artikel

Technische koppen bij elkaar

Horeca

Het is een vriendenclub die als het nodig is een vuist maakt: de Vereniging Hoofden Technische Diensten, afgekort HTD. Een dertigtal chief-engineers van vier- en vijfsterrenhotels in de regio Amsterdam zijn bij de club aangesloten. Regelmatig treffen ze elkaar tijdens excursies. Nog vaker bellen ze elkaar voor advies en soms steken ze de ‘technische’ koppen bij elkaar om een leverancier de les te lezen.

Technische koppen bij elkaar

Ze zien weinig daglicht en slijten hun dagen grotendeels buiten het zicht van de gasten in de catacomben van luxe hotels; de hoofden van technische diensten en hun medewerkers. In de wirwar van gangstelsels, kelders, geïmproviseerde kantoortjes, werkplaatsen en afvalcontainers vormen ze het kloppend hart van de luxe hotelbeleving. Een hart dat zich wel continu door de buitenwereld kan voeden, want wereldvreemd zijn hoofden allerminst. Verenigd in Hoofden van Technische Diensten (HTD) gaan ze een keer of tien per jaar op excursie. Kortgeleden bewonderden ze nog fornuizen bij Electrolux in Diemen. En een paar maanden geleden gingen ze volledig op in technische verhandelingen over de bestrijding van de legionellabacterie tijdens het Waterforum 2002 in Eindhoven.

Hoofden technische dienst zijn op z’n minst gezegd vakidioten. Ze zijn hele dagen met techniek bezig en vooral zij die in oude hotelpanden werken, zien een uitdaging in het technische gevecht tegen de tand des tijds. En ondanks dat ze elkaars concurrenten zijn, helpen ze elkaar, want ze hebben allemaal dezelfde problemen. Bij grote investeringen, bijvoorbeeld in een nieuw sleutelsysteem, belt het ene hoofd het ander. ‘Wat zijn jouw ervaringen met dat systeem? Kan ik even bij je komen kijken?’

Het vak stelt door onder meer digitale toepassingen op hotelkamers en ingewikkelde veiligheidsregels en milieueisen inhoudelijk veel meer voor dan pakweg 25 jaar geleden. Voor de hoofden van technische diensten, die meestal op MTS-niveau zijn opgeleid, is het een kwestie van bijblijven en hoofdzaken van bijzaken kunnen onderscheiden. Secretaris Hans Pietersma van de club zegt dat de hoofden van de technische dienst niet met hun oren mogen staan klapperen tijdens gesprekken, in het bijzijn van hun general managers (gm’s), met vertegenwoordigers die een of andere nieuw digitaal en vooral ingewikkeld systeem ‘in het Engels’ aan het hotel wil slijten.

Vuist
De club is in staat om een vuist te maken als leveranciers hun afspraken niet nakomen of dienstverleners de hotels opzadelen met veel te dure contracten. Voorzitter Bert Tenthof van de HTD zegt dat de club financiële afspraken heeft gemaakt met Siemens, toen naar de smaak van de hoofden de kosten voor onderhoudscontracten van de brandmeldinstallaties te hoog werden. ‘Hetzelfde geldt voor de onderhoudscontracten voor de liften met de firma Otis.’ De HTD ging ook succesvol in de slag met de kabelleverancier A2000 die te hoge tarieven berekende en technische diensten grijze haren bezorgde omdat telekenmale de tv-kanalen op alle hotelkamers opnieuw moesten worden afgesteld.

Kortom: wie de hotellerie steevast slechte diensten verleend of z’n afspraken niet nakomt, krijgt met de HTD te maken en komt er vervolgens bij de grote hotels niet meer in.Het lidmaatschap van de HTD (die al 15 jaar bestaat) is niet vrijblijvend. Wie een paar keer wegblijft bij een excursie zonder zich te hebben afgemeld, vliegt uit de club. Het lidmaatschap kost trouwens 50 euro per jaar. De gm’s van de meeste hotels hebben het er graag voor over. Twee keer per jaar is er een ledenvergadering en geen van de leden wil de jaarlijkse gezellig aangeklede kerstborrel missen die iedere keer bij een ander lid in het hotel wordt gehouden.