artikel

Branieschoppers

Horeca

‘Waaghalzen, leren vestdragers, straatvechters en branieschoppers krijgen nu de kans, die ze anders alleen bij de jaarwisseling krijgen. Rijen stoelen uit de vloer gerukt. Gietijzeren leuningen losgewrikt en mee naar buiten genomen om als slagwapen te dienen. Meisjes door knapen in leren jekkers de kleren van het lijf gescheurd, vanaf de plafonds vliegen gedemonteerde plafonnières…’Zo […]

‘Waaghalzen, leren vestdragers, straatvechters en branieschoppers krijgen nu de kans, die ze anders alleen bij de jaarwisseling krijgen. Rijen stoelen uit de vloer gerukt. Gietijzeren leuningen losgewrikt en mee naar buiten genomen om als slagwapen te dienen. Meisjes door knapen in leren jekkers de kleren van het lijf gescheurd, vanaf de plafonds vliegen gedemonteerde plafonnières…’
Zo schreef een krant over het volledig uit de hand gelopen en voortijdig (midden in It’s all over now) beëindigde concert van The Rolling Stones 40 jaar geleden in het Kurhaus in Scheveningen. Het citaat staat in het boek Kurhaus, een vorstelijk verblijf, waarin alle celebrities die ooit in het fameuze hotel verbleven, voorbijkomen.

Daags na de Stones revival party van afgelopen zondag in het Kurhaus, is de toonzetting in de kranten heel wat milder. De bijeenkomst ter herdenking van het legendarische concert was vooral geanimeerd en de schade beperkte zich tot een enkel gebroken bierglas.Ja, er was weliswaar een aantal waaghalzen van destijds van de partij, maar nu voorzien van buiken, rimpels en zonder wilde haren en nog net niet achter de rolator. Ze waren alleen nog herkenbaar aan een rode badge: I was there in ’64.

Ach, wat kan veel van wat vroeger mis ging zich toch nog ten goede keren.Ging het hotel aan zee ging destijds kopje onder in de negatieve publiciteit, de laatste weken golfde het Kurhaus vrolijk mee op een oceaan van free publicity gewijd aan de revivalmiddag van zondag. Kortom Kurhausbaas Koen Masselink had het mooi voor elkaar door in te haken op een initiatief van een aantal Stones-fans.
En wat het mooiste was, hij had zijn Kurzaal vol met publiek op een middag dat het toch echt logischer was om lijf en leden in het hete zand van het Scheveningse strand te parkeren.Een stunt was het, temeer daar er tijdens de Stones-middag nou ook weer niet zo gek veel te beleven viel. Ik bedoel, er stond geen Goats Head Soup op het menu en er rolde niet één echte Stone door de Kurzaal. Maar goed ook misschien, was dat laatste wél gebeurd, dan was het waarschijnlijk alsnog uit de hand gelopen.

Waldemar Ysebaert
Redacteur Misset Horeca