artikel

Zeker

Horeca

Het zijn verwarrende tijden. Zo sta je te springen bij een concert van de Red Hot Chili Peppers en zo sta je niet te springen als je even later hoort dat Irak is gebombardeerd. Zo ben je blij dat er eindelijk weer eens iets op tv is en zo ben je pissed of dat de […]

Het zijn verwarrende tijden. Zo sta je te springen bij een concert van de Red Hot Chili Peppers en zo sta je niet te springen als je even later hoort dat Irak is gebombardeerd. Zo ben je blij dat er eindelijk weer eens iets op tv is en zo ben je pissed of dat de Idols-gekte zorgt voor lege kroegen. Zo ben je verlekkerd aan een (hè, hè eindelijk) salmonellavrij ei begonnen en zo kun je helemaal geen ei meer krijgen. Zo ben je verheugd legionellavrij te kunnen douchen in een viersterrenhotel en zo lees je tijdens het karige ontbijt dat een pestachtige griep is uitgebroken.

Vergeeft u mij dat ik wat zwaar op de hand ben, maar waar zijn de zekerheden? Want het lijkt er ineens op dat niets meer zeker is. Goed getapt pilsje? Nauwgezet gebakken tournedos? Behulpzame hotelreceptioniste? Smiling partypeople? Het lijkt alsof het er niet meer is. Heeft alles te maken met gevoel. Te vergelijken met de gevoelstemperatuur zoals bij het de kop opsteken van een Elfstedentocht (ook zo’n zekerheidje vroeger). Rond het vriespunt? Nee, het voelt alsof het vet onder nul is. De ratio zegt eigenlijk dat er weinig aan het handje is, maar het gevoel gaat er dwars tegen in. Maar het liefst zijn we zeker van onze zaak, zeker in deze onzekere tijden. We zijn dus op zoek naar zekerheden.

Ik ga ze wat dichter bij huis zoeken. Zijn zekerheden in de familie aan te treffen? Tja, zou kunnen. Al heeft de gevleugelde uitspraak ‘dat komt in de beste families voor’ na Margaritagate een wel heel speciale lading gekregen. En, niet voor alle lezers geschikt, is zekerheid in het gezin aan te treffen dan? Ja vast. Als je het gestegen aantal echtscheidingen wegdenkt, zeker.

Is er dan niets meer zeker? Jawel! Ik weet waar zekerheid is. Ik vind zekerheid bij mijn vrienden. De een heeft er één, de ander is gezegend met meerdere. Met hen ga ik drinken en eten en praten over de goede dingen des levens. Bij voorkeur in de geborgenheid van bar en/of restaurant. Met hen ga ik naar een party vol met gelijkgestemden. Samen uit ons dak gaan. De horeca en partyscene loopt vooruit. Het zal zorgen voor de sequel van de huidige slechtnieuwsshow, namelijk de goed nieuwsshow. Filmrechten zijn op te vragen.

En dan is het weer zo: je ziet een vernieuwend tv-programma en dat wordt door de horeca perfect opgepakt met als gevolg: ‘volle zalen’. Je kunt eten wat je wilt, omdat je lichaam zoveel antistoffen heeft aangemaakt dat er geen bacterie tegenop is gewassen. Je staat te springen bij de Peppers of te dancen en je gaat met een voldaan gevoel en een brede grijns slapen. Zeker weten.

Het zijn verwarrende tijden. Zo sta je te springen bij een concert van de Red Hot Chili Peppers en zo sta je niet te springen als je even later hoort dat Irak is gebombardeerd. Zo ben je blij dat er eindelijk weer eens iets op tv is en zo ben je pissed of dat de Idols-gekte zorgt voor lege kroegen. Zo ben je verlekkerd aan een (hè, hè eindelijk) salmonellavrij ei begonnen en zo kun je helemaal geen ei meer krijgen. Zo ben je verheugd legionellavrij te kunnen douchen in een viersterrenhotel en zo lees je tijdens het karige ontbijt dat een pestachtige griep is uitgebroken.

Vergeeft u mij dat ik wat zwaar op de hand ben, maar waar zijn de zekerheden? Want het lijkt er ineens op dat niets meer zeker is. Goed getapt pilsje? Nauwgezet gebakken tournedos? Behulpzame hotelreceptioniste? Smiling partypeople? Het lijkt alsof het er niet meer is. Heeft alles te maken met gevoel. Te vergelijken met de gevoelstemperatuur zoals bij het de kop opsteken van een Elfstedentocht (ook zo’n zekerheidje vroeger). Rond het vriespunt? Nee, het voelt alsof het vet onder nul is. De ratio zegt eigenlijk dat er weinig aan het handje is, maar het gevoel gaat er dwars tegen in. Maar het liefst zijn we zeker van onze zaak, zeker in deze onzekere tijden. We zijn dus op zoek naar zekerheden.

Ik ga ze wat dichter bij huis zoeken. Zijn zekerheden in de familie aan te treffen? Tja, zou kunnen. Al heeft de gevleugelde uitspraak ‘dat komt in de beste families voor’ na Margaritagate een wel heel speciale lading gekregen. En, niet voor alle lezers geschikt, is zekerheid in het gezin aan te treffen dan? Ja vast. Als je het gestegen aantal echtscheidingen wegdenkt, zeker.

Is er dan niets meer zeker? Jawel! Ik weet waar zekerheid is. Ik vind zekerheid bij mijn vrienden. De een heeft er één, de ander is gezegend met meerdere. Met hen ga ik drinken en eten en praten over de goede dingen des levens. Bij voorkeur in de geborgenheid van bar en/of restaurant. Met hen ga ik naar een party vol met gelijkgestemden. Samen uit ons dak gaan. De horeca en partyscene loopt vooruit. Het zal zorgen voor de sequel van de huidige slechtnieuwsshow, namelijk de goed nieuwsshow. Filmrechten zijn op te vragen.

En dan is het weer zo: je ziet een vernieuwend tv-programma en dat wordt door de horeca perfect opgepakt met als gevolg: ‘volle zalen’. Je kunt eten wat je wilt, omdat je lichaam zoveel antistoffen heeft aangemaakt dat er geen bacterie tegenop is gewassen. Je staat te springen bij de Peppers of te dancen en je gaat met een voldaan gevoel en een brede grijns slapen. Zeker weten.