artikel

Kiezen met voorkennis van zaken

Horeca

Een beroep kiezen met voorkennis. Dat kan wanneer je horeca met de paplepel krijgt ingegoten. Wanneer jouw ouders een horecabedrijf bezitten, ben je erfelijk belast en heb je een voorsprong op je medeleerlingen. Deze voorkennis kan goed van pas komen. We ondervroegen verschillende ‘horeca-erfgenamen’ in een ‘menjoe-chat’.

Kiezen met voorkennis van zaken

Jerry Troy (18): prijswinnaar die weet wat knokken is
Van huis uit heeft hij geleerd wat het is om te moeten knokken. Horeca is hard werken, zeven dagen in de week bezig zijn, gestoord worden tijdens het eten, weet Jerry Troy, vierdejaars aan de MHS Zeeland. Zijn ouders bezitten Villa Magnolia (zie www. villamagnolia.nl), een sprookjesachtig hotel met bungalowverhuur in Oost Kapelle.

Jerry koos bewust voor de horeca, want hij weet wat er in die wereld omgaat. ‘Een intensief leven. Als je wilt gaan voor een hoog salaris moet je iets anders kiezen, denk ik, maar de voldoening is vaak groot. Vooral de omgang met gasten spreekt me aan.’

Of hij een grote voorsprong op de andere studenten heeft? Jerry denkt dat dat een beetje tegenvalt. Verkeerd gedacht, denken wij van Menjoe. Jerry wint namelijk prijzen bij de vleet. In het Italiaanse San Remo won hij vorig najaar een internationale wedstrijd ‘receptie’. De Zeeuw was afgevaardigd door zijn school en werd gekoppeld aan een Grieks meisje waarmee hij theoretische en praktische onderdelen afwerkte. Augustus jongstleden werd hij samen met 44 anderen uitgeroepen tot MBO-Uitblinker 2003, een onderscheiding die Jerry ontving uit handen van de Staatssecretaris van Onderwijs.

Wat de toekomst gaat brengen? Jerry wil het bedrijf van zijn ouders Jos en Wilma overnemen, maar nu nog even niet. ‘Eerst loop ik nog een jaar stage en daarna hoop ik ergens te gaan werken en tegelijkertijd aan de Hoge Hotelschool Maastricht een opleiding te volgen.’Gaat het roer radicaal om als hij het bedrijf eenmaal heeft overgenomen? ‘De persoonlijke service die we nu bieden, wil ik absoluut behouden. Daarnaast zal ik het bedrijf op een aantal onderdelen professionaliseren.’

Freddy Teuben (23): bracht zijn ouders nieuwe dingen bij
Hij groeide op in de zaak die tot twee jaar geleden eigendom was van zijn ouders: hotel De Veenkoloniën in Wildervank. Freddy Teuben, pas afgestudeerd aan de Hoge Hotelschool Maastricht, wist op jonge leeftijd al dat hij wilde gaan ondernemen in de horeca. Dankzij zijn achtergrond had hij op de middelbare hotelschool meteen al een voorsprong op de andere studenten. Het leren ging makkelijk en Freddy kwam met nieuwe inzichten en ideeën thuis. ‘Ik heb m’n ouders een paar dingen bij kunnen brengen: menu-enigineering en het werken met uniforme voorwaarden bijvoorbeeld.’

Hij realiseerde zich hoe zwaar het ondernemerschap kan zijn, schrok ook van de vele regels die de overheid oplegt en dacht: laat ik eerst maar eens een paar jaar bij een baas gaan werken, zodat ik ervaring kan opdoen en enig eigen vermogen kan opbouwen. Het loopt anders. De wedstrijd Café Cadeau (zie www.cafecadeau.nl) van Grolsch kwam op zijn pad.

Samen met compagnon Gerlof Bos bedacht hij het innovatieve concept M-eating Point, een soort stationsrestauratie nieuwe stijl, waarmee een aanmoedigingsprijs van €1000,- voor de beste schoolverlater werd gewonnen. En nu? ‘We zijn bezig om dit concept in de praktijk te gaan brengen. We hebben er grote verwachtingen van omdat het volgens ons in een behoefte voorziet.’

Roy Niëns (21): bedrijf van overgrootvader wacht een prima toekomst
Overgrootvader, grootvader, vader, zoon. Het mag duidelijk zijn dat Roy Niëns, pas afgestudeerd aan de middelbare hotelschool Venlo, afkomstig is uit een echte horecafamilie. Behalve vader en moeder zijn broer, oom en tante ook actief in Niëns Horeca (zie www. nienshoreca.nl), dat momenteel een grootscheepse verbouwing ondergaat. Het zalencentrum wordt uitgebouwd tot een horecacomplex met zalen, twee restaurants en acht bowlingbanen. Gericht op de toekomst. Roy: ‘Mijn broer en ik zijn volledig bij deze uitbreiding betrokken. We hebben er ook volmondig ‘ja’ tegen gezegd.’

Of er ook nog sprake is van een generatieconflict? Dat is een groot woord, maar verschillen van inzicht waren er wel. Op de hotelschool leer je dingen op het gebied van personeelsmanagement en kostprijsberekeningen bijvoorbeeld. ‘Vroeger hoefde dat allemaal niet zo, nu wel. We zijn uitgegroeid tot een behoorlijk groot bedrijf met tamelijk veel werknemers. Een professioneel beleid is min of meer noodzakelijk.’

Roy heeft over zijn toekomst nooit gepiekerd. Op zijn twaalfde stond vast waarvoor hij in de wieg was gelegd: de keuken. Hij volgde de opleiding consumptieve technieken om daarna op de middelbare hotelschool terecht te komen. Stages liep hij bij de sterrenrestaurants De Librije in Zwolle en restaurant Vermeer in Amsterdam. Z’n leermeesters aldaar zijn toppers. Hij stak daar veel van op.

Over de school: ‘Dankzij m’n ervaring thuis had ik geen last van gastenschuwheid waar anderen in het begin vaak wel mee kampen. Je bent ook rustiger dan de anderen, want je hebt thuis het nodige meegemaakt.’ Zoals nu een recessie bijvoorbeeld. Wat doe je als de gasten weggeblijven? ‘Geen idee, want dat is tot nu toe niet gebeurd. Doordat we kwaliteit bieden tegen een prettige prijs, blijft het hier behoorlijk doorlopen. Ik denk dat er voor ons een prima toekomst is weggelegd.’

Bart de Vries (18): eerst elders aan de slag, dan bedrijf overnemen
Sommige mensen zijn voorbestemd. Bart de Vries, derdejaars aan de MHS Groningen, bijvoorbeeld. Toen Bart nog Bartje was en zijn eerste volzinnen uitsprak, hadden zijn ouders, die het Wapen van Drenthe (zie www. hetwapenvandrenthe.nl) te Roden exploiteren, het al in de gaten: dit wordt een horecaman. Maar hoe keek hij er zelf tegenaan? ‘Ik heb over mijn bestemming nooit getwijfeld.’

Hij deed onder meer ervaring op achter de bar in het hotel café restaurant van zijn ouders. Een feest was dat: sfeer, gezelligheid, drukte en mensen. Konden ze hem nog wat leren toen hij later op de middelbare hotelschool terechtkwam? Zeker! ‘Uitserveren op de klassieke manier bijvoorbeeld. Zo werken wij hier niet, maar het is goed om dat onder de knie te krijgen. Verder is de bedrijfseconomische kant erg leerzaam.’

En noodzakelijk, want Bart is van plan om het Wapen van Drenthe te zijner tijd over te nemen. De derde generatie De Vries treedt aan. Maar zo ver is het nog lang niet. Lieneke en Rudi, zijn ouders, zijn 47 en 50. Zij kunnen nog behoorlijk lang mee. Bart: ‘Voor ik het bedrijf overneem, wil ik elders aan de slag. Voor het vierde jaar van mijn opleiding probeer ik een stage in Engeland te regelen om daar kennis te maken met grotere bedrijven. Na mijn opleiding probeer ik aan de slag te gaan in andere interessante bedrijven.’

Gaat hij het Wapen van Drenthe na de overname volledig op zijn kop zetten en restylen? ‘Hou op. We zitten hier momenteel midden in een verbouwing. Laten we dat eerst maar eens tot een goed einde zien te brengen.’

Mindjoe!
– Denk niet dat je als bedrijfsopvolger in een gespreid bedje komt. Wie succesvol wil ondernemen zal zichzelf ten volle waar moeten maken.
– Wanneer jij in het bedrijf van je ouders werkzaam bent, kan het raadzaam zijn om taken en verantwoordelijkheden vast te leggen op papier. Zo voorkom je misverstanden.
– Als jij de beoogde opvolger bent, doen je ouders er goed aan om jou eerst verantwoordelijk te maken voor een afdeling van het bedrijf. Je groeit langzaam in je nieuwe rol als eigenaar.
– Het is belangrijk om binnen een bedrijf geregeld ervaringen uit te wisselen zodat alle partijen op de hoogte blijven van de situatie. Leg afspraken en ervaringen vast.
– Uiteraard is ook het fiscale verhaal bij een bedrijfsovername van groot belang. Hoe eerder dit met de accountant wordt besproken, hoe sneller er maatregelen getroffen kunnen worden.
– Ervaring opdoen in het bedrijf van je ouders is mooi meegenomen. Maar steek ook op andere plaatsen je licht op.

Jerry Troy (18): prijswinnaar die weet wat knokken is
Van huis uit heeft hij geleerd wat het is om te moeten knokken. Horeca is hard werken, zeven dagen in de week bezig zijn, gestoord worden tijdens het eten, weet Jerry Troy, vierdejaars aan de MHS Zeeland. Zijn ouders bezitten Villa Magnolia (zie www. villamagnolia.nl), een sprookjesachtig hotel met bungalowverhuur in Oost Kapelle.

Jerry koos bewust voor de horeca, want hij weet wat er in die wereld omgaat. ‘Een intensief leven. Als je wilt gaan voor een hoog salaris moet je iets anders kiezen, denk ik, maar de voldoening is vaak groot. Vooral de omgang met gasten spreekt me aan.’

Of hij een grote voorsprong op de andere studenten heeft? Jerry denkt dat dat een beetje tegenvalt. Verkeerd gedacht, denken wij van Menjoe. Jerry wint namelijk prijzen bij de vleet. In het Italiaanse San Remo won hij vorig najaar een internationale wedstrijd ‘receptie’. De Zeeuw was afgevaardigd door zijn school en werd gekoppeld aan een Grieks meisje waarmee hij theoretische en praktische onderdelen afwerkte. Augustus jongstleden werd hij samen met 44 anderen uitgeroepen tot MBO-Uitblinker 2003, een onderscheiding die Jerry ontving uit handen van de Staatssecretaris van Onderwijs.

Wat de toekomst gaat brengen? Jerry wil het bedrijf van zijn ouders Jos en Wilma overnemen, maar nu nog even niet. ‘Eerst loop ik nog een jaar stage en daarna hoop ik ergens te gaan werken en tegelijkertijd aan de Hoge Hotelschool Maastricht een opleiding te volgen.’Gaat het roer radicaal om als hij het bedrijf eenmaal heeft overgenomen? ‘De persoonlijke service die we nu bieden, wil ik absoluut behouden. Daarnaast zal ik het bedrijf op een aantal onderdelen professionaliseren.’

Freddy Teuben (23): bracht zijn ouders nieuwe dingen bij
Hij groeide op in de zaak die tot twee jaar geleden eigendom was van zijn ouders: hotel De Veenkoloniën in Wildervank. Freddy Teuben, pas afgestudeerd aan de Hoge Hotelschool Maastricht, wist op jonge leeftijd al dat hij wilde gaan ondernemen in de horeca. Dankzij zijn achtergrond had hij op de middelbare hotelschool meteen al een voorsprong op de andere studenten. Het leren ging makkelijk en Freddy kwam met nieuwe inzichten en ideeën thuis. ‘Ik heb m’n ouders een paar dingen bij kunnen brengen: menu-enigineering en het werken met uniforme voorwaarden bijvoorbeeld.’

Hij realiseerde zich hoe zwaar het ondernemerschap kan zijn, schrok ook van de vele regels die de overheid oplegt en dacht: laat ik eerst maar eens een paar jaar bij een baas gaan werken, zodat ik ervaring kan opdoen en enig eigen vermogen kan opbouwen. Het loopt anders. De wedstrijd Café Cadeau (zie www.cafecadeau.nl) van Grolsch kwam op zijn pad.

Samen met compagnon Gerlof Bos bedacht hij het innovatieve concept M-eating Point, een soort stationsrestauratie nieuwe stijl, waarmee een aanmoedigingsprijs van €1000,- voor de beste schoolverlater werd gewonnen. En nu? ‘We zijn bezig om dit concept in de praktijk te gaan brengen. We hebben er grote verwachtingen van omdat het volgens ons in een behoefte voorziet.’

Roy Niëns (21): bedrijf van overgrootvader wacht een prima toekomst
Overgrootvader, grootvader, vader, zoon. Het mag duidelijk zijn dat Roy Niëns, pas afgestudeerd aan de middelbare hotelschool Venlo, afkomstig is uit een echte horecafamilie. Behalve vader en moeder zijn broer, oom en tante ook actief in Niëns Horeca (zie www. nienshoreca.nl), dat momenteel een grootscheepse verbouwing ondergaat. Het zalencentrum wordt uitgebouwd tot een horecacomplex met zalen, twee restaurants en acht bowlingbanen. Gericht op de toekomst. Roy: ‘Mijn broer en ik zijn volledig bij deze uitbreiding betrokken. We hebben er ook volmondig ‘ja’ tegen gezegd.’

Of er ook nog sprake is van een generatieconflict? Dat is een groot woord, maar verschillen van inzicht waren er wel. Op de hotelschool leer je dingen op het gebied van personeelsmanagement en kostprijsberekeningen bijvoorbeeld. ‘Vroeger hoefde dat allemaal niet zo, nu wel. We zijn uitgegroeid tot een behoorlijk groot bedrijf met tamelijk veel werknemers. Een professioneel beleid is min of meer noodzakelijk.’

Roy heeft over zijn toekomst nooit gepiekerd. Op zijn twaalfde stond vast waarvoor hij in de wieg was gelegd: de keuken. Hij volgde de opleiding consumptieve technieken om daarna op de middelbare hotelschool terecht te komen. Stages liep hij bij de sterrenrestaurants De Librije in Zwolle en restaurant Vermeer in Amsterdam. Z’n leermeesters aldaar zijn toppers. Hij stak daar veel van op.

Over de school: ‘Dankzij m’n ervaring thuis had ik geen last van gastenschuwheid waar anderen in het begin vaak wel mee kampen. Je bent ook rustiger dan de anderen, want je hebt thuis het nodige meegemaakt.’ Zoals nu een recessie bijvoorbeeld. Wat doe je als de gasten weggeblijven? ‘Geen idee, want dat is tot nu toe niet gebeurd. Doordat we kwaliteit bieden tegen een prettige prijs, blijft het hier behoorlijk doorlopen. Ik denk dat er voor ons een prima toekomst is weggelegd.’

Bart de Vries (18): eerst elders aan de slag, dan bedrijf overnemen
Sommige mensen zijn voorbestemd. Bart de Vries, derdejaars aan de MHS Groningen, bijvoorbeeld. Toen Bart nog Bartje was en zijn eerste volzinnen uitsprak, hadden zijn ouders, die het Wapen van Drenthe (zie www. hetwapenvandrenthe.nl) te Roden exploiteren, het al in de gaten: dit wordt een horecaman. Maar hoe keek hij er zelf tegenaan? ‘Ik heb over mijn bestemming nooit getwijfeld.’

Hij deed onder meer ervaring op achter de bar in het hotel café restaurant van zijn ouders. Een feest was dat: sfeer, gezelligheid, drukte en mensen. Konden ze hem nog wat leren toen hij later op de middelbare hotelschool terechtkwam? Zeker! ‘Uitserveren op de klassieke manier bijvoorbeeld. Zo werken wij hier niet, maar het is goed om dat onder de knie te krijgen. Verder is de bedrijfseconomische kant erg leerzaam.’

En noodzakelijk, want Bart is van plan om het Wapen van Drenthe te zijner tijd over te nemen. De derde generatie De Vries treedt aan. Maar zo ver is het nog lang niet. Lieneke en Rudi, zijn ouders, zijn 47 en 50. Zij kunnen nog behoorlijk lang mee. Bart: ‘Voor ik het bedrijf overneem, wil ik elders aan de slag. Voor het vierde jaar van mijn opleiding probeer ik een stage in Engeland te regelen om daar kennis te maken met grotere bedrijven. Na mijn opleiding probeer ik aan de slag te gaan in andere interessante bedrijven.’

Gaat hij het Wapen van Drenthe na de overname volledig op zijn kop zetten en restylen? ‘Hou op. We zitten hier momenteel midden in een verbouwing. Laten we dat eerst maar eens tot een goed einde zien te brengen.’

Mindjoe!
– Denk niet dat je als bedrijfsopvolger in een gespreid bedje komt. Wie succesvol wil ondernemen zal zichzelf ten volle waar moeten maken.
– Wanneer jij in het bedrijf van je ouders werkzaam bent, kan het raadzaam zijn om taken en verantwoordelijkheden vast te leggen op papier. Zo voorkom je misverstanden.
– Als jij de beoogde opvolger bent, doen je ouders er goed aan om jou eerst verantwoordelijk te maken voor een afdeling van het bedrijf. Je groeit langzaam in je nieuwe rol als eigenaar.
– Het is belangrijk om binnen een bedrijf geregeld ervaringen uit te wisselen zodat alle partijen op de hoogte blijven van de situatie. Leg afspraken en ervaringen vast.
– Uiteraard is ook het fiscale verhaal bij een bedrijfsovername van groot belang. Hoe eerder dit met de accountant wordt besproken, hoe sneller er maatregelen getroffen kunnen worden.
– Ervaring opdoen in het bedrijf van je ouders is mooi meegenomen. Maar steek ook op andere plaatsen je licht op.