artikel

Stellling 2

Horeca

Hoofden voeding hebben niks meer te vertellen. Eigen schuld, dikke bult. (zaal en panel: ong. 75 procent rode kaarten, oftewel oneens.)

Evert Bots, zorgmedewerker Continuzorg in Utrecht, is het hier wel helemaal mee eens. “Er is gebrek aan visie, durf en management in de zorg. Degenen die dat wel hebben zitten in het bedrijfsleven. Wij komen allemaal op voor ons eigen clubje. Daar zijn we goed in. We zouden allemaal hetzelfde moeten willen: de kwaliteit van leven van de patiënt verbeteren.”

Theo van Brussel, directeur van Foodstep, sluit zich hierbij aan. “Wij publiceerden vijf jaar geleden al document met een visie op voeding waar dat in stond. Maar in de praktijk blijkt dat hoofden Voeding niet in staat zijn voeding op de agenda van de directie of de raad van Bestuur te krijgen. Er is te weinig overleg tussen voedingsafdelingen en directies.”

Reactie uit de zaal van het hoofd Voeding van het ziekenhuis Zoetermeer. “Het moment van contact met de patiënt, de bediening dus, is het belangrijkste. Wij moeten naar de klant toe en er achter zien te komen wat die wil.”

Siebe Homminga, voorzitter cliëntenraad van Coornherstate sluit zich daar van harte bij aan. “Uit onderzoek blijkt dat medewerkers van elkaar niet weten wat ze doen. Daar zou verandering in moeten komen.”

Theo Pieper, vice-president van het Koksgilde: “Het is allemaal korte termijnplanning en willen scoren. Ondertussen wordt er niet naar de klant geluisterd.”Evert Bots: “En misschien wil die wel meer kroketten en minder medicijnen!”

Dalende zorgbehoefte

Een medewerker van Heinz Foodservice in de zaal: “Wat wij als bedrijven leveren is niet relevant. Veel belangrijker is hoe je het levert en wat de klant en de zorginstelling wil.”

Evert Bots maakt zich druk om de bezuinigingen in de zorg en de beperkte budgetten. “Waarom moet de zorg inleveren? Moeten we het weer met minder zusters doen? Laat de specialisten maar inleveren.”

De zaal is het niet met de stelling eens. “Na een fusie was het bij ons heel moeilijk het belang van voeding hoog te houden, vertelt het hoofd Voeding van een verzorgingstehuis in Tilburg. “Wij lopen steeds tegen de grenzen van het budget aan.”

Een facilitair manager van verpleegtehuis valt hem bij: “Wij willen kwaliteit van leven voor onze patiënten. Er wordt te makkelijk bezuinigd op de facilitaire dienst. De bezuinigingen gebeuren onevenredig.”

Theo van Brussel, directeur van Foodstep : “Jullie kijken teveel naar de voeding in plaats van naar de logistiek. Het budget voor voeding is veelal rond de € 15,- per dag en maar € 2,50 daarvan bestaat uit eten. De rest is de logistiek!”

Frits van Es, directeur Zorgcentrum Rivierenland in Tiel stelt: “Het budget is te weinig en het streefniveau hoog. Dat wringt altijd.”

Een directeur van een zorgcentrum uit de zaal: “Uit onderzoek blijkt dat als mensen zich goed voelen, de zorgbehoefte met 40 procent daalt! We zouden de zaak dus helemaal anders moeten aanpakken. En voeding is daarin heel belangrijk. Cliënten hebben niks te vertellen, ik mis hier in de zaal ook de cliënt.

Iemand anders uit de zaal reageert: “In een ziekenhuis heeft de klant inderdaad niks te vertellen. In een zorginstelling is dat heel anders, daar is een veel langere opname. Ik zou zeggen: laat patiënten kiezen in wat voor soort restaurant hij wil eten en op welk tijdstip.”

Zaal: “Er is inderdaad een groot verschil tussen een ziekenhuis en een verzorgingstehuis. In een ziekenhuis staat je hoofd vaak ook niet naar eten.”

De andere stellingen:

1 Zorginstellingen miskennen voeding als een belangrijk onderdeel van het verblijfsconcept en zijn dus niet patiënt/klantvriendelijk. ( ong. 75 procent groene kaarten)

3 Schaalvergroting in de voeding heeft niks beters opgeleverd, erger nog; verschraling. (ong. 80 procent groene kaarten)

Evert Bots, zorgmedewerker Continuzorg in Utrecht, is het hier wel helemaal mee eens. “Er is gebrek aan visie, durf en management in de zorg. Degenen die dat wel hebben zitten in het bedrijfsleven. Wij komen allemaal op voor ons eigen clubje. Daar zijn we goed in. We zouden allemaal hetzelfde moeten willen: de kwaliteit van leven van de patiënt verbeteren.”

Theo van Brussel, directeur van Foodstep, sluit zich hierbij aan. “Wij publiceerden vijf jaar geleden al document met een visie op voeding waar dat in stond. Maar in de praktijk blijkt dat hoofden Voeding niet in staat zijn voeding op de agenda van de directie of de raad van Bestuur te krijgen. Er is te weinig overleg tussen voedingsafdelingen en directies.”

Reactie uit de zaal van het hoofd Voeding van het ziekenhuis Zoetermeer. “Het moment van contact met de patiënt, de bediening dus, is het belangrijkste. Wij moeten naar de klant toe en er achter zien te komen wat die wil.”

Siebe Homminga, voorzitter cliëntenraad van Coornherstate sluit zich daar van harte bij aan. “Uit onderzoek blijkt dat medewerkers van elkaar niet weten wat ze doen. Daar zou verandering in moeten komen.”

Theo Pieper, vice-president van het Koksgilde: “Het is allemaal korte termijnplanning en willen scoren. Ondertussen wordt er niet naar de klant geluisterd.”Evert Bots: “En misschien wil die wel meer kroketten en minder medicijnen!”

Dalende zorgbehoefte

Een medewerker van Heinz Foodservice in de zaal: “Wat wij als bedrijven leveren is niet relevant. Veel belangrijker is hoe je het levert en wat de klant en de zorginstelling wil.”

Evert Bots maakt zich druk om de bezuinigingen in de zorg en de beperkte budgetten. “Waarom moet de zorg inleveren? Moeten we het weer met minder zusters doen? Laat de specialisten maar inleveren.”

De zaal is het niet met de stelling eens. “Na een fusie was het bij ons heel moeilijk het belang van voeding hoog te houden, vertelt het hoofd Voeding van een verzorgingstehuis in Tilburg. “Wij lopen steeds tegen de grenzen van het budget aan.”

Een facilitair manager van verpleegtehuis valt hem bij: “Wij willen kwaliteit van leven voor onze patiënten. Er wordt te makkelijk bezuinigd op de facilitaire dienst. De bezuinigingen gebeuren onevenredig.”

Theo van Brussel, directeur van Foodstep : “Jullie kijken teveel naar de voeding in plaats van naar de logistiek. Het budget voor voeding is veelal rond de € 15,- per dag en maar € 2,50 daarvan bestaat uit eten. De rest is de logistiek!”

Frits van Es, directeur Zorgcentrum Rivierenland in Tiel stelt: “Het budget is te weinig en het streefniveau hoog. Dat wringt altijd.”

Een directeur van een zorgcentrum uit de zaal: “Uit onderzoek blijkt dat als mensen zich goed voelen, de zorgbehoefte met 40 procent daalt! We zouden de zaak dus helemaal anders moeten aanpakken. En voeding is daarin heel belangrijk. Cliënten hebben niks te vertellen, ik mis hier in de zaal ook de cliënt.

Iemand anders uit de zaal reageert: “In een ziekenhuis heeft de klant inderdaad niks te vertellen. In een zorginstelling is dat heel anders, daar is een veel langere opname. Ik zou zeggen: laat patiënten kiezen in wat voor soort restaurant hij wil eten en op welk tijdstip.”

Zaal: “Er is inderdaad een groot verschil tussen een ziekenhuis en een verzorgingstehuis. In een ziekenhuis staat je hoofd vaak ook niet naar eten.”

De andere stellingen:

1 Zorginstellingen miskennen voeding als een belangrijk onderdeel van het verblijfsconcept en zijn dus niet patiënt/klantvriendelijk. ( ong. 75 procent groene kaarten)

3 Schaalvergroting in de voeding heeft niks beters opgeleverd, erger nog; verschraling. (ong. 80 procent groene kaarten)