artikel

Tijd voor elkaar

Horeca

Het is even wennen, maar heerlijk. Carien en Martien van Dingenen in Oirschot verkochten in 2005 hun beide restaurants, La Fleurie en De Zwaan. De spanning van het ondernemen was weg. Nu nemen ze een jaartje rust. In 2006 willen ze een kleine kookstudio starten op een boerderij. ‘Vijf avonden in de week werken en niet meer in het weekend.

‘Het is voor het eerst dat we dit jaar met kerst thuis zijn. We zijn benieuwd hoe dat zal bevallen’, vertelt Martien van Dingenen. Hij oogt ontspannen. Sinds 1 oktober hebben hij en zijn vrouw Carien zeeën van tijd. ‘Het is even wennen.’ Voor het eerst met zijn vieren thuis, samen met hun dochters Janneke en Fleur.Verveeld hebben ze zich nog niet. Carien heeft bijvoorbeeld tijd om rustig te winkelen. Martien heeft de tuin al op orde gebracht en zich op het sporten gestort. Meteen na de overdracht van La Fleurie is de familie Van Dingenen op vakantie geweest: zestien dagen naar Mexico. ‘Heerlijk’, vertelt Carien. ‘We gingen nooit op vakantie. In de zomer was het hier altijd druk.’

Ruim veertien jaar geleden begon het horeca-avontuur van het echtpaar Van Dingenen. Hij was net SVH-Meesterkok en werkte bij De Rosep in Oisterwijk. Zij was gastvrouw bij Klein Spijk in Oisterwijk. Hard werken voor een baas. Ze besloten hun eigen bedrijf te starten. In een tijd van economische recessie kochten ze een oud pand in Oirschot en knapten het op.Het ondernemerspaar weet La Fleurie uit te bouwen tot een succesvol exclusief restaurant. Op zoek naar ruimte voor feesten nemen ze acht jaar later het tegenovergelegen horecabedrijf De Zwaan over. Het runnen van de twee bedrijven gaat Martien en Carien goed af. Ook al is het hard werken. Twee jaar geleden namen ze nog een kaaswinkel over.

Voorjaar 2004 valt de beslissing. De zus van Carien neemt de exploitatie van De Zwaan over. ‘We hadden alles op de rails. De spanning van het ondernemen was weg, de rek eruit’, verklaart Carien. Ook omdat de kinderen hen graag meer willen zien, hakken ze de knoop door. Het gaat sneller dan verwacht. Eigenlijk wilden ze nog een jaar doorgaan met La Fleurie en rustig afbouwen. Maar plotseling dienen zich huurders aan en volgt de overdracht. De kaaswinkel houden ze nog aan en verder zijn er inkomsten uit de huur van La Fleurie. Geen geldzorgen dus. Tijd voor het gezin en voor henzelf.

Ondertussen borrelen de ideeën op. ‘Het is leuk om even thuis te zitten, maar we zijn te jong om te stoppen met werken’, vindt Carien. Ze heeft al rondgekeken bij kookscholen. Martien zoekt een geschikt pand. Het paar wil een kleinschalige kookstudio beginnen, voor hooguit twaalf personen. Productkennis overbrengen op een kleine groep geïnteresseerden. ‘Vijf avonden per week werken en niet in het weekend’, weet Martien. Met z’n tweeën aan de slag. Hij de kooklessen en zij als gastvrouw.‘Martien maakt van zijn hobby, koken, zijn werk. Geen personeel meer en de mensen die komen koken, brengen ook nog geld mee.’ Het klinkt goed. Martien: ‘Straks brengen we nog meer horecaondernemers op een idee als ze ons zo gelukkig op de foto zien.’