artikel

Een beetje boos

Horeca

Ik loop de hele week al een beetje boos rond. Het zijn de naweeën van de bekerfinale tussen Ajax en Feyenoord. Niet dat het me raakt dat de een heeft gewonnen en de andere verloren. Daar draait het niet om.

Een beetje boos

Ik ben bozig vanwege het gemak waarmee bange autoriteiten een alcoholgebiedsverbod hebben ingevoerd. Het leidt tot excessen. Op de radio hoorde ik de eigenaar van restaurant Amarone in het centrum. Een restaurant aan de bovenkant van de markt. Ze mochten er nog geen glaasje wijn schenken. Weg omzet, terwijl geen Feyenoord-sjaaltje er ooit aan zal denken daar binnen te lopen voor een pilsje.

Met een verbod op alcohol jagen lokale autoriteiten een droom na. De droom dat zij vat hebben op de werkelijkheid en dat die te plooien valt. Sterker nog, met een verbod op alcohol wassen ze over de rug van de horeca hun handen schoon: als er rellen kwamen, had het immers aan hen niet gelegen. Alsof rellen uit drank voortvloeien en niet uit drugs of pillen of vuisten en messen.

Een van de supporters die ik op de radio hoorde, had een heel andere suggestie. Ze hadden een feestje moeten bouwen, geconcentreerd in het centrum. Dan was iedereen onder handbereik en had de horeca met de politie pas echt grip gehad op de situatie.

Het mooie van dat plan vond ik dat deze supporter de horeca serieus nam. Goede horecamensen kunnen schakelen met hun publiek. Ze kunnen agressie snel herkennen en er een goede draai aan geven. Daarvan zou beter gebruik moeten worden gemaakt. Maar nee hoor, angst regeert. Rotterdam is geen robuuste stad meer.

Neem de horeca gewoon serieus.

Mijn boosheid is wellicht ten onrechte, maar een ding weet ik zeker. Ook in de toekomst schiet weer een trap los van een kademuur in Utrecht, breekt er brand uit in een café in Volendam, ontploft een vuurwerkfabriek in Enschede en komt een Turks toestel uit de lucht vallen. We leven in een hele grote droom als we denken hierop grip te hebben. Rampen gebeuren.

We kunnen en moeten er alles aan doen deze rampen te voorkomen, maar we moeten ook een beetje leefbaar omgaan met elkaar. Gun supporters een feestje, grijp keihard in daar waar het misgaat en steun op de expertise van de horeca. Kortom, de burgemeester had iets meer lef kunnen tonen.

Immers, je kunt een supporter beter de kroeg insturen dan zich met een ultra goedkoop kratje supermarktbier ergens in Vlaardingen te laten indrinken. Want ieder alcoholgebiedsverbod heeft nu eenmaal zijn grenzen. Nu is er niets gebeurd. De burgemeester feliciteert zichzelf waarschijnlijk. Hij leeft in een droom.

Peter Garstenveld

Meer columns: