artikel

Bloody Mary

Horeca

De Bloody Mary is een van de vele wereldberoemde mixen die zijn geboren in Harry’s New York Bar in Parijs. Een klassieker van de eerste orde. Het definitieve recept is echter van later datum

Bloody Mary

Vul een grote tumbler met ijsblokjes en voeg vervolgens toe 6 dashes (druppels) worcestershire sauce, 3 dashes tabasco, een snufje zout (geen selderijzout), peper, het sap van een halve citroen en 50 ml wodka. Vul het glas op met een goede kwaliteit tomatensap. Als roerstaafje en/of garnering kan eventueel een takje bleekselderij worden gebruikt.

De geschiedenis van de Bloody Mary begint in 1921. Fernand (Pete) Petiot combineerde tomatensap, wodka, zout, peper en worcestershire sauce. De combinatie van wodka en tomatensap was niet nieuw. De toevoeging van de spicy smaakmakers wel. Hij noemde de cocktail Bloody Mary, naar de Hollywood-actrice Mary Pickford.

In 1934 werd Petiot door John Astor, van het St. Regis Hotel in New York, uitgenodigd om hoofdbartender te worden. Hij nam de uitnodiging aan en introduceerde in het St. Regis Hotel zijn drankje onder de naam Red Snapper. Een bargast, prins Serge Obolensky, bestelde de cocktail met de toevoeging ‘spiced up’, waarop er tabasco sauce werd toegevoegd. Die toevoeging werd door velen nagevolgd en tevens kreeg de cocktail zijn oorspronkelijke naam terug: Bloody Mary.

De introductie van de ‘celery stick’ als garnering (een takje bleekselderij) volgde rond 1960. Een vrouwelijke gast in de Pump Room van het Ambassador East Hotel in Chicago kreeg haar Bloody Mary geserveerd zonder roerstokje. Ze pakte een celery stick uit een vlakbij staande ‘garnish tray’ en gebruikte dit ‘to stir the drink’.

Het mixen van een Bloody Mary is als het bakken van een steak. Vraag altijd aan de gast hoe hij of zij het drankje wenst. Karel van de Kuinder prefereert bijvoorbeeld een combinatie met limoen- en citroensap, omdat dat de mix een iets minder scherpe afdronk geeft.