artikel

Ibiza aan de maas

Horeca

Het Maastheater in Rotterdam van Ger Koedam sr. is getransformeerd tot Pacha van Ger Koedam jr. Pa zorgde met eerstgenoemd bedrijf voor een hit, zoonlief moet dat met de nieuwe zaak nog zien te bewerkstelligen. ‘Rotterdam is langzaam het imago van partystad van Amsterdam aan het overnemen. De Pacha zal het laatste duwtje geven.

Ibiza aan de maas

entree- en drankprijzen, aan zal slaan bij het publiek uit de havenstad. ‘Het eerste weekend is in ieder geval boven verwachting’, vertelt Koedam jr. op de vrijdag na de wervelende opening. Op deze avond wordt tevens het nieuwe Kriska-bier van Heineken gepromoot. De publieke belangstelling valt tegen.

‘Vrijdagen, maar ook zondagen, zijn nu eenmaal moeilijk’, aldus de ras-Rotterdammer. Met speciale acts, dj’s en dansers moeten die avonden gaan aantrekken. De fikse entreeprijzen zijn bedoeld om oudere en goed boerende feestgangers binnen te krijgen, en het feit dat de drankjes prijzig zijn wordt (deels) gecompenseerd met een stuk service. Het fris of de alcohol kan namelijk worden besteld en bezorgd.

In alles wil het Rotterdamse equivalent tussen de Willems- en Erasmusbrug lijken op het origineel van het Spaanse Balearen-eiland Ibiza. Natuurlijk is er het overbekende logo van de twee rode kersjes. Maar ook de stijl en de mystiek van de disco op het meditarrane partyeiland moeten worden ingepast. Rotterdam maakte er al kennis mee. Vóór het spectaculaire openingsweekeinde, met popi-diskjockeys als Marcello, Dimitri en Tiësto, deelde een bonte stoet met dansers en acts uit Ibiza flyers uit in de kille havenstad.

Onder water
Indeling en inrichting zien er fraai uit. De entree is weliswaar smalletjes, maar wordt al wat ruimer richting garderobe. Daar is direct ook de trap naar beneden, naar het bargedeelte. De nog lager gelegen dansvloer is open en uitgestrekt; daarboven kun je achter glas op bankjes rustig converseren. Via twee ‘bruggen’ aan weerszijden bereik je de bar aan de overkant. Die is ruim opgezet en een ware blikvanger. Vóór de bar kunnen bezoekers wegzinken in diepe, kersenkleurige bankstellen of eventueel met trappen afdalen naar de dansvloer waarboven de dj-booth zweeft.

De lichtshow is tamelijk indrukwekkend, maar het scheelt natuurlijk ook dat de lightjockey handig weet om te gaan met de apparatuur. En, voor alle duidelijkheid, dat kan hij. Ondanks het ruime gebruik van wit en staal doet de zaak toch warm aan. Met dank aan het licht en de ‘huiselijke details’, zoals de genoemde banken. De laid back-sfeer van het vakantie-eiland wordt zo goed mogelijk benaderd. Zelfs de invloed van de zee ontbreekt niet. Want heel bijzonder is dat Pacha bij vloed (deels) onder de wateroppervlakte ligt. De Maas klotst dan tegen een serie oerdegelijke glazen puien aan. Partygangers kunnen dat schouwspel vanaf de voorste rij bewonderen.

Loungerestaurant
Koedam heeft nog meer in petto. ‘Maandag, dinsdag en woensdag is Pacha te huur voor bedrijven, personeelsfeesten of productpresentaties. En de ruimte hierboven wordt er ook bij getrokken, als een lounge c.q. restaurant. Dat wordt beter dan de Supperclub.’ Waarmee de Rotterdammer zelf een brug slaat naar ‘rivaal’ Amsterdam. ‘Die stad heeft ’t, maar Rotterdam heeft ’t niet nodig’, zegt hij grijnzend.

Tegelijkertijd is daar ook een deel van de kritiek in terug te vinden die sommige bezoekers lijken te hebben. De zaak zou qua uitstraling en prijsniveau beter bij Amsterdam passen. Daar zet Koedam tegenover dat hij het niet alleen van het Rotterdamse publiek moet hebben. ‘Publiek uit heel het land moet op de mystieke sfeer van Pacha afkomen.’

Valt een zo populaire Ibiza-disco klakkeloos te kopiëren in een polderland, met andere woorden, heeft de zaak wel een eigen ziel? ‘Er zijn 77 Pacha’s over de hele wereld, dus het succes is er wel’, repliceert de bedrijfsleider. En over de strijd tussen de twee steden: ‘Rotterdam is langzaam het imago van partystad van Amsterdam aan het overnemen. De Pacha zal het laatste duwtje geven.’

Oorsprong
Pacha vindt zijn oorsprong in de mondaine Spaanse badplaats Sitges, bij Barcelona. De twee broers Ricardo en Piti Urgell startten daar de eerste Pacha rond 1965 in een oude boerderij. Enkele jaren later volgde de verovering van Ibiza. Pacha is overigens afgeleid van de uitspraak van Ricardo’s vrouw, die zei dat haar man met de disco zo rijk zou worden als een pasja, een Turkse edelman. Dat is aardig uitgekomen. Met (franchise-)Pacha’s in bijvoorbeeld Buenos Aires, Miami, München, Lissabon en Budapest is Ricardo Urgell inmiddels schatrijk. Zijn zoon bestiert de zaak op Ibiza.

Grappig dat er in Nederland dus ook zo’n vader en zoon band is. Koedam senior maakte het Maastheater groot; junior moet op dezelfde plek Pacha minstens zo’n status geven. ‘Mijn vader heeft de afgelopen vijftien jaar veel krediet opgebouwd in Rotterdam. Hij is mijn idool. Ik heb nu voor het eerst zoveel verantwoordelijkheid. Ik wil hem niet teleurstellen. Uiteindelijk wil ik náást ’m lopen, hem niet inhalen. Uiteindelijk hoop ik wat met hem te gaan beginnen.’