artikel

Het nieuwe café

Horeca

Deze dagen bezoek ik een aantal cafés uit de Café Top 100. Juryleden zijn op dit moment overigens overal in het land actief. Mooie bedrijven trekken aan mij voorbij. Toch zit het café in het verdomhoekje. Immers: onder de noemer ‘natte horeca’ worden de Nederlandse cafés op een hoop gegooid en de omzet- en groeicijfers die daarbij aan je voorbijtrekken, maken je niet vrolijk.

Het nieuwe café

Het is een tak van de horeca waar harde klappen vallen. Waarom eigenlijk? Die vraag stellen zich meer mensen. Ik lees op internet een stukje over de natte horeca op Texel:

‘Het jaar 2009 pakt voor de cafés en discotheken in De Koog ongelukkig uit. De meeste bedrijven draaien slecht. Er zijn cafés die op sommige dagen in de week gesloten blijven. In de weekends is het nog wel behoorlijk druk. Bij de restaurants is het beeld wisselend. De terrassen draaien over het algemeen wel goed. Deze feiten werden maandag onder ogen gezien tijdens het periodieke zomeroverleg van gemeente, politie, horeca en andere instanties die te maken hebben met de openbare orde in de badplaats.’

De oorzaken worden gezocht in de economische recessie en het rookverbod. De reacties daaronder spreken ook voor zich. Er volgt weer een discussie over de hoge prijzen, gekoppeld aan de slechte kwaliteit in de horeca. Een beetje grijsgedraaide plaat. Éen reactie intrigeert.

‘In een ander artikel op deze site staat dat de zandsculpturen al 150.000 bezoekers verwelkomd hebben.’

De potentiële gasten zijn er dus wel. Ik kan alleen maar concluderen dat er mismatch is. Ik geloof niet in de te hoge prijzen in de horeca, wel in een verkeerd aanbod dat de prijzen geen recht doet. Met het vernieuwen van dat aanbod zijn de cafés binnen de Top 100 volop bezig. Ik zie dat ze in tijdstippen van de dag en de week denken: livemuziek in het weekend, zelfs het draaien van films doordeweeks. Speciale ontbijt- en luchkaarten. Ik zie dat ze in prijs denken: ze bieden budgetlunches onder de tien euro aan. Ze denken in doelgroepen: een dagassortiment afgestemd op shoppende dames. Ik tel 30 likeuren op één kaart. Ik zie een samenwerking die is aangegaan met de aanpalende ijssalon en een andere kroeg: indrinken hiernaast, eten in mijn café, een ijsje als toetje bij de buurman, all- inn voor €35,-. Ik zie oog voor detail: mooie, bloeiende, hittebestendige, vetplantjes op de terrastafels. een drinkbak voor de hond. Ik zie het werken aan trouw: door te eten in de kroeg sparen voor bioscoopkaartjes.

Het zijn allemaal geen wereldbestormende ideeën. Maar de gekozen mis maakt dat er mooie, multifunctionele kroegen ontstaan. Ze knibbelen aan de omzet van retaurant en discotheken. Kortom, ze zijn goed bezig en over het algemeen zit er groei in. Locatie is daarbij belangrijk en voldoende vierkante meters zijn ook een randvoorwaarde. Maar dan zit er toch echt brood in de natte horeca. He tmoet zich alleen opnieuw uitvinden. Dat het wat tegenzit, is dan alleen maar een zegen. Het zal de innovatie binnen de kroegen alleen maar versnellen.

Binnen de redactie hebben we ook een project opgestart rondom de nieuwe kroeg. We zijn in- en extern aan het brainstormen hoe die eruit zou moeten zien. Het moet een robuust concept worden, toekomstbestendig. We staan open voor ideeën. Mail ons en we gaan ermee aan de slag. Het kan toch niet zo zijn dat de ‘natte horeca’ ons stilletjes ontglipt. Daarvoor is de kroeg te belangrijk in dit land.

Peter Garstenveld, Hoofdredacteur Misset Horeca

Eerder verschenen: