artikel

Huisman horeca uit de vaart

Horeca

Zestig jaar lang was de familie Huisman druk met de buffetexploitatie op het veer Kruiningen-Perkpolder. De opening van de Westerscheldetunnel maakt twee van de vier broers Huisman nu brodeloos.De buffetexploitanten op het veer Kruiningen-Perkpolder draaiden de laatste dagen topomzetten. Duizenden mensen lieten zich nog eens overzetten en namen afscheid van de bootverbinding tussen Zeeuws-Vlaanderen en de rest van Nederland. Het was op bepaalde momenten zo druk dat niet iedereen van een kopje koffie, erwtensoep of een kroketje kon worden voorzien. ‘Nee’ verkopen, dat heeft de familie in zestig jaar nog niet eerder meegemaakt.

Ondanks de topdagen zijn de exploitanten, de broers Hein en Jan Huisman, beiden dik in de vijftig, financieel niet binnen. Ze zullen iets anders moeten gaan doen nu de veerponten Prinses Juliana en Prins Willem-Alexander uit de vaart gaan. Voor Huisman Horeca, zoals de firma heet, is er geen werk meer. De ingebruikname van de tunnel onder de Westerschelde, die Zeeuws-Vlaanderen en Walcheren verbindt, betekent de nekslag voor de broers.

Vandaag, vrijdag is het officieel zover. Maar morgen zullen de uitbaters hun gasten nog eenmaal een natje en een droogje aanbieden. ‘Een uitvaart met een vrolijk tintje’, noemt Laurentius Huisman (52) het. Hij is een broer van Hein en Jan en exploiteert een frituur op het veerplein in Perkpolder.

Nekslag‘
Het is een zware dobber’, zegt Hein Huisman. ‘Ik heb hier 35 jaar hard, maar met veel plezier gewerkt en ik ben bang dat ik in een zwart gat val.’ Voor de twaalf personeelsleden is er een afvloeiingsregeling, maar de twee ondernemers staan met lege handen. Ze kunnen niet terugvallen op bedrijven aan de wal. Laurentius: ‘Sommige mensen vinden dat vreemd, die zeggen: ze hadden het aan kunnen zien komen. Maar ze houden er geen rekening mee dat je niet iets anders op kunt zetten als je dag in dag uit een bedrijf draaiende moet houden. Nu is het van de ene op de andere dag over en is de exploitatie waardeloos. Goodwill kun je in dit geval wel vergeten.’

Hein zegt dat Jan en hij een advocaat in de arm genomen hebben om te kijken wie er aansprakelijk gesteld kan worden voor de schade die de bedrijfsbeëindiging met zich meebrengt. ‘Dat is een moeizame weg. Rijkswaterstaat, de Provincie, de Provinciale Stoombootdiensten, niemand geeft thuis’, aldus Hein. ‘Het ene moment hoor je dat er een schadeloket wordt geopend en het volgende moment lees je dat Rijkswaterstaat geen geld heeft om schadevergoedingen uit te keren.’

Risicospreiding
Er zijn zo’n twintig ondernemers die schade ondervinden door het verdwijnen van de verbinding Kruiningen-Perkpolder en de afslanking van de verbinding Vlissingen-Breskens, die alleen nog als voetveer dienst zal doen. De Kamer van Koophandel en MKB Zeeland hebben een bijeenkomst met de betrokkenen belegd. Maar daar is het tot nu toe bij gebleven, zo weet Laurentius Huisman. Zelf heeft hij in de loop van de jaren zijn risico enigszins gespreid.

Lau, zoals zijn broers hem noemen, werkte zelf ook vijftien jaar op het veer. Hij exploiteert behalve de frituur café-restaurant Het Bonte Hert in Hulst en een restaurant in recreatiepark De Braakman bij Hoek. Zijn zoon Tommy wil de frituur op het veerplein voorlopig openhouden en zich richten op afhaalklanten. Huisman: ‘Tommy is een jonge vent. Die gaat niet bij de pakken neerzitten. Maar ik denk dat hij na een week, als hij twee konijnen en een aalscholver voorbij heeft zien komen, van gedachten verandert.’

In Kruiningen zit broer Theo in hetzelfde schuitje. Ook hij exploiteert daar op het veerplein een frituur. Gelukkig kan hij voor een deel terugvallen op een taveerne in Goes.Laurentius Huisman vindt dat hij en zijn broers recht hebben op een degelijke schadevergoeding. Die zou kunnen bestaan uit een mogelijkheid om hun bedrijven naar elders te verplaatsen, hoewel dat voor de broers Hein en Jan onmogelijk is. Want wat is er vergelijkbaar met de dynamiek van het zelfbedieningsbuffet op de veerponten? Dagelijks hadden de broers honderden sociale contacten en zaten ze voortdurend in een race tegen de tijd. Binnen een half uur de reizigers, waaronder veel vrachtwagenchauffeurs, voorzien van koffie, fris, soep en broodjes en alle tafels schoon op het moment dat nieuwe passagiers zich aandienden.

Het is voorbij. De Juliana en de Willem-Alexander gaan in één koop naar Italië en koningin Beatrix opent de Westerscheldetunnel. Huisman is niet gecharmeerd van het bouwwerk. ‘Als het niet strikt noodzakelijk is, maak ik er geen gebruik van.’