artikel

eduard hulskamp, hulskamp audiovisueel

Horeca

Julia Samuel had tijdens de opening van het nieuwe pand van Hulskamp Audiovisueel (donderdag 17 maart 2005) een gesprek met oprichter en algemeen directeur Eduard Hulskamp. Voorafgaand aan het gesprek stipt Hulskamp even aan dat veel medewerkers er vandaag niet bij kunnen zijn. ‘We hebben vandaag 38 klussen en die gaan gewoon door.’ Enkele hoogtepunten uit het gesprek.

Samuël: We kennen elkaar sinds 1980, het moment dat de Nederlandse Spoorwegen gaan samenwerken met Hulskamp. En ik kan me nog heel goed herinneren dat je in die tijd altijd je vast binding wilde hebben met de klant. Nu sta je aan het hoofd van zo’n groot bedrijf, verlies je dat uit het oog?
Hulskamp: Ja, dat kan niet anders, ik kan niet meer die binding hebben zoals dat vroeger was. In het verleden heb ik natuurlijk álles gedaan, en nu houd ik me voornamelijk bezig het runnen van het bedrijf en met name het laatste jaar in het bijzonder voor dit pand.

Hetzelfde geldt altijd bij het personeel. Dat kunnen zich heel veel mensen vast en zeker nog wel herinneren. Als er iemand jarig was kwam jij altijd persoonlijk met een presentje.
Ja! Maar op een gegeven moment als je meerdere vestigingen hebt is dat ontzettend moeilijk vast te houden. Dat lukt niet meer, maar ik ken nog wel iedereen! In ieder geval van gezicht, en gelukkig ook heel veel van naam.

Als we even kijken naar de historie. Wanneer is het eigenlijk allemaal precies begonnen, want wij kennen elkaar dan wel vanaf 1980, maar is het niet 33 jaar geleden begonnen?
Ja, 33 jaar geleden is het begonnen, 1972 in een kelderpand in de F. C. Donderstraat, gedeelte van het woonhuis, en dat heeft tot 1979 geduurd, toen kwam de eerste medewerker en toen drong ook de video door. In 1980 zijn we toen echt met video begonnen en hebben het Sony dealerschap verworven. Dat was best een hele prestatie, zo mag je het gerust noemen. En als Sony dealer moet je toch enige uitstraling hebben. Die kelder met dat trapje en die drie treden naar beneden had dat natuurlijk niet. Vijftien jaar geleden deed de Thalaria zijn intrede en dat was een revolutie, de Thalaria werd altijd een beetje me eerbied uitgesproken. Die projector kostte in die tijd een kleine 400 duizend gulden en vergelijken we dat met de huidige norm dan is een vergelijkbare projector voor 1500 tot 2 duizend euro te koop.

En dat is dus de norm van nu?
Dat is de norm van nu. Dat is de standaard definitie, er zijn natuurlijk ook grotere en zwaardere projectoren, maar de standaard definitie is hetgeen waar we het nu nog steeds mee moeten doen. Twintig jaar geleden maakte ik kennis met High Definition, en dat heeft me mijn ogen geopend, zo’n ongelooflijk goede kwaliteit. Inmiddels in die HD norm als vijf jaar gemeengoed in Japan en ook al twee jaar in Amerika. De verwachting is dat het hier in Europa nog enige tijd zal duren, maar wij vinden dat het tijd om voor Hulskamp die norm te gaan neerzetten. Dus de Hulskamp norm is vanaf vandaag officieel dé kwaliteitsnorm en we zijn er trots op dat we als eerste op High Definition over kunnen gaan. High Definition, onze norm!

(applaus, met daarna een film van de bouw van het nieuwe pand, een film uiteraard in die nieuwe HD norm)

naar de foto’s die photonic heeft gemaakt van de opening..