artikel

Sterke hotelverhalen nogal slaapverwekkend

Horeca

Het boek ‘Hotels, sterke verhalen rond vermaarde hotels’ belooft meer dan het waarmaakt. De Parijse reisreporter Francisca Mattéoli koppelde een dertigtal (vooral historische) beroemdheden aan al even beroemde hotels waar ze korte of langere tijd verbleven. Je rekent op smakelijke verhalen van celebrities die hotels volledig ontregelen, exorbitante eisen stellen, orgieën beleven of bacchanalen aanrichten. Maar nee, het is geen boek van uitspattingen.

Sterke hotelverhalen nogal slaapverwekkend

De schrijvers en filmsterren boekten de hotels om er tot rust te komen, whisky te drinken, om er een buitenechtelijke partner te fêteren of gewoon om er te slapen. Greta Garbo nam in hotel Adlon in Berlijn de film Grand Hotel op. Een van de personages in de film beschrijft het hotelleven: ‘Wat doet men in een Grand Hôtel? Je slaapt er, je drinkt. Je flirt een beetje. Je danst een keer…’ Garbo tekende in het hotel haar contract met de Amerikaanse filmmaatschappij MGM en werd wereldberoemd. Sterk verhaal? Nee, een feit. Filosoof Jean-Paul Sartre verbleef met schrijfster Simone de Beauvoir in Sole al Pantheon in Rome. Nee, de boel stond niet op z’n kop als Sartre kwam. ‘Hij wilde altijd de rustige kamer’, herinneren ze zich in het hotel.

Huismus
Tja, dan maar geswitcht naar Ernest Hemingway in het Abos Mundos op Cuba. ‘s Ochtends schrijven, ‘s middags vissen en daarna vooral veel drinken. ‘Het Ambos Mundos blijft gedurende zeven jaar zijn Cubaanse pied-à-terre. Zodra hij in de stad aankomt, trekt hij naar zijn kamertje: altijd hetzelfde’, schrijft Mattéoli.

Eens zien of maffiabaas Al Capone in het Biltmore in Miami voor meer vuurwerk zorgde. Mattéoli: ‘zijn bestaan (in Miami) lijkt op het eerste gezicht dat van een huismus… Om niet helemaal de routine kwijt te raken, speelt hij kaart en zet een clandestiene bar op in het Biltmore Hotel.’En zo kabbelt het door in het – niettemin fraai geïllustreerde – boek. Zelfs het bezoek van Andy Warhol en gevolg aan het Savoy in Londen levert niet meer spektakel op dan een klacht van een van Warhols volgelingen dat het hotel vies en smerig is en de bediening slecht.

Het verblijf van de extravagante rockster Alice Cooper in de jaren zeventig in het Portobello Hotel in Londen begint erop te lijken. Voor hem werd een rond bed vervaardigd. Zijn huisdier, een boa constrictor, sliep naast hem in een antieke badkuip. Hotelpersoneel zorgde ervoor dat het dier te eten had. ‘Alice Cooper betaalde en gaf zijn instructies. Het hotelpersoneel zou elke dag muizen gaan kopen in de winkels in de buurt. Een ernstig probleem’, aldus de directie. ‘Hij had regelmatig muizen nodig en in korte tijd hadden wij alle winkelvoorraden opgekocht.’

En in het Parijse Meurice moest chef-conciërge Jacques Pillet op zoek naar de twee panterkatten van de gast Salvador Dali. De excentrieke kunstenaar gaf het hotel ook eens de opdracht om de dromedaris uit de Camel-reclame op te sporen. Duizend telefoontjes werden eraan gespendeerd.

Sleutel
Het enige écht sterke verhaal in het boek leidt naar het Pera Palas in Instanbul. In 1926 was thrillerschrijftster Agatha Christie meer dan een week spoorloos, en wist zich daar achteraf niets meer van te herinneren. Warner Bros wilde in 1979 een film over haar verdwijning maken. Christie was toen al drie jaar dood. Warner vroeg het medium Tamara Rand om contact met Christie te zoeken. Zij kreeg van de overleden schijftster een boodschap door: ‘De sleutel van het mysterie van mijn verdwijning ligt in het Pera Palas in Instanbul’. In het hotel werd kort daarop een ingemetselde sleutel gevonden. Rand kreeg opnieuw een boodschap van Christie: het mysterie zou worden opgelost op het moment dat zij, Rand, de sleutel in haar hand hield. Het medium zou 20 augustus 1979 naar het hotel komen en het mysterie onthullen. Maar het spektakel werd gecanceld omdat het hotelpersoneel in staking was. De sleutel kwam in een kluis terecht en het mysterie is nog steeds niet opgelost.

De schrijvers en filmsterren boekten de hotels om er tot rust te komen, whisky te drinken, om er een buitenechtelijke partner te fêteren of gewoon om er te slapen. Greta Garbo nam in hotel Adlon in Berlijn de film Grand Hotel op. Een van de personages in de film beschrijft het hotelleven: ‘Wat doet men in een Grand Hôtel? Je slaapt er, je drinkt. Je flirt een beetje. Je danst een keer…’ Garbo tekende in het hotel haar contract met de Amerikaanse filmmaatschappij MGM en werd wereldberoemd. Sterk verhaal? Nee, een feit. Filosoof Jean-Paul Sartre verbleef met schrijfster Simone de Beauvoir in Sole al Pantheon in Rome. Nee, de boel stond niet op z’n kop als Sartre kwam. ‘Hij wilde altijd de rustige kamer’, herinneren ze zich in het hotel.

Huismus
Tja, dan maar geswitcht naar Ernest Hemingway in het Abos Mundos op Cuba. ‘s Ochtends schrijven, ‘s middags vissen en daarna vooral veel drinken. ‘Het Ambos Mundos blijft gedurende zeven jaar zijn Cubaanse pied-à-terre. Zodra hij in de stad aankomt, trekt hij naar zijn kamertje: altijd hetzelfde’, schrijft Mattéoli.

Eens zien of maffiabaas Al Capone in het Biltmore in Miami voor meer vuurwerk zorgde. Mattéoli: ‘zijn bestaan (in Miami) lijkt op het eerste gezicht dat van een huismus… Om niet helemaal de routine kwijt te raken, speelt hij kaart en zet een clandestiene bar op in het Biltmore Hotel.’En zo kabbelt het door in het – niettemin fraai geïllustreerde – boek. Zelfs het bezoek van Andy Warhol en gevolg aan het Savoy in Londen levert niet meer spektakel op dan een klacht van een van Warhols volgelingen dat het hotel vies en smerig is en de bediening slecht.

Het verblijf van de extravagante rockster Alice Cooper in de jaren zeventig in het Portobello Hotel in Londen begint erop te lijken. Voor hem werd een rond bed vervaardigd. Zijn huisdier, een boa constrictor, sliep naast hem in een antieke badkuip. Hotelpersoneel zorgde ervoor dat het dier te eten had. ‘Alice Cooper betaalde en gaf zijn instructies. Het hotelpersoneel zou elke dag muizen gaan kopen in de winkels in de buurt. Een ernstig probleem’, aldus de directie. ‘Hij had regelmatig muizen nodig en in korte tijd hadden wij alle winkelvoorraden opgekocht.’

En in het Parijse Meurice moest chef-conciërge Jacques Pillet op zoek naar de twee panterkatten van de gast Salvador Dali. De excentrieke kunstenaar gaf het hotel ook eens de opdracht om de dromedaris uit de Camel-reclame op te sporen. Duizend telefoontjes werden eraan gespendeerd.

Sleutel
Het enige écht sterke verhaal in het boek leidt naar het Pera Palas in Instanbul. In 1926 was thrillerschrijftster Agatha Christie meer dan een week spoorloos, en wist zich daar achteraf niets meer van te herinneren. Warner Bros wilde in 1979 een film over haar verdwijning maken. Christie was toen al drie jaar dood. Warner vroeg het medium Tamara Rand om contact met Christie te zoeken. Zij kreeg van de overleden schijftster een boodschap door: ‘De sleutel van het mysterie van mijn verdwijning ligt in het Pera Palas in Instanbul’. In het hotel werd kort daarop een ingemetselde sleutel gevonden. Rand kreeg opnieuw een boodschap van Christie: het mysterie zou worden opgelost op het moment dat zij, Rand, de sleutel in haar hand hield. Het medium zou 20 augustus 1979 naar het hotel komen en het mysterie onthullen. Maar het spektakel werd gecanceld omdat het hotelpersoneel in staking was. De sleutel kwam in een kluis terecht en het mysterie is nog steeds niet opgelost.