artikel

Talent van de Week: Paulien Gmelig

Horeca

Ze kwam bij ECS binnen als uitzendkracht en groeide in no time uit van catering-assistent naar cateringmanager van het prestigieuze Philips kantoor in Amsterdam. Het zegt veel over het talent, de wilskracht, de passie en perfectie van Paulien Gmelig, ons Talent van de Week. Begin april streed Paulien nog met een aantal collega’s om de Nationale Catering Awards 2005 in de categorie Partycatering. Zij won deze felbegeerde Award niet, maar deze dame verdient het zeker om een week lang in het zonnetje gezet te worden als Talent van de Week.

Opleiding?
Na het VHBO heb ik de opleiding Facility Management aan de Hanzehogeschool van Groningen gevolgd. Daarna ben ik nog aan de slag gegaan met een tweetal modulen aan de HHS in Leeuwarden. Dit heb ik specifiek gedaan om wat extra hotelleriekennis op te doen.

Horecadebuut?
Mijn eerste echte horecaervaring heb ik opgedaan als serveerster in het Bowling- en Partijcentrum Heiloo, de plaats waar ik vroeger woonde. Naast drankjes rondbrengen en bittergarnituurtjes bakken, verzorgden wij personeelsfeestjes en oma’s verjaardag. Van de koffie met gebak tot en met het steengrillen. Eindeloos ijs scheppen voor de coupe peche melba en de dame blanche hoorde daar ook bij.

Leermeester?
In mijn tienerjaren heb ik gewerkt in een snackbar-croissanterie. Mijn toenmalige bazin, Gerda, is voor mij nog steeds een voorbeeld. Goed zijn voor je personeel en net zo hard meewerken op de werkvloer als dat nodig is. Zorgen voor een moment van rust na een drukke periode, inzet belonen en af en toe iets extra’s om je waardering te tonen. Ik ben haar daardoor heel wat jaren trouw geweest. Ik zie dat ook terug in mijn team. Een loyaal team dat bereid is een schepje extra er boven op te doen, als dat nodig is.

Inspiratie?
Zelf uit eten gaan. Als ik ergens eet, koffie drink of een broodje haal, kijk ik altijd wel even of er nog bijzondere dingen op de kaart staan die het onthouden waard zijn. Vroeger hield ik een boekje bij van elk bezoek aan een horecagelegenheid. Hoe is de bediening, de kaart, ambiance, leuke eye-catchers, hebben ze bijzondere aandacht ergens aan geschonken. Uren kon ik daar met een horecavriend of praten. Nu ga ik iets minder vaak uit eten, maar ben dan niet minder actief. En natuurlijk gewoon lekker bladeren in allerhande leeslectuur.

Droomgerecht?
Waar ik echt met veel genoegen aan terugdenk, zijn de lamscarré’s die wij snoepten in de keuken van Hotel Graaf Bernstorff op Schiermonnikoog. Echt topvlees, met een kruidenkorstje. Bakplaten met tientallen carré’s lagen te wachten om te worden serveerd. Soms bleven er aan het einde van een avond hard werken een paar over, echt feest!

Horecakennis verbreden?
Eigenlijk heel divers. Ik vind het heerlijk om een hele middag met mijn neus tussen de kookboeken te zitten, magazines te lezen zoals FZ, Misset Horeca, Cateringmagazine, Tip Culinair, Elle Eten, Wining en dining en de kookprogramma’s op tv te volgen. Maar als ik iets direct wil weten dan is het internet toch wel hét ideale medium.

Meest begeerde werkplek?
Zoals velen met mij, droom ik toch wel van een eigen horecagelegenheid. Er zijn al heel wat concepten mijn gedachten gepasseerd, maar uiteindelijk blijft een klein onthaast hotel in midden Frankrijk mij toch wel het meest bij. Niet alleen maar luxe, maar écht ontspannen, samen met de natuur en alles wat daar uit voortkomt..

Ergernis op de werkplek?
Mensen die het werk niet zien. Je kan het ze niet altijd kwalijk nemen, ieder heeft zo zijn kwaliteiten, maar dat is toch wel iets waar ik moeite mee heb. De armen over elkaar slaan, terwijl ik wel tien dingen zie die er gebeuren moeten.

Belangrijkste horecagebeurtenis?
Voor mij persoonlijk? Twee weken geleden mocht ik als genomineerde de uitreiking van de catering awards bijwonen. Ondanks dat ik de award niet in ontvangst mocht nemen was het toch een ontzettend leuke avond. Collega’s van divers niveau waren erbij om mij te steunen. Onvergetelijk!

Iets over doen?
Ik kijk eigenlijk nooit achteruit. Ik heb het druk genoeg met vooruit kijken. Alles wat je doet, ook al pakt iets negatief uit, blijkt in ieder geval leerzaam te zijn geweest.

Zwakste punt?
Ik zou vaker moeten zeggen wat ik denk.

Beste horecabeslissing?
Solliciteren bij Compass Group als assistent cateringmanager. Het is een fantastisch bedrijf met vele mogelijkheden om door te groeien. Wie weet zelfs een keer internationaal!

Ergens spijt van?
Spijt? Natuurlijk baal ik wel eens van een beslissing die ik heb genomen. Maar dan weet ik dat voor de volgende keer.

Allerliefste bezit?
Als cateringmanager ben ik volledig afhankelijk van mijn computer en dan met name van de e-mail. Via de e-mail worden eigenlijk alle cateringaanvragen bij mij ingediend. Het voordeel van mail is dat je er wat mee doet op het moment dat dat mij uitkomt. Of dat nu om 08.00 uur ’s morgens is of twee uur later, het maakt niet uit. De telefoon is ook wel onmisbaar, maar dat is meer een haat-liefde verhouding. Ik kan niet zonder, maar regelmatig zou ik hem door het raam naar buiten willen gooien. De hele dag zo’n riedel aan je hoofd. Geeltjes, memo’s met kleefrandje, zijn ook zeer favoriet.

Misverstand over jou?
Mensen zeggen regelmatig verbaasd te zijn over de snelle stappen die ik heb gemaakt. Van uitzendkracht naar cateringmanager in anderhalf jaar. Maar ik heb er hard voor gestudeerd en gewerkt, dus eigenlijk ben ik al heel wat jaren meer bezig om op deze positie te komen. Zo verbaasd hoeven ze dus niet te zijn.

Grootste leugen?
Liegen doen mensen die niet op eigen kracht vooruit komen.

Over tien jaar…..
Heb ik dat hotel in midden Frankrijk.

Als ik ‘s ochtend naar mijn werk ga denk ik….
Tijdens het half uurtje dat ik elke ochtend naar mijn werk fiets, maak ik in mijn hoofd mijn to-do lijst voor die dag. Zodra ik op mijn werk ben maak ik daar een dagplanning van. Het vrolijk fluiten doe ik ’s middags als ik naar huis fiets. De kick die je krijgt als een dag weer succesvol is verlopen, geeft een stoot energie!