artikel

Talent van de Week: IJssalon Kees

Horeca

Laat het duidelijk zijn. De eigenaren van IJssalon Kees uit Geldrop heten niet Kees en Heddeke met hun voornaam, maar Leon (35) en Heddeke (33) Kees-De Nies. En om nog een misverstand uit de weg te ruimen: de prijzenregen tijdens de IJsvak 2005 was een teamprestatie, niet een egotrip van Heddeke.
Succesvol zijn ze, die twee met hun medewerkers in IJssalon Kees. In het bedrijf prijken sinds de vakwedstrijden de prijzen ‘IJssalon van het jaar 2005 (de overall prijs), De Gouden IJsspatel (voor het lekkerste amarenenijs) en de Gouden IJscoupe voor de ijscreatie ‘Pasta Gelato’. Dit keer twee Talenten van de Week aan het woord.

Opleiding?
Leon: HBO Voeding en Marketing te Heerlen.
Heddeke: HBO Voeding en Marketing te Heerlen.

Horecadebuut?
Leon: Als ijsbereider en verkoper in ons huidige bedrijf onder leiding van mijn ouders.
Heddeke: Als weekendhulp in ons huidige bedrijf.

Leermeester?
Leon: Mijn vader.
Heddeke: Marc Janssen (restaurant PrinsHeerlijk te Helmond) vanwege zijn perfecte gevoel voor gastheerschap.

Inspiratie?
Leon: Uit de reacties van onze gasten.
Heddeke: Uit de betrokkenheid van de gasten in onze ijssalon; daar wil het gewoon altijd perfect voor doen.

Droomgerecht?
Leon: Een mooi stukje lamsvlees smaakt me altijd.
Heddeke: Alle gerechten die gevoelens bij me kunnen losmaken; meestal uit de mediterrane keuken.

Horecakennis verbreden?
Leon: Ik probeer altijd iets verder te kijken dan het traditionele ijswereldje, bijvoorbeeld via het internet.
Heddeke: Tijdschriften. Daarnaast probeer ik altijd aandacht te hebben voor de inbreng van onze medewerkers. Het maakt me dan in principe niet uit waar zij het idee opgedaan hebben.

Meest begeerde werkplek?
Leon: Die droom is reeds gerealiseerd!
Heddeke: In de IJssalon van het Jaar, dus ja….

Ergernis op de werkplek?
Leon: Als ik zaken die minder goed gaan niet kan beïnvloeden.
Heddeke: Dat ik niet altijd op taak kan plannen, omdat de combinatie van een eigen zaak met twee jonge kinderen me regelmatig dwingt om op tijd te plannen. Hierdoor kan ik taken soms niet gelijk afronden.

Belangrijkste horecagebeurtenis?
Leon: IJSVAK 2005!!
Heddeke: IJSVAK 2005!!

Iets overdoen?
Leon: IJSVAK 2005 en dan één dag eerder terugkomen van een skiweekend!
Heddeke: Mijn date met Theo Clevers tijdens de prijsuitreiking van De Gouden IJsspatel op 1 maart jongstleden.

Zwakste punt?
Leon: Perfectionisme, maar dat is in veel gevallen ook mijn sterkste punt!
Heddeke: Impulsiviteit, en dus altijd zeggen wat ik denk.

Beste horecabeslissing?
Leon: De overstap van McDonald’s terug naar het bedrijf van mijn ouders in 1996 en de daaropvolgende bedrijfsovername in 2000.
Heddeke: Mede-eigenares worden van IJssalon Kees!

Ergens spijt van?
Leon: Ik heb nergens spijt van. Je maakt op het moment van beslissen de voor dat moment juiste afweging en terugkijken met spijt levert niets op. Ik probeer elk moment waarbij spijtgevoelens opkomen te ervaren als een leermoment.
Heddeke: Elke beslissing op elk moment, goed of minder goed, vormt je tot de persoon die je bent.

Allerliefste bezit?
Leon: Onze vier traditionele Carpigiani-bokvriezers (ijsmachines).
Heddeke: Onze Fiat 500, die ook gediend heeft als trouwauto(otje).

Misverstanden over jullie?
Leon: Dat mijn achternaam mijn voornaam zou zijn.
Heddeke: Dat het soms overkomt alsof ik in mijn eentje die drie eerste plaatsen tijdens de ijswedstrijden heb binnengehaald, terwijl ik er juist zo trots op ben dat het allemaal het gevolg is van 100% teamwork.

Grooste leugen?
Leon: Geen idee
Heddeke: Zou het niet echt weten, maar een leugentje om bestwil om de personeelsplanning rond te krijgen komt soms nog wel van pas. Het blijft geven en nemen en zolang dat met een lach kan worden geregeld zijn we uiteindelijk allemaal tevreden!

Over tien jaar….
Leon: ….hoop ik een echte lange termijnvisie te hebben. Voorlopig kan ik niet verder kijken dan een jaar of drie.
Heddeke: ….hoop ik nog steeds elke dag te kunnen genieten van de spontane reacties van onze gasten, die zichzelf komen trakteren op een lekker ijsje.

Als ik ‘s ochtends naar mijn werk ga denk ik…..
Leon: ….wat heb ik toch een prachtig leven. Met z’n allen samen opstaan, lekker ontbijten, allemaal aan de gang en in de loop van de dag elkaar steeds te kunnen blijven zien. Hoeveel vaders kunnen hun kind(eren) van zo dichtbij zien opgroeien ondanks drukke werkzaamheden?
Heddeke: ….alles op een rijtje, daar gaat ie weer.