artikel

meningen

Horeca

of… meningnietes?

‘Ik zou het niet doen, m’n beste jongen’ krijg ik net te horen van mijn zeer gewaardeerde collega Wouter Veltman. Maar toch moet ik het doen van mezelf. Want ik krijg het gewoon niet uit mijn hoofd.

Ik ben er de hele week mee bezig, word er mee wakker en ga er mee naar bed. De ramp, het geld, charity, marketing, media, macht, publiciteit, sponsoring, dat soort woorden. Net als de rest van Nederland, of misschien wel de rest van de wereld ben ik bezig met de ramp.

Ik heb niet gekeken, zat gisteravond met Edith Kok in overleg over het thema ‘relatiemarketing’ in FZ 1 en heb zodoende een staartje van de actie op tv mee kunnen pakken. Ik had mijn jas nog aan, mijn tas nog over mijn schouder…Hè? 108 miljoen! Dat is toch niet normaal meer! 108 miljoen! Wat een ongelooflijke score!

Met verschillende personen uit de branche heb ik deze week zitten bellen en mailen over mijn dilemma tussen het hart en het verstand in deze problematiek. Ik hoorde Youp van ‘t Hek op de radio zeggen: ‘Waarom moet je geven?’ Toen ik het spotje voor het eerst hoorde was ik benieuwd naar zijn antwoord, maar kreeg te horen ‘nou, als je dat nu nog niet weet, weet ik het ook niet meer…’ Jammer dacht ik, want ik was erg benieuwd wat hij zou formuleren.

Levensgrote cheques met de naam van het bedrijf (met website) die zoveel duizenden euro’s geeft. Natuurlijk moet je geven, maar hou het zuiver. Ik heb moeite met marketingacties waarin de gevers zichzelf op de borst kloppen onder het motto: kijk mij (als bedrijf) eens even geven (lees: kijk mij deugen in deze wereld). Ik hoorde vanacht op radio 1 (in zo’n programma met mensen in bezit van een telefoon en een mening) dat iemand het zwaar tegen vond vallen dat bedrijven als Shell helemaal niets hadden gegeven. Dan gaan mijn haren recht overeind staan: sommige bedrijven geven geld juist zónder daar mee in de publiciteit te willen komen, maar met zuivere motieven. Maar ja, die bedrijven heeft ze op tv niet langs zien komen. Meteen overal een mening over hebben, net als over de vermeende passiviteit van minister Remkes (lees voor de gein de commentaren op elsevier.nl en daar weer de reacties op…).

Volgens mij ben ik niet de enige in Nederland die een beetje meningenmoe is en moet waken voor een lichte vorm van meningnietes (term van Van Kooten en De Bie die in de jaren 80 opmerkten dat in onderzoeken zo’n groot aantal mensen ‘geen mening’ hadden over bepaalde zaken). Ik ben er nog niet uit, laat ik dat voorop stellen, maar ik mailde het volgende naar iemand uit de branche die ook een actie wilde opzetten vanuit de eventbranche voor deze ramp en mij werd gevraagd of FZ wilde participeren in deze actie.

Mijn laatste mail naar haar.

Hoi xxx, ik zie af van de medewerking aan een gezamenlijke actie voor de ramp. Ik heb mijn hoofd er wel flink over gebroken, twijfel nog steeds en blijf open staan voor andere meningen, maar ik vind eigenlijk dat mensen moeten geven als zij willen geven, dat zij dat doen omdat zij vinden dat zij dat moeten doen. En dat zij moeten kunnen geven om te geven en niet om daar weer wat in welke vorm voor terug te krijgen. Ik snap dat de samenleving geen paradijs is waarin mensen onvoorwaardelijk steun aan elkaar geven, en dat je met acties veel meer geld binnenhaalt, maar ik wil liever niet mee doen met het stimuleren van het voor wat hoort wat principe. Daar zit wel een beetje mijn dilemma: ik kan wel heel principieel zeggen dat ik niet achter acties sta waarin artiesten, cabaretiers, de hele goegemeente, televisie, radio etcetera zichzelf gratis aanbiedt of iets te veilen heeft, aan de andere kant is dat wel de wereld waarin we leven. Toch blijf ik liever mezelf en ben ik van mening dat men genoeg moet hebben aan de mededeling dat men geld kan storten op giro 555. Ik geef net als andere mensen financiele steun aan organisaties en steun op basis van vrijwilligheid mensen in mijn nabije omgeving. Ik blijf dat mijn hele leven doen. Ik stort ook geld op giro 555 voor deze ramp, maar ik hoop dat je er begrip voor hebt dat ik niet meedoe met de mogelijk op te zetten actie vanuit de eventbranche. (Als journalist blijf ik er natuurlijk wel over berichten..) Succes en groet, Henk-Jan.

Als reactie hierop:

Beste Henk Jan, Bedankt voor je uitgebreide reactie en natuurlijk heb ik begrip voor een andere mening, het was ook gewoon een vraag. Voor mij heiligt in dit geval nog steeds het doel de middelen en ik probeer ook nog steeds het goede van die massale acties te zien (ook al zijn de drijfveren bij niet iedereen even zuiver) ik probeer toch het goede van de mensen weer te zien in plaats van de zwarte kant die de laatste tijd nogal eens de kop op stak. En wie heeft er nu echt alleen maar zuivere motieven?? Jij? Dan moeten we misschien al onze “zekerheden” hier opgeven en voor Artsen zonder Grenzen gaan werken dan doen we het echt niet voor onszelf of ons geweten….. Dilemma’s dilemma’s maakt het leven ook wel interessant toch! Afijn het was ook leuk om deze email wisseling met je te hebben, genoeg stof voor een volgende FZ borrel.

Zoals gezegd ben ik er nog niet uit, en heb ik ondanks mijn dreigende meningnietes behoefte aan dialoog.

Gelukkig 2005.

Henk-Jan Winkeldermaat