artikel

Tip: draag een rode onderbroek

Horeca

We volgen dit jaar drie opleidingen die ons nieuwsgierig maken: de Sterklas, Gastronoom en Masterclass. Dit keer: aandacht voor persoonlijke ontwikkeling in de Masterclass.Het beroep van gastheer of -vrouw is mooi en vervullend, maar ook zwaar en vaak zeer onderschat. Het is intensief, zowel geestelijk als lichamelijk. Elke dag weer staan de mensen van de bediening oog in oog met de gast, de tafel. Gasten met een humeur, gasten die dwingen of zeuren, gasten met een verborgen doelstelling en ja, natuurlijk, ook heel veel gasten die gewoon een leuke avond willen. Ga er maar aan staan als je ook nog eens ettelijke kilometers te voet aflegt en je ogen en oren voortdurend op scherp staan voor het opvangen van het kleinste detail.

Energiemanagement
Als iemand dit weet is het Sjoerd Gehrels, die zelf tien jaar lang aan tafels stond en eindeloze kilometers door restaurants van het hoogste niveau heeft gelopen. Hij weet ook dat je dit werk vaak niet je hele leven kunt blijven doen, dat het een plaats in je leven moet krijgen en dat er in ieder geval een horizon moet zijn: de ruimte om eventueel nieuwe keuzes te maken. In de driejarige opleiding Masterclass, waar hij als adjunct-directeur van de Hoge Hotelschool Leeuwarden medeverantwoordelijk voor is, heeft hij zijn missie dan ook verweven: mensen weerbaar maken.

`Persoonlijke ontwikkeling is minstens zo belangrijk als kennis van wijnen en gastronomie, financiële kennis en bedrijfsplanning’, vindt Gehrels. Hij zegt het met liefde en overtuiging en heeft ook nog eens de moed om dit studie-onderdeel op een voor de horeca volstrekt nieuwe manier te verwezenlijken: met lessen ‘persoonlijk energie management’ van trainster Anneke Coopman.

Heks
Net als Gehrels wordt Anneke Coopman tijdens de Maandbijeenkomst, waar de drie jaargroepen eigen en gezamenlijke lessen volgen, enthousiast door haar derdejaars begroet. `U heeft dat verhaal van de rode onderbroek nog niet aan de eerstejaars verteld!’ Iedereen slaat dubbel van het lachen, maar de bewondering voor ‘mevrouw Coopman’ is werkelijk groot. De derdejaars weten nog dat kleur effect heeft op je stemming en hoe gekleurde lingerie dan wonderen kan doen. Dat een rode onderbroek helpt ‘gronden’ en effect kan hebben voor mensen met koude voeten. `Ja hoor, ik ben een heks op een bezemsteel’, zegt Anneke Coopman, `maar wel een wetenschappelijke heks.’

Surastar en biopulsar
Anneke Coopman kent de horeca met zijn pieken en dalen, zijn heel eigen life style, van binnenuit. In haar lessen weet ze dus echt waar ze over praat als ze zegt dat `je alleen goed in je vel kan zitten als werk en privé met elkaar in evenwicht zijn.’ Persoonlijk energie management is volgens haar niets anders dan het vinden van een balans, het gevoel dat de binnenwereld klopt met de buitenwereld. Maar ja, hoe doe je dat? Waarom is het zo moeilijk om die harmonie te vinden, om sterk en veerkrachtig te blijven in een wereld die op zijn kop lijkt te staan en in een beroep dat veel van je vraagt?

Coopman wijst erop dat je niet alléén met anderen kunt bezig zijn. Hoe belangrijk het is dingen los te laten, letterlijk uit je hoofd te zetten, van je rug af te gooien. `Allemaal lifters en mee-eters’, zegt ze. `Iedereen is in de eerste plaats verantwoordelijk voor zichzelf en dán pas voor een ander.’

Vaag? Of juist vanzelfsprekend? Waarom doen we het dan niet? Waarom zijn veel mensen zo moe? De studenten hingen in ieder geval aan de lippen van Anneke Coopman en hanteerden begrippen als aura, visualiseren en vingeryoga met het grootste gemak. Leven we dan toch echt in een nieuwe tijd?