artikel

Bordeaux zoekt volume

Horeca

Kwalificaties als duur en ingewikkeld van smaak zorgden ervoor dat de nieuwe wijnlanden een flink stuk van de markt voor de neus van de Fransen wegkaapten. Een nieuw imago en een betere kwaliteit moeten dit veranderen.

Bordeaux zoekt volume

Een goed imago is onmisbaar voor bedrijven die vandaag de dag marktaandeel willen veroveren. Dat geldt ook voor de wijnmakers in het district rondom Bordeaux. Een wijn uit dit gebied heet duur te zijn. Voor de Grand Cru Classés geldt dit ook zeker. Toch nemen deze topwijnen maar vijf procent van de totale productie in de regio voor hun rekening. En vijftien procent van de totale omzet. De gemiddelde prijs van een liter rode Appellation d’Origine Contrôlée Bordeaux ligt op ƒ8,35. Ter vergelijking: voor eenzelfde hoeveelheid wijn uit de nieuwe wereldlanden moet twee kwartjes meer worden neergeteld.
Om dit te benadrukken waren Eric Dulong, président van de Conseil Interprofessionnel du Vin de Bordeaux – het overkoepelend orgaan van wijnproducenten in de Bordeauxregio – en vice-president Jean-Louis Trocard naar restaurant De Kas in Amsterdam gekomen. Als het aan hen ligt, staat over niet al te lange tijd het ontkurken van een flesje wijn uit het Zuid-Franse district gelijk aan ‘having fun’ en zelfs ‘sexibility’.

Nederland belangrijk
Het is een witte Château Thieuley Cuvée Speciale uit 1998 die de eerste gang begeleid. Gegrilde jonge bietjes en een moot heilbot met jonge doré aardappeltjes. Eric Dulong doet ondertussen uit de doeken dat Nederland erg belangrijk is voor ‘zijn’ district. Een afname van 184.000 hectoliter in 2000 maakte van ons land het vierde exportland in volume, en het zevende in waarde. Wat betreft de witte wijnen neemt Nederland zelfs de tweede plaats in.
De Marquis d’Alban uit 1989, een rode Bordeaux Supérieur, vult de glazen als niet alleen de gegrilde parelhoen wordt uitgeserveerd maar tevens de eerste kritische noten klinken. Is het niet verstandiger eerst de kwaliteit van de bordeaux te verhogen en pas dan te denken aan een imagoverandering? ‘Natuurlijk’, reageert Dulong met een glimlach. ‘Maar het zou fout zijn als we dezelfde wijnen gingen maken als in bijvoorbeeld Chili. We gaan wat aanpassingen plegen, zoals minder tannine in de wijnen, zonder onze eigen smaak te verloochenen. We blijven bij onze blends en druivensoorten.’
Een kaasplateau met boerenkazen uit de ‘Oostzaan’ is de 1990 Margaux van Château Palmer iets te machtig. Dulong zegt dat een nieuwe keuringsinstantie wijnboeren gaat controleren en ondersteunen die tot nu toe moeite hadden met het produceren van goede wijnen. ‘Bordeaux moet veranderen. We willen top blijven, maar zoeken ook naar volume. Wijndrinkers die eerst vijf minuten naar hun glas kijken voordat ze een slok nemen, zijn mijn schrikbeeld.’
Een Pomerol uit 1986 van Château L’Evangile begeleidt het bakje met verse aardbeien. ‘Met agressieve communicatie en een betere kwaliteit moet het ons gaan lukken’, besluit Eric Dulong. Wat dat laatste betreft: bij de geserveerde wijnen zat het daarmee meer dan goed. Ze kosten dan ook een veelvoud van de eerdergenoemde ƒ8,35. Dulong: ‘We wilden u laten proeven van de mooie dingen in het leven.’ En daarvoor, zo leek hij te willen zeggen, leent een tientjeswijn zich nu eenmaal wat minder.