van zakendoen tegen. Het MKB 2000 plus gevoel. Geen geouwehoer. Laten we maar gewoon doen, dan doen we al gek genoeg. Ons kent ons. Binnen het Rotterdamse ondernemersklimaat heerst nog de sfeer van elkaar iets gunnen. Dat kom je in Amsterdam allang niet meer tegen.

Wat is de grootste bedreiging van de huidige, moderne partycatering?
Dat is de overmaat aan regelgeving in ons land. We krijgen steeds meer onzinnige wetgeving die helemaal geen rekening houdt met de dagelijkse praktijk. Buffetten op locatie mag je bijvoorbeeld maar een half uur laten staan. Ik heb iemand van de Keuringsdienst ooit voorgesteld, tijdens een partij, dat hij het publiek dan maar moest zeggen dat we er mee moesten stoppen. Dat heeft hij dus niet gedaan…

En andere bedreigingen?
Het verkeer. Het is al zo erg dat je waar mogelijk transport moet zien te voorkomen. Bijvoorbeeld door ter plekke af te wassen. En ook het personele verhaal is vaak moeilijk. Als ik 40 oproepkrachten nodig heb bestel ik er 50. Ze komen gewoon niet opdagen. En dan heb je het risico – geen bedreiging – dat dat je boven je kracht gaat werken, vooral bij een bedrijf van onze grootte. Moet je bijvoorbeeld een jaarlijks terugkerend evenement aannemen dat 10 procent van je omzet zou gaan uitmaken? Groei kan een probleem zijn, ook al is het dan een luxe probleem.

Vroeger in de horeca ging je tegen de muren op, in de partycatering was je happy; ben je nog altijd happy. Hoe komt dat?
In de horeca was het iedere dag de zelfde routine. Partycatering is creativiteit, afwisseling, variatie, climax. En we hebben nooit winkeldochters. Je weet van tevoren wat je verkoopt. Het partijvak geeft mij voldoening. Als wij bij burgemeester Opstelten thuis een party doen dan streelt dat je ijdelheid.

Eerder liet je woorden vallen als multidisciplinair en samenwerken. Wat bedoel je daar heel concreet mee?
Wij werken nauw samen met een bedrijf dat doet in audiovisuele diensten, met een bloemist en met een organisatiebureau. Met z’n vieren hebben we vorig jaar een bv opgericht, die zijn diensten verleent bij bouwprojecten, vanaf de eerste paal tot en met de officiële opening. Dat is dus én samenwerking én multidisciplinair. En we werken bijvoorbeeld ook nauw samen met Ron Koebrugge, aan wie we de publiekscatering bij Sparta hebben verpacht. En we maken regelmatig gebruik van de expertise van Milo Berlijn, een extern adviseur.

En de belangenvereniging van partycateraars in oprichting? Hoe sta je daar tegenover?
Mijn angst is dat zo’n club ondergesneeuwd gaat worden door een bedrijf als Martinair. Alle respect voor Siebe Terband. Een man met veel visie. Maar bedrijven als het onze zijn voor hem natuurlijk toch de luis in de pels.

profiel

Naam:
Chris van der Linde

Leeftijd:
60

Functie:
In ruste. Adviseur achter de schermen bij Van der Linde Party Productions, waar hij tot eind ‘99 directeur-eigenaar van was en dat nu gerund wordt door zijn twee zoons.

Achtergrond:
Partycateraar van het eerste uur. Bekend figuur in Rotterdamse middenstand. Zit 17 jaar in bestuur Kamer van Koophandel. Onder andere ook nog in dagelijks bestuur van Rotterdamse Ondernemers Organisatie. Jurylid Catering Magazine Award.