artikel

Overtuigingskracht

Horeca

Het kabinet Balkenende loopt risico in de parlementaire geschiedenis te eindigen als een onmachtig kabinet dat geen antwoord vond op de onrust die de Fortuyn-revolte in de samenleving heeft losgewoeld.Waarom? Dit kabinet ontbeert charisma en communiceert slecht met zijn burgers. Dit kabinet slaagt er niet in een wenkend perspectief te formuleren voor de toekomst. Dit […]

Het kabinet Balkenende loopt risico in de parlementaire geschiedenis te eindigen als een onmachtig kabinet dat geen antwoord vond op de onrust die de Fortuyn-revolte in de samenleving heeft losgewoeld.
Waarom? Dit kabinet ontbeert charisma en communiceert slecht met zijn burgers. Dit kabinet slaagt er niet in een wenkend perspectief te formuleren voor de toekomst. Dit kabinet blijkt niet in staat het vertrouwen van de burger te winnen. Dat is jammer voor de burger en een tegenslag voor het bedrijfsleven.

Premier Balkenende werkt hard en is een integer mens. Ook enkele van zijn prioriteiten zijn welgekozen. Het is goed dat waarden en normen op de agenda komen te staan, het is urgent dat er aandacht is voor innovatie in het bedrijfsleven. Maar zijn boodschap komt niet over. Hij mist presidentiële allure.
Twee andere gezichtsbepalende ministers missen ook overtuigingskracht. Bij minister Donner van justitie, een kundig denker, krijg je het gevoel dat hij met verbaasde distantie de gewoonten van het volk in de straat waarneemt. Minister Zalm, een uitstekend rekenaar en slim strateeg, durft zijn hart niet te laten spreken waardoor zijn boodschap steriel blijft.

Premier Balkenende zegt dat hij alleen op de inhoud van zijn beleid wil worden afgerekend. Hij vergeet dat de minister-president de taak heeft ‘hearts and minds’ van alle Nederlanders te veroveren. Dat doe je door je karakter te tonen aan de burgers. Door redevoeringen te houden die doorleefd, wijs, gepassioneerd en overtuigend zijn.
Het kabinet Balkenende heeft het poldermodel ten grave gedragen. Het kabinet wil de verzorgingstaat hervormen omdat het te duur wordt. Het kabinet wil dat de burgers harder en langer werken, dat het fatsoen terugkeert. Wie zo’n ambitieuze omslag wil managen moet een groot redenaar zijn, een politicus die tot de verbeelding spreekt. Omdat het kabinet dergelijke persoonlijkheden ontbeert, zien veel burgers, bedrijven en belangenorganisaties in plaats van samenhangend beleid slechts dorre maatregelen.

Om een burger te overtuigen geldt een oude communicatiewijsheid: ‘Als je zijn hoofd wil bereiken zul je eerst zijn hart moeten raken’. Het kabinet mist de gave daartoe. De agenda van dit kabinet kan daarom te hoog gegrepen zijn. Arbeidsonrust en dalend consumentenvertrouwen kunnen het gevolg zijn.

Hans Steenbergen
Hoofdredacteur