artikel

Coleslaw en cookies

Horeca

Deze week had ik een luch met Nico de Rooij. Nico is gepensioneerd, maar wil vol vuur de Nederlandse keuken een historische grondslag geven. Zonder geschiedenis is er immers geen bestaansrecht.

Coleslaw en cookies

In het boek ‘Nieuw Amsterdam, eiland in het hart van de wereld’ schrijft Russel shorto over het begin van New York. Een groepje Nederland onder leiding van Peter Stuyvesant had op Manhattan hun vlag gepland. De Walstraat – het huidige Wallstreet – was zo’n beetje de meest noordelijke grens van de nederzetting. De Brede Weg, juist ja Broadway, was de uitvalsweg naar het noorden. Op de kaart van Manhattan is het nog steeds de enige weg die schuin door het stratenpatroon loopt en de stadsplanning dus heeft overleefd. Times Square is er het resultaat van.

Het boek is een aanrader. Nederlanders hebben nogal wat sporen getrokken in de Amerikaanse samenleving, concludeert Shorto. Veel sporen, maar geen hoogstaande culinaire. Short komt op pagina 353 alleen tot coleslaw (koolsalade) en cookies. ‘De enige reden om ze te noemen is hun alomtegenwoordigheid’, aldus Shorto, die het vervolgens heeft over de ‘kwak salade op elk blauw bord, vooral vanaf de Depressie tot de tijd van Eisenhouwer, die bij ontelbare barbecues naast de gebakken bonen lag, die verpakt in een plastic kuipje werd meegeleverd bij een fastfoodmaaltijd met hamburgers en patat, die genegeerd werd of afwezig opgegeten.’ Trots hoeven we er niet op te zijn.

Deze week had ik een luch met Nico de Rooij. Nico is gepensioneerd, maar wil vol vuur de Nederlandse keuken een historische grondslag geven. Volgens hem hoeven we ons niet te schamen voor onze culinaire wortels. In het kader van 400-jarige band tussen New York en Nederland werkt hij aan een boek. Het beginhoofdstuk beslaat de periode 1600-1900. Nico heeft de conservatoren van de verschillende rijksmusea bezocht. Hij heeft ze aangespoord om al hun schilderijen – ook die in depot – opnieuw te bestuderen. Staat er toevallig een bord eten? Dan hebben ze beet. Uit die context wil Nico Nederlandse gerechten reconstrueren en laten nakoken. Hij wil, kortom, de Nederlandse culinaire geschiedenis op de kaart zetten. Zonder geschiedenis is er immers geen bestaansrecht. Wij moeten nog tot september wachten, dan komt het boek uit, maar de Nederlandse koks kunnen daarna met iets meer trots hun keuken binnenlopen. Coleslaw, gadverdamme, dat mag toch niet onze culinaire bijdrage aan deze wereld zijn geweest.

Peter Garstenveld, Hoofdredacteur Misset Horeca

peter.garstenveld@reedbusiness.nl

Andere columns van Peter Garstenveld: