artikel

Happy Frites-logo staat garant voor zelfvoorgebakken patat

Horeca

Bij de bakker krijg je toch ook geen fabrieksbrood? Voor Robert Rouwet uit Ubachsberg was het van meet af aan duidelijk dat in zijn cafetaria ‘Happy Frites Stjam-Hoes’ altijd zelf de verse frites wordt voorgebakken. Hij nam ook het voortouw om een soort keurmerk in het leven te roepen voor deze ‘frituristen’. Per 4 februari dit jaar zijn ze te herkennen aan het logo Happy Frites.

Happy Frites-logo staat garant voor zelfvoorgebakken patat

Rouwet liep al lang tijd rond met het idee. Het was naar zijn mening een gemis dat zelfvoorbakkende cafetariahouders zich niet nadrukkelijker profileren. ‘Het gaat er vooral om dat klanten aan het logo en naam kunnen zien waar gegarandeerd de frites nog vers wordt voorgebakken. Nu kun je dat aan buitenkant van cafetaria’s eigenlijk niet zien, of de cafetariahouder moet het zelf aangeven. We hopen op deze manier ook het ambacht meer te promoten. Zelf voorbakken is iets waarmee je je echt onderscheid.’

De naam Happy Frites had hij al jaren geleden bedacht. ‘De naam klinkt goed en is eigenlijk erg gangbaar. Ik was daarom bang dat de naam al vastgelegd was, maar dat bleek niet zo te zijn. We hebben diverse logo’s voorgelegd aan bezoekers van een drukke weekmarkt. Ons huidige logo werd veruit het meest gekozen.’Met naam, logo en plannen, kon Rouwet aan de slag. Rouwet ging in eerste instantie zelf op zoek naar collega’s die wilden meedoen. ‘Toen ik de eerste collega’s benaderde kreeg ik vrijwel overal positieve reacties. Velen zeiden tegen me dat het tijd werd dat er een merk en logo kwam voor de verse fritesbakker.’

Rouwet kwam ook in zaken die naar zijn mening het logo niet waardig zijn. Happy Frites is een herkenningspunt voor klanten, maar voor Rouwet is het ook een beetje een keurmerk. ‘Ik was in een zaak waar de honden geen brood van lusten’, vertelt hij. ‘De eigenaar stond te bakken met een sigaretje op de lippen. Er viel zelfs wat as in het vet. Ook had hij voor zichzelf een flesje bier op de bakwand staan. Dergelijke zaken willen we niet bij Happy Frites hebben.’

Carnavalsdagen
En Happy Frites-zaken moeten ook gegarandeerd altijd verse frites in hun zaak hebben. ‘Er waren ook geïnteresseerde collega’s die zeiden dat vers voorbakken tijdens het carnaval niet mogelijk is. Dan stapten ze even over op fabrieksfrites. Zo werkt het echter niet. Ik en andere collega’s redden het ook om tijdens carnaval verse frites te bakken. Het Happy Frites-logo moet hard zijn. Dat is een plek waar verse frites gegarandeerd zelf wordt voorgebakken, dat staat ook in het contract. Collega’s houden elkaar in de gaten. Samen maak je het logo sterk. ’

Momenteel zijn er negen zaken die de naam Happy Frites mogen voeren. Allen in Zuid-Limburg, daar komt het vers voorbakken nog veelvuldig voor. Rouwet hoopt daarna op meer Happy Frites-zaken in de rest van Limburg. Rouwet denkt dat ook in andere plaatsen in Nederland het logo gevoerd kan worden. ‘Waarom niet? Als verse voorbakker heb je iets in handen wat de meeste andere cafetariahouders niet hebben, dat kun je best laten zien. Ook is er al beginnende interesse uit Duitsland en België.’Het is niet zo dat twee frituren in één dorp zich kunnen aansluiten. ‘Het is gewoon één Happy Frites per dorp. Natuurlijk is het wel zo dat in een stad als Maastricht ruimte is voor zo’n drie Happy Frites.’

Rouwet hoopt uiteindelijk door het merk meer mensen kennis te laten maken met vers voorgebakken frites. Hij waarschuwt echter. ‘Verse frites is ook een kwestie van smaak. Ben je opgevoed met fabrieksfrites, dan zul je erg moeten wennen aan vers voorgebakken frites. Een paar kennissen vonden mijn frites in het begin helemaal niet lekker. Nu willen ze niet meer anders.’

Toch gaan veel stemmen op dat vers voorbakken niet meer kan, omdat het arbeidsintensief is. ‘Het is zo dat je aan vers voorgebakken frites meer kosten kwijt bent, denk alleen maar aan het meergebruik van vet. De prijs mag voor een eigengemaakt product ook wel wat omhoog, vind ik.’

Robert Rouwet: ‘Als kind hielp ik vaak mee in de frituur van mijn tante in Houtem. Daar heb ik de liefde voor het vak ontdekt. Ik heb in diverse horecageledingen gewerkt, maar mijn droom was om een eigen cafetaria te hebben. Natuurlijk vers voorgebakken frites. Dat deed mijn tante ook en zo hoort het ook, vind ik.’