artikel

taaargets..jaja

Horeca

In de eventbranche draait het er om. Binnen bedrijven, afdelingen en teams draait het er om. Tussen relaties, klanten en consumenten draait het er om, tussen medewerkers en collega´s. Het lijkt er op dat de hele wereld er om draait. ‘Wat is je doel?’ en vraag twee ‘hoe wil je dat bereiken?’Wat is je doel? […]

In de eventbranche draait het er om. Binnen bedrijven, afdelingen en teams draait het er om. Tussen relaties, klanten en consumenten draait het er om, tussen medewerkers en collega´s. Het lijkt er op dat de hele wereld er om draait.

‘Wat is je doel?’ en vraag twee ‘hoe wil je dat bereiken?’Wat is je doel? Antwoord: meer omzet. Hoe wil je dat bereiken? Antwoord: door harder te werken, door de markt op te gaan met nieuwe ideeën, een nieuwe marketingstrategie, andere invalshoeken. Vervolgens gaan we met het team of de afdeling de hei op om out of the box te komen tot nieuwe ideeën voor een betere samenwerking, hogere productie, een hogere omzet, een ideaal rendement en dus winst. Om gezinnen te voeden, maar ook om de strijd te winnen van de concurrent. Om de beste zijn.
Presteren, harder werken, je laten opjagen door China, India, Brazilië, Pakistan waar het allemaal sneller en beter gaat. Zoeken naar nieuwe gaten in de markt. Kortom: gaan gaan gaan. Werken werken werken. Steeds inventiever en sneller en sneller. Harder en harder. Zonder mededogen. Het werkt nu eenmaal zo.
Je hebt je doel nog niet bereikt of andere doelen worden alweer gesteld. Maar waarom stellen we doelen? Waarom werken we eigenlijk zo hard? Om doelen, sorry targets te bereiken? Om pas dan met een voldaan gevoel naar huis te gaan, of om pas dan trots met je collega´s te toosten als je de concurrent hebt verslagen?

Neem nou een Olympische sporter, neem Inge de Bruijn. Vraag haar naar haar doel, dan was dat een jaar geleden: Athene. Als je verder vraagt is het: een podiumplaats. Weer verder is het ultieme doel: de gouden plak. Zo´n sporter traint niet zo hard omdat ze alleen maar een, twee of drie gouden plakken wil winnen. Want zou je Inge vragen hoe lang ze daar dan van geniet, zal dat waarschijnlijk niet veel langer zijn dan een dag of misschien een week. De inhuldiging thuis, leuk al die aandacht, maar al gauw wil ze weer het water in, om verder te gaan met: hard trainen. Deze keer voor Peking.
Waarom traint Inge de Bruijn nou zo hard? Omdat ze over vier jaar weer de beste wil zijn, en dan weer een week van triomf wil meemaken? Lig je daarvoor iedere dag zes tot acht uur in het water? Om met eentiende seconde sneller je concurrent te verslaan? Nee, Inge de Bruijn traint niet zo hard om de beste te zijn. Inge de Bruijn traint zo hard omdat ze het leuk vindt om hard te trainen. Anders houd je dat toch niet vol? Met andere woorden: stel je doelen, maar vergeet niet te genieten van je werk, van het moment, van het heden, van het nu.…

Henk-Jan Winkeldermaat

naar homepage fz.nl

fz nieuwsbrief ontvangen?



Uw email-adres: