artikel

Puntzak

Horeca

Laatst at ik bij een vooraanstaand restaurant. Dus niet zomaar een restaurant, maar een vooraanstaand restaurant. Op tafel kwam een houder met daarin een puntzak. In de puntzak vers gesneden frites. Dat zet je aan het denken.

Puntzak

Waarom zou een restaurant zich willen spiegelen aan een cafetaria? Cafetaria’s kampen toch met een slecht imago, zo willen we onszelf laten geloven.

Tja. Dan is het opvallend dat een heel andere sector juist wel te koop wil lopen met de puntzak frites. Zelfs een forse knipoog geeft richting cafetaria. Niks vetzucht. Niks fout frituren. Dit restaurant zag in de puntzak een eerlijk product, dicht bij de mensen, met een lange traditie en erg toegankelijk. Door die puntzak zag ik mezelf ook weer als een klein ventje staan, iedere vrijdag met mijn ouders naar de markt en dan een frietje krijgen.

Eigenlijk parasiteren restaurants met die puntzak dus op het goede imago van de snackbars. Want laten we eerlijk zijn. Als we de oorlog over het imago echt verloren hadden, dan was de cafetaria niet zo succesvol en alomtegenwoordig. Kortom, het wordt tijd ons ook eens te richten op het goede van de snackbar. Een goed frietje is een belevenis. Een belevenis die ik me ruim veertig jaar na dato nog haarscherp herinner. Dat zijn de feiten. Dik ben ik er ook nooit van geworden. En die puntzak? Stiekem mis ik ‘m. Sporadisch kom ik hem nog tegen. Een hele troost voor een groot geworden klein jongetje.

Peter Garstenveld, Hoofdredacteur Snackkoerier

peter.garstenveld@reedbusiness.nl

Eerder verschenen columns: