artikel

En zo is (het) gekomen

Horeca

Dit is zo te verplaatsen naar Amsterdam’. Peter van der Plaat is overtuigd van de hipheid van het Groningse &Zo. Eten, drinken en dansen in een clubby stijl is wat hij en kompaan Johan Verweij bieden. Nu gaat er écht niets meer boven Groningen.

Na elven ’s avonds volgt de metamorfose. De tafels en stoelen gaan van de vloer. De voetjes even later ook. Bezoekers leven zich uit op een danceclassic van Wildcherry, waar even daarvoor nog klassiek wild werd geserveerd aan tafel. Het concept eten, drinken en dansen is niet hemelbestormend, maar in de stad die zegt dat niets boven zichzelf gaat valt de zaak beslist op. Zeker in de stijl waarin de Utrechters Peter van der Plaat en Johan Verweij het concept goten.

De strakke inrichting staat in schril contrast met de vooral feestcafé-achtige zaken die het centrum van Groningen telt. (Eten, Drinken, Dansen) &Zo is gevestigd in een oud pakhuis. Verantwoordelijk voor het strakke design is Monk, die eerder het Amsterdamse loungerestaurant Mme. Jeanette en café-restaurant Tottweeduizendzeven in Amersfoort onder handen nam.

De handtekening van dit architectenbureau uit Utrecht is meer dan duidelijk aanwezig in het statige hoekpand aan de rand van het uitgaanscentrum Grote Markt. Monk heeft de euvele moed om ook toiletten tot z’n handelsmerk te maken. Dat is in Groningen meer dan gelukt. Zowel het heren- als het damestoilet bestaat uit één geheel van gespoten polyester. Kleur: knaloranje. En met het vrouwen-urinoir (!) lijkt &Zo zelfs een landelijke primeur te hebben.

Pilot store
Na de entree, té klein voor het vlot en in groten getale toestromende dansvolk, geeft het trappenhuis door zijn stroomlijning al iets prijs van de stijl binnen. Daar vieren wit, strak hout en hardplastic designstoelen hoogtij. Subtiel gebruik van (glasvezel)licht voorkomt een kille uitstraling. Ook de talrijke zithoekjes op de twee te exploiteren verdiepingen houden het gezellig.

Zoals gezegd volgt rond elf uur, half twaalf ’s avonds de metamorfose. ‘Het barpersoneel arriveert om tien uur en mag ruim een uur later de stoelen en tafels in een hok zetten. De operatie duurt maar vijf minuten, maar is eigenlijk wel het meest hectische stuk van de avond. Het kan niet anders, want deze eet-, drink- en dansstijl is juist de kracht en de charme van dit bedrijf.’

Kenmerkende horeca-elementen zijn de open keuken waar chef-kok Jeroen Kevekamp bezield de scepter zwaait. Als de tijd het toelaat verschijnt hij ook ten tonele aan de bars. Die zijn zonder uitzondering strak. Met erachter een opvallend item: een inbouwkastje op ooghoogte, met een plexiglas deurtje waarachter sigarettenpakjes worden gepresenteerd.

‘We zijn nu een pilot store voor Barclay’, legt Van der Plaat uit. ‘Onze barmedewerkers verkopen dat merk en andere merken van dezelfde fabrikant los uit het kastje. In ruil voor deze plek heeft British American Tobacco deze bar gesponsord. Tabaksfabrikanten staan door de nieuwe Tabakswet, die de vertrouwde reclame-uitingen verbiedt, te springen om zich te presenteren aan het publiek.’ De 31-jarige Utrechter verbaast zich over de keus aan sponsormogelijkheden. Zo kwam hij makkelijk aan ‘betaalde’ wanden via Ursus en Martini. ‘En dan wil ik nog wel een wandje verkopen. Uiteraard willen die bedrijven alleen sponsoren in zaken met stijl.’

Tabaks- en drankmerken als sponsor, is de verleiding voor het personeel niet groot om te gaan roken en drinken? ‘Ze mogen niet roken en drinken tijdens het werk, maar ze krijgen wel gratis sigaretten.’

LijdenOm tot deze inrichting te komen moest het hele binnenwerk worden gestript. Het oude interieur van disco Index, die Van der Plaat van 1996 tot 2002 runde, maar vanwege een te jong publiek niet meer liep zoals de bedoeling was. De verbouwing duurde bijna een jaar, maar dat had door gesteggel met Monumentenzorg nog wel een half jaar langer kunnen duren. Uiteindelijk kwam de totale investering uit op 750.000 euro; redelijk over het budget heen.

‘We hebben veel te danken aan de gemeente, die veel druk achter bepaalde dingen heeft gezet. Zoals de bouwvergunning die ze officieel pas maanden later af hadden hoeven geven. De problemen waren dat enkele bogen die steun geven niet mochten worden aangepast, en dat er een stalen constructie moest komen voor het trappenhuis.’

Ondertussen zijn de fraaie bruggen op de tweede verdieping ook gereed. ‘De aannemer zou in september klaar zijn, maar dat lukte niet. Sterker, om in december open te kunnen – in verband met de feestdagen – stonden we op een gegeven moment tegelijkertijd te zagen en te schilderen. We hebben inderdaad een jaar lang geen inkomsten gehad, maar dat konden we wel lijden.’

Naast &Zo exploiteren Van der Plaat en Verweij ook après-skihut ’t Feest, een paar straten verderop. Een prima lopende zaak, maar niet te vergelijken met het gastronomischer &Zo. Hoewel ’t Feest nog niet zo lang geleden ook is gestart met eten. ‘Bij &Zo is het eten een zesde van de omzet, dat moet op korte termijn een derde worden.’

Gelul
Van der Plaat, voormalig dj, was één van de eersten in Nederland die grootschalige houseparty’s organiseerde. In Central Studios in Utrecht was hij verantwoordelijk voor onder meer Dance 2 Eden en Trip 2 Dreamland. Uiteindelijk belandde hij, na op hbo-niveau wat gerommeld te hebben met bedrijfseconomie en rechten, in Groningen. Studiekameraad Verweij volgde niet lang daarna.

De twee vullen elkaar naar eigen zeggen goed aan. ‘Johan houdt zich veel bezig met het natte deel van de horeca en ik met muziek en de administratie. En ja, het zal wel een cliché zijn, maar we doen het hier echt met z’n allen. Iedereen wordt voldoende vrij gelaten, maar we houden alles natuurlijk wel in goed in de gaten. De bedrijfsleider dient ’s avonds om zeven uur achter of bij de bar te zijn om de gasten op te vangen. En we bemoeien ons ook met de kaart. Zo stelde de keuken een voorgerecht van 15 euro voor, maar dat hebben we niet gedaan. Anders krijg je dat gelul dat &Zo een dure tent is, en dat is niet zo.’

De ‘bazen’ streven openheid naar het personeel na. ‘Opmerkingen zijn meer dan welkom. Vaak komen die wel los als we op zondag met z’n allen de restjes wijn opdrinken.’

De zakenpartners c.q. vrienden mogen dan Utregters zijn, ondanks die harde g passen ze erg goed in het gemoedelijke Groningen. Ze hebben de stad in hun hart gesloten. ‘In Utrecht zijn er momenteel grote problemen met Marokkanen, dat is hier gelukkig niet. Zeer weinig vervelende groepen. Hier gaan de mensen veel op stap, leven veel in het centrum. Als ondernemer kun je tenminste drie van de zeven dagen goed draaien. Bovendien is het publiek hier niet zo arrogant als in Utrecht. Juist niet stug, maar erg aardig.’

Een droom van het duo is om een keten van &Zo te beginnen. ‘Het concept leent zich ervoor, is verplaatsbaar. Al is het wel moeilijk om op afstand een zaak te besturen.’ Hardop wordt gedacht: ‘Arnhem, Tilburg, Zwolle, ach, &Zo kan zo in Amsterdam!’