artikel

Broers zetten snacktraditie voort

Horeca

Eigenlijk hadden we die verbouwing al drie jaar geleden moeten doen. Toen durfden we echter zo’n grootscheepse verbouwing nog niet aan’, zegt Jacob Zeldenrijk. Samen met zijn broer Freek bestiert hij al jaren cafetaria De Schakel in Loosdrecht. Een fraai fastfoodrestaurant waar klanten ook nog voor een gewoon zacht broodje met alleen kaas terecht kunnen.

Broers zetten snacktraditie voort

De middagspits is net achter de rug, maar het loopt nog steeds vrolijk door in De Schakel. Vaste klanten en toeristen lopen binnen. De meeste eten hun eten in de zaak of op het terras op. De broers kennen veel klanten bij naam. ‘Campinggasten die ons altijd bezoeken als ze hier zijn, zijn voor ons natuurlijk ook vaste klanten’, stelt Jacob Zeldenrijk. Juist van die bezoekers klinken de meeste complimenten over de nieuwe uitstraling van de zaak.

Niet zo verwonderlijk want de vernieuwde zaak op 15 april geopend. In twee weken tijd werd de zaak compleet gerenoveerd en fors uitgebreid. De keuken werd bij de zaak getrokken en de ruimte die vader Zeldenrijk – voormalig banketbakker – als hobbybakkerij gebruikte, werd de nieuwe snackkeuken. ‘Het viel ons echt niet mee om onze vader zo’n beetje de deur te wijzen’, vertelt Jacob Zeldenrijk. ‘Hij is hier begonnen en is heel trots op de nieuwe zaak. Geregeld neemt hij neemt bekenden mee om de zaak te laten zien.’

In 1982 namen de broers de zaak over van hun vader. Op dat moment was het allang geen bakkerij meer. ‘Toen de bakkersmarkt inzakte, startte mijn vader met de productie van kroketten. Dat nam al snel de overhand.’ De bakkerij ging aan de kant en naast de productie werd een cafetaria geopend. ‘Mijn broer Dik nam op den duur de krokettenproductie over. Ik was nog in dienst bij mijn vader. Toen Freek uit dienst kwam, hebben wij de cafetaria overgenomen. Dik zit inmiddels in Utrecht. Zeldenrijk Snacks levert ons uiteraard nog steeds.’

Veel snacks maar ook soepen en slaatjes, worden nog zelf gemaakt. Jacob Zeldenrijk: ‘Ik lees ook de verhalen dat het niet meer loont, maar die eigengemaakte snacks zijn nu eenmaal een kenmerk van onze zaak. Daarmee onderscheiden we ons.’

Het is wat rustiger in de zaak geworden, dus schuift Freek ook aan. Als hij de complimenten hoort van de degene die De Schakel heeft aanbevolen (zie onder), schudt hij een beetje zijn hoofd. ‘Lunchroomachtig? Hèt bedrijf van Loosdrecht? ‘Dat moeten anderen maar zeggen, maar ik kijk daar anders tegen aan. Cafetaria dekt prima de lading van onze zaak. In een lunchroom krijg je geen frites, klaar. Ik zal nooit over onze zaak zeggen dat wij dè zaak van Loosdrecht hebben. Je kunt geen appels met peren vergelijken. Een collega verderop, richt zich meer op menuutjes. Die zijn uitgebreider en daardoor beter dan die van ons, maar wij richten ons daar ook niet op. Hier moet alles snel gaan.’

Jacob knikt besvestigend. ‘Daar hebben we de klanten zelf aan gewend’, vertelt hij. ‘We kunnen daarom ook geen producten in het assortiment opnemen die teveel ophouden.’Het assortiment is desalniettemin breed en daar is de inrichting op afgestemd. Voor de lange counter hangen bordje met daarop bijvoorbeeld ‘snacks’ en ‘broodjes’. Freek: ‘We hoopten dat klanten die bijvoorbeeld snacks willen hebben, naar dat bewuste deel van de counter gaan. Maar in de regel moeten de klanten daar nog aan wennen. Het komt nog vaak voor dat mensen voor de broodjesvitrine snacks bestellen.’

Diverse keren is de zaak verbouwd. ‘Het was tijd voor een rigoureuze aanpak’, vertelt Jacob. ‘Victor Lendering van de firma Koeleffect in Culemborg heeft ons gedurende het hele proces begeleid. Hij zou eerst alleen koelapparatuur leveren, maar we zeiden hij een heel concept op poten moest zetten. Dat heeft hij perfect gedaan.’ De zaak is niet alleen moderner en groter geworden, maar ook toegankelijker door de open pui. ‘Freek wilde dat persé, ik zag het niet zitten’, bekent Jacob Zeldenrijk. ‘Achteraf moet ik hem gelijk geven. Het trekt mensen naar binnen.’

Jacob is de eerste die de deuren openmaakt. Hij is al om 6 uur present en gooit kort daarna de zaak open. ‘Ik maak in de ochtend altijd de snacks en bereid het nodige voor. En ik doe meteen de zaak open. Dan komen ook al de eerste stamgasten. Die pakken meestal zelf koffie. Ze kunnen dan ook al een broodje krijgen.’

Zoals Jacob de man van de snacks is, zo wàs Freek de man van het ijs. Freek: ‘Ik vond ijsbereiden prachtig. We moesten door ruimtegebrek echter keuzes maken. De broodjes trokken steeds meer aan. Daar hadden we meer ruimte voor nodig. Door drukte kwam ik zelf ook al niet meer aan ijsmaken toe. Mijn vader en zwager hebben dat nog een tijdje gedaan. We hebben nu dus softijs en verpakt ijs.

Vreemde openingstijden
De Schakel heeft nogal vreemde openingstijden De zaak is geopend van 6 tot 23 uur, zaterdag tot 19:30 uur en zondag is De Schakel gesloten. ‘Dat klinkt wellicht niet logisch om zaterdagavond en zondag dicht te zijn, maar dat was altijd al zo. Bovendien kunnen we het ons permitteren’, vertelt Jacob. Zijn broer vult aan: ‘Het voordeel is dat we daardoor makkelijker personeel vinden, want zaterdagavond en zondag zijn ze vrij.’

De middagspits is net achter de rug, maar het loopt nog steeds vrolijk door in De Schakel. Vaste klanten en toeristen lopen binnen. De meeste eten hun eten in de zaak of op het terras op. De broers kennen veel klanten bij naam. ‘Campinggasten die ons altijd bezoeken als ze hier zijn, zijn voor ons natuurlijk ook vaste klanten’, stelt Jacob Zeldenrijk. Juist van die bezoekers klinken de meeste complimenten over de nieuwe uitstraling van de zaak.

Niet zo verwonderlijk want de vernieuwde zaak op 15 april geopend. In twee weken tijd werd de zaak compleet gerenoveerd en fors uitgebreid. De keuken werd bij de zaak getrokken en de ruimte die vader Zeldenrijk – voormalig banketbakker – als hobbybakkerij gebruikte, werd de nieuwe snackkeuken. ‘Het viel ons echt niet mee om onze vader zo’n beetje de deur te wijzen’, vertelt Jacob Zeldenrijk. ‘Hij is hier begonnen en is heel trots op de nieuwe zaak. Geregeld neemt hij neemt bekenden mee om de zaak te laten zien.’

In 1982 namen de broers de zaak over van hun vader. Op dat moment was het allang geen bakkerij meer. ‘Toen de bakkersmarkt inzakte, startte mijn vader met de productie van kroketten. Dat nam al snel de overhand.’ De bakkerij ging aan de kant en naast de productie werd een cafetaria geopend. ‘Mijn broer Dik nam op den duur de krokettenproductie over. Ik was nog in dienst bij mijn vader. Toen Freek uit dienst kwam, hebben wij de cafetaria overgenomen. Dik zit inmiddels in Utrecht. Zeldenrijk Snacks levert ons uiteraard nog steeds.’

Veel snacks maar ook soepen en slaatjes, worden nog zelf gemaakt. Jacob Zeldenrijk: ‘Ik lees ook de verhalen dat het niet meer loont, maar die eigengemaakte snacks zijn nu eenmaal een kenmerk van onze zaak. Daarmee onderscheiden we ons.’

Het is wat rustiger in de zaak geworden, dus schuift Freek ook aan. Als hij de complimenten hoort van de degene die De Schakel heeft aanbevolen (zie onder), schudt hij een beetje zijn hoofd. ‘Lunchroomachtig? Hèt bedrijf van Loosdrecht? ‘Dat moeten anderen maar zeggen, maar ik kijk daar anders tegen aan. Cafetaria dekt prima de lading van onze zaak. In een lunchroom krijg je geen frites, klaar. Ik zal nooit over onze zaak zeggen dat wij dè zaak van Loosdrecht hebben. Je kunt geen appels met peren vergelijken. Een collega verderop, richt zich meer op menuutjes. Die zijn uitgebreider en daardoor beter dan die van ons, maar wij richten ons daar ook niet op. Hier moet alles snel gaan.’

Jacob knikt besvestigend. ‘Daar hebben we de klanten zelf aan gewend’, vertelt hij. ‘We kunnen daarom ook geen producten in het assortiment opnemen die teveel ophouden.’Het assortiment is desalniettemin breed en daar is de inrichting op afgestemd. Voor de lange counter hangen bordje met daarop bijvoorbeeld ‘snacks’ en ‘broodjes’. Freek: ‘We hoopten dat klanten die bijvoorbeeld snacks willen hebben, naar dat bewuste deel van de counter gaan. Maar in de regel moeten de klanten daar nog aan wennen. Het komt nog vaak voor dat mensen voor de broodjesvitrine snacks bestellen.’

Diverse keren is de zaak verbouwd. ‘Het was tijd voor een rigoureuze aanpak’, vertelt Jacob. ‘Victor Lendering van de firma Koeleffect in Culemborg heeft ons gedurende het hele proces begeleid. Hij zou eerst alleen koelapparatuur leveren, maar we zeiden hij een heel concept op poten moest zetten. Dat heeft hij perfect gedaan.’ De zaak is niet alleen moderner en groter geworden, maar ook toegankelijker door de open pui. ‘Freek wilde dat persé, ik zag het niet zitten’, bekent Jacob Zeldenrijk. ‘Achteraf moet ik hem gelijk geven. Het trekt mensen naar binnen.’

Jacob is de eerste die de deuren openmaakt. Hij is al om 6 uur present en gooit kort daarna de zaak open. ‘Ik maak in de ochtend altijd de snacks en bereid het nodige voor. En ik doe meteen de zaak open. Dan komen ook al de eerste stamgasten. Die pakken meestal zelf koffie. Ze kunnen dan ook al een broodje krijgen.’

Zoals Jacob de man van de snacks is, zo wàs Freek de man van het ijs. Freek: ‘Ik vond ijsbereiden prachtig. We moesten door ruimtegebrek echter keuzes maken. De broodjes trokken steeds meer aan. Daar hadden we meer ruimte voor nodig. Door drukte kwam ik zelf ook al niet meer aan ijsmaken toe. Mijn vader en zwager hebben dat nog een tijdje gedaan. We hebben nu dus softijs en verpakt ijs.

Vreemde openingstijden
De Schakel heeft nogal vreemde openingstijden De zaak is geopend van 6 tot 23 uur, zaterdag tot 19:30 uur en zondag is De Schakel gesloten. ‘Dat klinkt wellicht niet logisch om zaterdagavond en zondag dicht te zijn, maar dat was altijd al zo. Bovendien kunnen we het ons permitteren’, vertelt Jacob. Zijn broer vult aan: ‘Het voordeel is dat we daardoor makkelijker personeel vinden, want zaterdagavond en zondag zijn ze vrij.’